Rattlesnakes is een van de vele jonge bands die traditionele heavy metal springlevend houden. Na de uitstekende ep Deeper Shades Of Torment van vorig jaar werd de band al snel opgepikt door een label en presenteert het vijftal nu zijn debuutalbum Shadows In The Night. De Britten kennen hun klassiekers met invloeden van onder meer W.A.S.P., Judas Priest, Saxon, Anthrax, Helloween, Dio en Testament. Wat betreft het geluid zijn zij echter niet in de jaren tachtig blijven hangen. De productie klinkt modern en bijzonder krachtig.
Die bom energie is niet alleen te danken aan de productie, maar komt ook tot uiting in het venijnige, dubbele gitaarwerk van gitaristen Joshua Brown en George Charleston, het felle drumwerk van Nathan Gratton en de warme baspartijen van Elliott Dryden. Ook zangeres Rowena Neale weet die oerkrachten op indrukwekkende wijze aan te roepen. Zij toont zich bijzonder veelzijdig door afwisselend clean, grommend, lieflijk en zeer agressief te zingen. De ene stijl doet niet onder voor de andere, waardoor je nooit het idee hebt dat de mengelmoes van diverse metalstijlen haar boven de pet gaat.
Sowieso is het knap hoe de band al die stijlen tot een eigen geheel weet te breien. De muziek klinkt direct vertrouwd in de oren, maar is tegelijkertijd spannend. Aan het begin van een song denk je met een lekkere, rauwe Motörhead-song van doen te hebben, terwijl diezelfde track kan eindigen met een stevig staaltje speed metal. Rattlesnakes beheerst het allemaal.
De eerdergenoemde ep bevatte al aardig schrijfwerk, maar op dit debuutalbum zet de band nog een tandje bij. Dat levert tien zeer afwisselende tracks op. Breakdown en Lost Nor Found zijn voorbeelden van het betere beukwerk, waarbij de heerlijke openingskrijs van laatstgenoemde extra aandacht verdient. Destroyer en de titelsong passen daarentegen meer in het straatje van W.A.S.P. en Saxon. Interessant is ook het instrumentale Dreamland, dat als introductie dient voor de warme, uptempo liefdesgeschiedenis The Other Side Of Midnight.
De echte hoogvlieger is echter de powerballad Where The River Meets The Sea. Tijdens de akoestische introductie met vioolpartij horen we een gitaargeluid dat danig afwijkt van de rest van de plaat. Dat geldt ook voor de lieflijk klinkende zang van Neale. Wanneer de versterkers om de hoek komen kijken, laat de band zijn tanden zien. De song wordt zo energiek dat het onmogelijk is om stil te blijven zitten. Als klap op de vuurpijl volgt een instrumentale finale met onder meer een gitaar- en dwarsfluitsolo. Wat een geweldig muzikaal vuurwerk. Veel tijd heb je als luisteraar echter niet om bij te komen, want het afsluitende For Even Gods Can Die is al net zo overtuigend, met een NWOBHM-galop, pakkende riffs en dito samenzang.
Shadows In The Night is een uitstekend debuutalbum dat van begin tot eind vermaakt en geen moment verveelt. Wat een droomstart voor deze in 2024 opgerichte band.
Tracklist:
1. Shadows In The Night
2. Forever
3. Breakdown
4. Spellbound
5. Destroyer
6. Dreamland
7. The Other Side Of Midnight
8. Lost Nor Found
9. Where The River Meets The Sea
10. For Even Gods Can Die
