De Amerikaanse stoner/doomband Elder begint twintig jaar geleden als zoveel bands in dit genre met luidruchtig ronkende gitaren en van-dik-hout-zaagt-men-planken-riffs, waarin invloeden van bands als High On Fire en Electric Wizard duidelijk aanwezig zijn. En net als die twee groepen is ook Elder natuurlijk uiteindelijk schatplichtig aan Black Sabbath, de legendarische Britse voorlopers van deze stijl. Twee decennia later verschijnt met Through Zero de zevende langspeler van het viertal. Elder is dus niet de meest productieve band. Bovendien staat de wereld niet stil. Waar stoner en doom tien tot vijftien jaar geleden nog toonaangevende genres waren, zijn we anno 2026 ook wel behoorlijk verzadigd geraakt. In hoeverre is de muziek van de heren nog relevant in het huidige tijdperk?
Welnu, met die relevantie zit het wel goed. Met Through Zero kiest Elder voor een zeer avontuurlijke en vernieuwende aanpak, waarin de traditionele stoner/doomaspecten ruimschoots aan invloed hebben moeten inboeten ten faveure van psychedelische en progressieve klanken. De band klinkt daardoor expansiever, hallucinanter en dromeriger dan ooit. Met wat fantasie zouden we kunnen stellen dat de plaat een beetje klinkt alsof Enslaved zou hebben besloten om zijn psychedelische en progressieve aanpak te gebruiken om een stoneralbum te maken.
Opener Sigil To Ruin is met zijn lengte van ruim tien minuten alvast geen standaardcompositie. De groep neemt de tijd om op te bouwen: de track zwelt langzaam aan totdat een massief basgitaarritme het voortouw neemt. Elder slaagt er goed in om progressieve en dromerige elementen (zweverige keyboardklanken, akoestisch gitaarwerk, heldere cleane vocalen) te integreren en af te wisselen met stuwende passages en ronkende riffs. Zo laveert het nummer tussen allerhande muzikale oorden. Met het fantastische Capture/Release volgt vervolgens het hoogtepunt van het album. Het is een zeer avontuurlijke track, vol trippy keyboardpartijen en met een funky, haast dansbaar ritme, terwijl het heerlijk ronkende rockgedeelte voor het muzikale cement zorgt.
Het titelnummer is wat rustiger en opgezet rondom een repetitief, licht en bijna djenty drumritme met ruimtelijk gitaarwerk, dat op natuurlijke wijze alle kanten op meandert. Ondanks de relatief eenvoudige aanpak is het een soepele compositie, die tien minuten lang moeiteloos blijft boeien. In Sight Unseen etaleren de mannen hun compositorische avontuurdrift ten volle. Het begin doet door zijn lome, tribale percussie en het zweverige toetsenwerk wat denken aan het latere werk van Moon Duo. Pas in de tweede helft komt de track echt goed los met een rauwe, branievolle riff en woeste drumslagen. Na in woelige wateren te zijn beland, ebt het nummer tenslotte via vederlichte psychedelica weg. Het is jammer dat de wat eentonige afsluiter Blighted Age – de minst spannende track op het album – ervoor zorgt dat de plaat een beetje als een nachtkaars uitgaat, want de overige vijf nummers zijn stuk voor stuk zeer spannend.
Ondanks die wat minder onderscheidende afsluiter is Through Zero een verfrissend album, waarop Elder niet alleen veel nieuwe ideeën laat horen, maar deze ook op uitstekende wijze weet uit te voeren. De langspeler is bovendien voorzien van een rijke, gedetailleerde sound. Through Zero voelt alsof de band het raam heeft opengezet en een creatieve bries heeft binnengelaten. Qua avontuurlijke inborst en door de combinatie van traditionele metalgenres met ambient en psychedelica zijn er overeenkomsten te zien zowel Enslaved als Blood Incantation, ook al zijn de genres verschillend. Er zijn mindere groepen om mee genoemd te worden, lijkt me zo.
Tracklist:
1. Sigil To Ruin
2. Capture/Release
3. Through Zero
4. Strata
5. Sight Unseen
6. Blighted Age
