Tribulation is het debuutalbum van de Belgische melodic deathmetalband Echoes Of A Dying World. Eerder bracht deze female-fronted formatie al een single en een ep uit. De ep Before The Fall (2022) markeerde het begin van de carrière van de band en de singles Anarchia en World Undone (2023) zijn afkomstig van dit debuutalbum, dat eveneens in 2023 verscheen.

Echoes Of A Dying World is een onafhankelijke band, opgericht in 2020 onder de oorspronkelijke naam Northwind. De band bestaat uit drummer Jasper Vreys (Mittgard), gitaristen Wim Melis (ex-Ashmolean) en Kevin Vandervoort (ex-Exoto), bassist Gert Cools en frontvrouw Tine Vanmuysen (Mittgard). Kevin heeft de band inmiddels om persoonlijke redenen verlaten en is vervangen door Michiel Debie.

Het album opent met de titeltrack, een veelzijdig nummer waarin zowel cleane zang als krachtige screams te horen zijn. Het gitaarwerk vormt een mix van brute kracht en verfijnde melodie. Op meerdere momenten - zoals in de titeltrack en Wasteland - komen de riffs prominent naar voren, terwijl de baslijn regelmatig een leidende rol speelt. Intrigerende ritmewisselingen, zoals te horen in Anarchia, zorgen ervoor dat de nummers dynamisch blijven. Waar de gitaren in dit nummer typerend zijn voor het melodic deathmetalgenre, roept het drumwerk juist associaties op met metalcore. Opvallend is het gitaarspel in Infanticide: minder zwaar, met een licht thrashy karakter. Deze track roept herinneringen op aan de voormalige Nederlandse band Izegrim en doet ook denken aan klassieke heavy metalriffs zoals die van Iron Maiden en Black Sabbath.

Naast de prominente rol van riffs en solo’s op dit album, staan ook de vocalen nadrukkelijk in de schijnwerpers. Frontvrouw Tine bewijst zich als een veelzijdige vocaliste. Op Before The Fall liet ze al horen niet alleen over een krachtige, cleane zangstem te beschikken, maar ook rauwe screams te beheersen. In nummers als Anarchia, Wasteland en Infanticide overtuigt ze met diepe, krachtige grunts en laat ze horen dat haar screams nog verfijnder zijn geworden. In Infanticide hebben de screams een zwartgeblakerde tint en de overgang naar cleane zang aan het einde van de track voegt een gelaagdheid toe die het nummer naar een hoger niveau tilt. Ook de cleane zangpartijen in World Undone en Wasteland vallen op en blijven goed hangen.

Tribulation kent ook enkele minder sterke momenten. Zo komen de zang en het slagwerk bij vlagen niet goed uit de mix, met name tijdens Chain Of Gold en Anarchia, waar het geluid wat dof en vlak overkomt. De sound had hier voller en krachtiger mogen zijn. De hoge tonen in Chain Of Gold missen impact en klinken net niet goed. Als geheel zijn er op het gebied van productie en mix nog zeker verbeterpunten. Terra Apocalyptica valt als track tegen. Het contrast tussen de screams en de lieflijke toon van de cleane zang komt geforceerd over en het repetitieve gitaarwerk in het refrein draagt bij aan een minder overtuigend geheel. Hoewel de hardere passages beter uit de verf komen, mist de track een goed evenwicht tussen de zachte en ruwe elementen.

Al met al is Tribulation een geslaagde introductie van deze beginnende formatie. De band toont aan over een flinke dosis creativiteit te beschikken en schuwt er niet voor om invloeden uit verschillende hoeken te combineren. De muzikale vaardigheden zijn duidelijk aanwezig en met wat meer ervaring lijkt er zeker nog veel groei mogelijk in de verdere ontwikkeling van deze band.

Tracklist:
1. Tribulation
2. Terra Apocalyptica
3. World Undone
4. Living The Lie
5. Infanticide
6. Chain Of Gold
7. Wastelands
8. Anarchia