Hoe hebben jullie de sfeer van het album proberen te vertalen naar het podium?

Daar komen wel wat uitdagingen bij kijken. We bevinden ons momenteel aan het begin van een leerfase. Het zal met de tijd groeien.

Met het wegvallen vanwege ziekte in het Delain-kamp had je ook nog eens een hele avond te vullen.

We hebben nog maar net ons tweede album uitgebracht en zijn nu al headliner. Dat is wel heel bijzonder. Het was magisch om dit met iedereen te delen. Het is hartverwarmend dat we in deze fase al zo veel mensen bij elkaar verzamelen. We kunnen niet wachten om te zien wat de toekomst voor ons brengt.

Wat me opviel, is dat jullie publiek trekken met een grote variatie in leeftijd en muzikale interesses.

Ik zag inderdaad een paar jonge kinderen aan de zijkant bij het podium en elders in de zaal senioren. Ik vind het geweldig dat muziek niet kijkt naar leeftijd, geslacht of iets anders. Muziek verbindt ons op zo'n diepgaande manier dat leeftijd daar geen rol bij speelt. Voor mij is dat de ware magie van muziek beleven. Het is zelfs een mysterie voor ons hoe we zo'n uiteenlopende groep mensen hebben weten te bereiken, maar het is geweldig om mee te maken. Er zijn tegenwoordig zoveel kanalen waarop je nieuws en muziek kunt verspreiden en verbinding kunt maken met andere mensen. Het is daardoor tegenwoordig makkelijker geworden om vindbaar te zijn en contact te maken met soortgenoten.

Wellicht komt de brede interesse ook doordat jullie iets doen dat nog niet eerder gedaan is en mensen toe zijn aan wat nieuws in plaats van naar bands te luisteren die vastgeroest zijn.

Het is verrijkend om iets verfrissends aan de muzikale horizon te vinden. Vooral bands die al jaren albums uitbrengen en touren komen min of meer vast te zitten in een bepaalde routine. Als je iets nieuws begint, nieuwe terrein verkent, opent de wereld zich als een oester. Die vrijheid leidt tot mooie dingen.

Hoe heb je het optreden ervaren?

Het was een droom die uitkwam. Het was overweldigend omdat het de langste set was die ik heb ooit heb gezongen. Het zijn niet de makkelijkste songs. Ik ben dankbaar en blij dat iedereen fit genoeg was om te spelen en heb veel plezier gehad. Voor mij voelt het zo betekenisvol en magisch om het van zo dichtbij met iedereen te delen. Zelfs al zijn wij degenen die de muziek maken, we zijn ook getuigen van de happening. Het voelt alsof we rond een kampvuur verzamelen en het is geweldig om te ervaren wat het met ons lichaam en onze emoties doet. Ik vind het fascinerend om de verwondering in andermans ogen te zien en emoties uit te wisselen.

Je had ook heel veel contact met anderen op het podium.

Ik voel zoveel liefde op het podium. Muziek fungeert als een medium van iets alomtegenwoordigs dat liefde transporteert en ons herinnert aan het feit dat we meer gemeen hebben dan verschillend zijn. We ademen allemaal dezelfde lucht en we zijn geboren uit sterrenstof. Het was bijna een spirituele ervaring voor me om deze manier muziek te delen met andere mensen.

Wat me tevens opviel is dat het publiek zeer respectvol stil bleef luisteren in plaats van dat er doorheen werd gepraat.

In deze wereld zijn we snel afgeleid door bijvoorbeeld nieuws en notificaties op de telefoon. Dat we ons zo lang moeten concentreren op iets creëert een soort magisch krachtveld, een bubbel.

Hoe hebben jullie je voorbereid? Eerst individueel en daarna kort voor het optreden gezamenlijk?

We hebben een boel huiswerk meegekregen om ons individueel goed voor te bereiden. Een week voorafgaand aan het optreden zijn we bij elkaar gekomen om de set door te nemen. We hebben naar de volgorde van de songs gekeken of die volgorde de juiste was en hebben hier en daar nog wat kleine aanpassingen gedaan om de show soepeler te laten verlopen. Sommige dingen leer je echter alleen door shows te spelen. Het is echter goed verlopen en daar ben ik dankbaar voor. Het enige wat wel heel jammer was, is dat Kai (Hahto, gastdrummer, red.) ziek werd en dus niet mee kon doen.

Maar gelukkig waren Sander Zoer en Ivar de Graaf bereid om jullie uit de brand te helpen.

Geweldig dat ze beschikbaar waren op zo'n korte termijn. Het laat zien dat ze geweldige mensen zijn en over veel talent beschikken om in zeer korte tijd de nummers in te studeren. En we zijn ook heel blij dat Troy (Donockley, zanger/fluitist, red.) het magische avontuur met ons kon delen.

Niet alleen hij, maar iedereen die als gast het podium opkwam, kreeg een warm welkom.

Ik vond het geweldig. Het was een soort golf van liefde die iedereen over zich heen kreeg.

De vocale arrangementen vielen me in heel positieve zin op. Op de albums hoor je wel achtergrondzang, maar er is op vocaal gebied heel veel gearrangeerd voor het optreden.

Ik ben blij dat het je is opgevallen. Voor toekomstige albums zou ik graag op die manier werken. Voor Forest Of Forgetting zaten we aan een strak schema vast en dus hebben we besloten om pas later aan de harmonieën te werken. Ik vond het geweldig om de zanglijnen te arrangeren voor Timo (Kurkela, red.), Robin (La Joy, red.) en mezelf. Het is een traktatie om samen te werken met zulke geweldige vocalisten. De sound die we samen creëren is zo verrijkend. Het is heel leuk om met verschillende arrangementen te spelen.

Miko (Mustonen, toetsenist, red.) heeft ook een belangrijke rol. Hij speelde zelfs twee partijen tegelijk op het podium om zo weinig mogelijk van backingtrack te laten klinken.

Hij heeft veel werk verricht. Hij heeft het geweldig gedaan en speelde ook nog eens gitaar. Hij heeft veel kennis op het gebied van technologie. We moeten soms onze toevlucht nog nemen tot een backingtrack, maar de droom is om ooit met een orkest te gaan spelen. Tot die tijd maken we gebruik van de kwaliteiten van onze "grand wizard" Miko.

Wellicht is een strijkerskwartet al voldoende.

Dat is een leuk idee. Daarmee houden we de dynamiek van de muziek in stand. De rustige stukken, het bombastische. Ik vind het mooi om te horen hoe die twee werelden samenkomen.

Nu moet je soms nog een dubbelrol spelen op zang en viool.

Ja, dat was soms wel even wennen, dat multitasken. Het zou geweldig zijn om een full-time violist erbij te hebben voor alle nummers. Er zijn namelijk nogal wat vioolpartijen op het album, maar die kan ik live dus niet allemaal spelen omdat ik tegelijkertijd moet zingen.

Hebben jullie Patty Gurdy (draailierspeelster, red.) nog gevraagd?

Ja. Ze had echter al andere afspraken. Hopelijk gaat het in de toekomst wel lukken, want het was heel prettig samenwerken toen we de videoclip bij Dawn Of Avatars opnamen. Ze is een geweldig persoon en heel vaardig musicus.

Hoe zijn de opnamen van de clip verlopen?

We zijn naar Duitsland geweest, in de studio van Witzki Visions. Daar hebben we de clip bij Tears Of The Dragon ook laten opnemen. We zijn daar twee dagen geweest. Het was prettig samenwerken met de crews daar in een prachtige studio. Het is geweldig om te zien hoeveel werk die mensen hebben gestoken in het maken van de clip. Mirko Witzki filmde ons en kwam met de ideeën voor de clip. Het was zelfs zo prettig werken met hem dat we jammer genoeg geen derde clip op de volgende dag konden opnemen. Het zijn de eerste clips die we hebben laten opnemen, want voor ons debuutalbum hebben we slechts tekstvideo's laten maken. De band bestond nog niet zo lang. We wisten destijds nog niet dat het een echte band zou worden.

Hebben jullie de cover van Tears Of The Dragon nog naar Bruce Dickinson gestuurd?

Martijn heeft 'm naar Steve Harris gestuurd en Steve zei dat hij 'm door zou sturen naar Bruce.

Is er juist voor een Bruce Dickinson-cover gekozen omdat jullie hebben getekend bij Napalm Records, in de kern een metal-label?

We wilden graag een cover van een metalband doen om toch die connectie met metal en het label te maken. Mikko kwam op het idee om voor Tears Of The Dragon te kiezen, mede omdat dat binnen onze thematiek past.

Nu Eye Of Melian echt een band is en jullie de steun van een label en een in zee gegaan zijn met een boekingskantoor, krijgt deze dan ook de prioriteit boven andere projecten?

Voor Martijn zal het ongeveer 50-50 zijn. Voor mij zal Eye Of Melian de hoogste prioriteit hebben. Voor Auri staan er nog wel optredens op festivals gepland, maar ik zie die band als een soort Mary Poppins die er soms is en soms wegvliegt. Niemand wist wat het zou gaan worden met Eye Of Melian. Het was slechts een droom die we allemaal hadden. We houden allemaal van soundtrackmuziek en fantasyfilms en catchy melodieën.

Niemand van ons had kunnen dromen dat onze bijdragen zo goed bij elkaar zouden passen. Op het moment dat Legends Of Light (2022) uitkwam, hadden we het idee dat het bij een studioband zou blijven en nooit shows zouden spelen. Na verloop van tijd begonnen we ons toch af te vragen hoe het live zou gaan klinken. We begonnen samen te oefenen en dat leidde tot een try-outshow in Zwolle. We vonden het geweldig om te doen en het werkte live. De mensen die ons kwamen bekijken, waren ook aan het genieten. We waren verrast door reactie, maar dan uiteraard op een heel positieve manier. Met deze band, met de wereld die we creëren, heb ik het gevoel dat ik iets in mijn ziel waar ik eerder niet bij kon, heb gevonden.

Je had ook nog een solocarrière.

Ja, heel lang geleden, haha. De tien jaar aan toewijding die ik erin heb gestopt, zijn een heel mooie start van mijn carrière geweest. Het was een reis waarin ik heb ontdekt wie ik als artiest ben. In die tijd heb ik mijn eigen stem gevonden en dat samen was de prioriteit voor mezelf. De drijfveer nu zijn de mensen om me heen. Ik vind het heel prettig dat ik nu gelijkgestemden om me heen heb en ik geniet van de vrijheid die ik krijg om muziek te maken. We maken nu echt iets vanuit het hart. Het is nogal een paradox met mijn tijd als soloartieste. Destijds voelde het alsof het iemand anders visie was van mij als artiest, terwijl ik nu écht de artiest ben. De visie komt nu vanuit mijn eigen hart in plaats van een bron van buitenaf. Ik ben blij dat het is gebeurd. Toen ik jong was, was ik alleen maar blij dat ik kon zingen. Al het andere was een waas voor mij. Ik was zo dankbaar dat ik alles wel wilde zingen. Het is dus een goed startpunt dat iemand een visie had en mij op weg hielp.

Ik heb een leuke tijd gehad, maar het werd steeds duidelijker wat ik in mijn leven wilde. Die visie van mezelf paste niet meer in die wereld van platenbazen en de popscene. Ik kijk er met trotse herinneringen op terug. Ik ben dankbaar, maar zou het niet graag nog eens willen nu ik Eye Of Melian, Auri en Altamullan Road. Ik heb nu echt een carrière op mijn eigen voorwaarden en dat voelt als thuiskomen. Eye Of Melian voelt niet als werk, maar als een privilege en dat is een indicatie dat je op het juiste punt bent aanbeland: iets doen waarvan je houdt en dat met andere mensen delen. We delen vertrouwen en waardering met elkaar. We hebben allemaal de andere kant van het leven gezien en daarom waarderen we het zo dat we dit met elkaar mogen delen.