Vijfentwintig jaar onderweg en Comeback Kid klinkt nog altijd alsof er iemand een rekening moet vereffenen. Na het debuut Turn It Around (2003) schopten de Canadezen zich met Wake The Dead (2005) naar de eredivisie van de melodieuze hardcore. Een jaar later vertrok zanger Scott Wade en verruilde gitarist Andrew Neufeld zijn instrument voor de microfoon. Er volgden meer bezettingswisselingen en metalinvloeden kregen steeds meer voet aan de grond. Aan de kern werd nauwelijks getornd: opgefokte riffs, refreinen die je na één luisterbeurt kunt meebrullen en genoeg energie om een complete concertzaal de volgende ochtend schor naar het werk te sturen. Wie na zeven studioalbums enige slijtage verwachtte, komt met Chosen Hell bedrogen uit.
Voor Chosen Hell nam Will Putney de productie op zich. Een vertrouwd gezicht, want eerder verzorgde hij al de mix en mastering van Heavy Steps (2022) en de ep Trouble (2024). De man achter het loodzware geluid van onder meer Knocked Loose blijkt ook hier de juiste keuze. Opener Target On My Back laat drie seconden lang een gitaar rondzingen, alsof iemand zojuist zijn versterker heeft opengetrokken en de rest van de band nog moet beginnen. Maar dan klapt alles tegelijk naar binnen. Weg is de suggestie van een rommelige livesetting. Wat volgt, is een hardcoretrack die op topsnelheid voorbijraast en waarbij iedere noot op zijn plek valt. Putney heeft de boel volledig onder controle, zonder dat de muziek aan rauwe energie inboet.
Yesterday's Gone begint met de kale stem van Neufeld, waarna de gitaren zich aandienen en het nummer volledig losbarst. Brendan Garrone van Incendiary maakt de boel met zijn karakteristieke voordracht nog wat grimmiger. Ook Shedding Season profiteert van een gastbijdrage die daadwerkelijk iets toevoegt. Courtney LaPlante van Spiritbox laat hier haar meest onvriendelijke kant horen. Geen obligaat gastoptreden om wat extra streams binnen te harken, maar een stem die uitstekend past bij de agressieve inslag van Comeback Kid.
Het absolute hoogtepunt is de titeltrack Chosen Hell, waarin alles samenkomt wat Comeback Kid zo goed maakt. Furieuze riffs, een onweerstaanbaar refrein en een spanningsboog die geen moment verslapt. Onder het muzikale geweld schuilt een tekst over verkeerde keuzes en de merkwaardige neiging van mensen om zichzelf telkens opnieuw in de nesten te werken. Thematisch weinig nieuws onder de zon in de hardcorewereld, maar Neufeld brengt het met voldoende overtuiging om er toch iets van te maken. Ook in Lost And Found wordt regelmatig gas teruggenomen voor aanstekelijke zanglijnen, die vervolgens weer plaatsmaken voor opgefokte hardcore. Dat Neufeld zijn bandgenoten ditmaal meer ruimte gaf tijdens het schrijfproces, heeft de muziek kennelijk goed gedaan.
De vergelijking met Wake The Dead dringt zich onvermijdelijk op. Nummers als Wake The Dead, Talk Is Cheap en Final Goodbye maken indruk door hun directheid, messcherpe riffs en massale gangvocals. Natuurlijk mogen de albums die daarna verschenen niet worden afgedaan als tussenstations zonder betekenis. Juist op die platen ontwikkelde Comeback Kid zich tot de band die nu Chosen Hell aflevert. Zwaarder, geraffineerder en met een productie die een stuk massiever klinkt dan ruim twintig jaar geleden. Wat nog nét ontbreekt, is die ongecompliceerde dadendrang waarmee de band in zijn beginjaren het ene hardcore-anthem na het andere uit zijn mouw schudde. Maar veel scheelt het niet. Chosen Hell behoort tot het beste wat Comeback Kid sinds zijn doorbraak heeft gemaakt. Wie dacht dat de Canadezen hun beste jaren achter zich hadden liggen, kan zich bij de volgende liveshow vooraan melden. Om zijn ongelijk in ontvangst te nemen.
Tracklist:
1. Target On My Back
2. Vindication
3. Shedding Season
4. Lost And Found
5. Underneath The Pressure
6. Chosen Hell
7. Yesterday's Gone
8. Tunnel Vision
9. Becoming
10. Heartland Elegy
11. Too Late
