Zeer goed. Ons album kwam deze week uit, dus ik mag niet klagen.

Hebben jullie dat nog gevierd?

Nee, nog niet. Misschien dat we dat binnenkort maar eens moeten doen.

Heb je al reacties van luisteraars mogen horen?

We hebben wat reviews uit de bladen gelezen, en ze waren allemaal erg goed. Allemaal 8,5 of 9 van de 10 punten! Dus daar mogen we erg tevreden mee zijn, dacht ik zo.

Astral Doors is een nieuwe band, uit Zweden. Hoe kwamen jullie bij elkaar?

Het begon eigenlijk als project van Joachim [Nordlund, gitarist] en Johan [Lindstedt, drummer]. Zij hadden samen wat songs geschreven, en hadden iemand nodig die texten en zanglijnen erbij kon schrijven. En als die persoon ook nog kon zingen zou dat helemaal perfect zijn. Daarom vroegen ze aan mij of ik interesse had. We wonen toch allemaal in dezelfde stad, dus daarvan kennen we elkaar. Het begon ongeveer anderhalf jaar terug. We gingen wat experimenteren met het geluid. In het begin klonken de nummers meer als oude Deep Purple nummers, maar gaandeweg werden ze een stuk zwaarder, echte oude hardrock, een beetje Rainbow-achtig. Dat beviel heel goed.

Er zijn tegenwoordig maar weinig bands die het aandurven om zo te klinken, dus in dat opzicht zijn jullie vrij uniek.

Dat ben ik met je eens, maar wij vinden zulke muziek gewoon te gek, en daarom maken we het. We zijn met dit soort muziek opgegroeid, dus eigenlijk is het vrij natuurlijk. We hebben allemaal in ander soort bands gezeten; de drummer komt bijvoorbeeld uit een hardcore-rap metal band, Buckshot O.D, en ik kom uit een progressive metal band, Lunatic Parade, maar toch passen we goed bij elkaar. We houden allemaal van klassieke hardrock. Black Sabbath, Rainbow, Dio... Het maakt ons niet uit dat er weinig van dit soort bands meer zijn, en misschien kunnen we de kids zo weer eens de oude hardrock laten ontdekken.

Daar heb je wel gelijk in. Hoe zijn jullie op de bandnaam gekomen?

Dat komt van een van de eerste songs die we schreven, Far Beyond The Astral Doors. Dat nummer is op de Japanse versie van het album, als bonus track. Omdat we een naam nodig hadden voor de band kwam een van ons met de naam Astral Doors, van dat nummer. We vonden het wel leuk klinken, en zo is dat blijven plakken.

Het album is door de legendarische Peter Tagtgren gemixt. Ik dacht eigenlijk dat hij meer van extremere metal houdt. Hoe heb je hem zover gekregen om het album te mixen?

Zijn studio, de Abyss studio, is slechts 20km van onze woonplaats, en hij is een vriend van een paar van onze bandleden. Daarom hebben we hem gevraagd, en hij wilde wel. Voor hem was het eens wat anders dan wat hij normaal doet.

Wat zijn jouw favoriete nummers van het album?

Dat is een moeilijke vraag, want ik vind eigenlijk alle nummers goed. Maar vooral opener Cloudbreaker en The Trojan Horse vind ik geweldig. Dat zijn de wat hardere songs, net als het titelnummer.

Heb je ze al live gezongen?

We hebben een keer in Kopenhagen opgetreden, maar daar is het tot dusver bij gebleven jammergenoeg. De band bestaat nog niet zo heel lang, dus dan kunnen we niet zoveel gespeeld hebben. Maar we hebben wel wat live shows gepland staan. De muziek is heerlijk om live te spelen. In Kopenhagen sloeg het in ieder geval goed aan bij het publiek.

Hebben jullie veel geoefend voor die show?

Nee, om eerlijk te zijn niet. Slechts een paar keer. Maar we zijn allemaal perfectionisten, dus we hebben wel genoeg geoefend zodat het goed zou gaan.

Je noemde net al de Japanse versie van het album. Waarom heeft die versie een andere cover en een andere titel?

Ik weet het eerlijk gezegd ook niet. Ze vonden de cover met de priesters aan het kruis niet zo mooi hahaha. Ik vind hem zelf wel cool. Het geeft me echt een beetje dezelfde sfeer als een ouwe Dio plaat. Maar het Japanse label wilde dat niet.

Maar waarom heet het album daar dan ook anders? Daar heet het album Cloudbreaker.

In Japan staan er wolken en een zon op de cover. Het zou wat gek zijn om het album Of The Son And The Father te noemen, als de cover meer lijkt op het nummer Cloudbreaker. Daarom hebben ook de titel veranderd. Maar voor de normale versie wilden we dat niet want de normale cover is veel mooier.

Hoe komen jullie als Zweedse band bij het Spaanse Locomotive Records?

Ons management komt uit Denemarken, en zij hebben ons geholpen met de platendeal. We kregen diverse aanbiedingen, vanuit diverse landen. Die van Locomotive vonden we het beste, en ze zijn een goed label.

Jij bent ook te horen op de nieuwe cd van Richard Andersson, Space Odyssey. Kan je me daar wat over vertellen?

Richard was op zoek naar een zanger, en kon geen geschikte vinden. Via een vriend van me kreeg Richard een opname van mij te horen, en belde hij me op. Ik ben naar hem gegaan, en heb in drie dagen alles ingezongen. Het is een erg goed album geworden. Het is een beetje Malmsteen-achtig album, met wat Sabbath-invloeden. Het is echt erg cool.

Voor Astral Doors zat je in Lunatic Parade. Bestaat die band nog?

Ik weet het niet, om eerlijk te zijn. Ik zing er in ieder geval niet meer in.

Wat zijn jullie plannen voor de nabije toekomst?

We zijn momenteel bezig met het opzetten van een tour, maar daar is nog niets bevestigd. We hopen door heel Europa te spelen. Binnenkort weten we zeker of dat doorgaat. En we zijn al wat nieuwe songs aan het schrijven.