Voor Dear Mother is het een bijzondere avond. De band staat voor het eerst in twee jaar weer op het podium en speelt bovendien de laatste show met zanger David Pear. Oprichtster en gitariste Merel Bechtold (ex-Delain, ex-MaYaN, ex-Purest Of Pain) staat dicht bij het publiek en voelt zich zichtbaar als een vis in het water. De interactie tussen haar, David en het publiek is groot.

Tijdens de opener Means To No War krijgt bassist Desmond Kuijk te maken met enkele technische problemen. Er is een piepende microfoon te horen, maar deze vormt geen grote hinder. Bij het daaropvolgende Invincible lijkt alles weer naar behoren te werken. Gedurende de set zijn er echter wel wat schoonheidsfoutjes. David is soms wat buiten adem en zijn cleane zang is niet altijd even zuiver of ritmisch strak. Zijn grunts en screams zijn daarentegen uitstekend. Merel lijkt tijdens Delusion wat onzeker en haar zang overtuigt niet. De gitaarsolo is gelukkig wel van hoog niveau. Tijdens The Heart wordt Marcela op het podium geroepen. De combinatie van David's krachtige uithalen en Marcela's zang pakt bijzonder goed uit.

Wanneer David het laatste nummer aankondigt, wordt duidelijk hoe moeilijk dit moment voor hem is. Hij benoemt niet expliciet dat hij niet bij toekomstige shows zal zijn, maar zijn emotie spreekt boekdelen. De set wordt afgesloten met Symbiose. Alles komt hierin uitstekend samen en het publiek reageert met luid applaus en gejuich. Ook bij de merchandise-stand wordt afscheid genomen van de frontman. Fans verzamelen zich om David te bedanken en er worden t-shirts gedragen en een zelfgemaakt cadeau, gevuld met handtekeningen en boodschappen, aan hem overhandigd.

Laura Macrí en haar broer en toetsenist Roberto openen de set van MaYaN met een prachtige uitvoering van Satori. Vervolgens voegt de rest van de band zich bij hen en barst het muzikale geweld los met Human Sacrifice. Met Devil In Disguise is het tijd voor het eerste gastoptreden van de avond. Voormalig zanger Henning Basse wordt met veel enthousiasme ontvangen en levert een uitstekende vocale bijdrage. Drown The Demon van het debuutalbum Quarterpast (2011) komt aan bod en gitarist en medeoprichter Frank Schiphorst laat hierbij horen wat hij in huis heeft met een uitstekende gitaarsolo.

Tijdens Bloodline Forfeit keren voormalige bandleden Rob van der Loo (Epica) en Jack Driessen (ex-After Forever) terug op het podium. Adam Denlinger neemt de zang voor zijn rekening. Er zijn geen backingtracks te bespeuren. Dat geeft de muziek een authentiek karakter, maar betekent tegelijkertijd dat eventuele foutjes niet verborgen blijven. Marks hoge screams missen wat kracht en klinken soms wat dun. De band blijft echter overtuigen met zijn energie en muzikale vakmanschap.

Vervolgens staat de band kort stil bij de verjaardag van vocalist George Oosthoek, voor wie het publiek uitbundig een verjaardagsliedje zingt. Daarna wordt een nieuw nummer aangekondigd: From The Dark. Het begint met een sinistere, industriële synthpartij en ontwikkelt zich tot een duistere compositie met stevige deathmetalinvloeden. Marcela en Adam verzorgen de vocalen, waarbij Adam aangenaam verrast met zijn agressieve, diep klinkende grunts.

The Power Process komt voorbij, gevolgd door Eradicate The Colony, dat eerder werd opgenomen in het kader van een crowdfundingcampagne. Deze campagne werd in 2018 opgezet om een orkestrale versie van Dhyana en de ep Undercurrent te realiseren. Het nummer beleeft deze avond zijn live-debuut. Hiervoor neemt Merel het gitaarwerk van Arjan over. Het is een lange, complexe track met een haastige, bijna bijenkorfachtige sound. De compositie kent een grote afwisseling tussen symfonische refreinen met operazang van Laura en Marcela, razendsnelle riffs en blastbeats. Dankzij de vele tempowisselingen en gevarieerde arrangementen blijft het nummer van begin tot eind boeien. Frank levert een sterke gitaarsolo af en de synthpartijen geven het geheel extra diepte.

Voor Insano wordt, net als bij Dhyana, gekozen voor een akoestische benadering, met Elianne Anemaat op cello. Bassist Roel Käller vult het geheel aan met de warme klanken van zijn contrabas. Deze staat aanvankelijk wat hard in de mix en ook de zangbalans schommelt af en toe. De band en het technische team weten deze kleine imperfecties echter snel te corrigeren. Wanneer violist Dimitri Katsoulis zich bij het ensemble voegt, krijgt de uitvoering er een prachtige extra dimensie bij. Met Paladins Of Deceit en Faceless Spies bouwt MaYaN verder aan een indrukwekkende finale. Vooral het vioolspel van Dimitri tijdens Faceless Spies zorgt voor een regelrecht kippenvelmoment.

Uiteraard is er ook ruimte voor een toegift. Rebirth From Despair en The Raging Flame Of God komen nog aan bod. De avond wordt afgesloten met Bite The Bullet, waarin Henning en Adam samen voor een indrukwekkend vocaal spektakel zorgen. Met alle vocalisten op het podium is het een bombastische en imposante, maar bovenal waardige afsluiter van deze veelzijdige set. Na afloop volgt een staande ovatie. Alle bandleden en gastmuzikanten buigen gezamenlijk voor het publiek, dat hen uitbundig bedankt.

Setlist MaYaN:
1. Satori
2. Human Sacrifice
3. Tornado of Thoughts (I Don't Think Therefore I Am)
4. Devil in Disguise
5. Saints Don't Die
6. Dhyana
7. Paladins of Deceit - National Security Extremism Part 1
8. The Power Process
9. Drown the Demon
10. Bloodline Forfeit
11. From the Dark
12. Insano 2.0
13. Eradicate the Colony
14. Faceless Spies - National Security Extremism Part 2

Toegift:
15. The Flaming Rage of God
16. Rebirth from Despair
17. Bite the Bullet