"We zijn een traditionele deathmetalband en dat gaat nooit veranderen", aldus Tobias Gustafsson in een interview eerder dit jaar. Hij heeft het dan uiteraard over de muzikale richting van Vomitory, de band waarvan hij al sinds 1989 de drummer is. Sinds de oprichting blijft de Zweedse formatie trouw aan zijn roots en zullen de mannen nooit veel afwijken van de initiële muzikale formule.
Ondanks dat de groep een wijziging in de line-up heeft ondergaan (de langdienende gitarist Peter Östlund heeft plaatsgemaakt voor Christian Fredriksson) hoef je op album nummer tien dan ook niet veel verrassingen te verwachten. Het is nog altijd thrashende death metal wat de klok slaat bij de Noord-Europeanen. Toch is er wel een lichte verschuiving. Opener Rapture In Rupture gaat nog wel verder waar het comebackalbum All Heads Are Gonna Roll (2023) ophield - met een mix van thrashende death metal à la Vader en punky grind à la Napalm Death - maar For Gore And Country belicht meer de groovende kant van het spectrum (denk aan Blood Red Throne). Over het geheel thrasht en groovet de plaat wat meer dan zijn voorganger. Het meest opmerkelijk en memorabel is Wrath Unbound. Het is een heel melodieus nummer met twinleadgitaarpartijen die herinneren aan die van Bolt Thrower. Wat dat betreft heeft Fredriksson - hij schreef aan vier tracks mee - toch hier en daar wel voor inspiratie en variatie gezorgd.
Op In Death Throes opereert Vomitory echter vertrouwd binnen het framework. Soms wel héél vertrouwd, want Two And A Half Men heeft wel iets van Suffer The Children van Napalm Death. De blastbeats en tremoloriffs vliegen je om de oren en de bassende frontman Erik Rundqvist grunt weer over dood en verderf, waaronder zombies. Zijn stem klinkt wat doorleefder dan op de vorige plaat. De instrumentatie is vooral in de snelle stukken intens en door de professionele opnamen (dit keer in een echte studio) zit het geheel heel strak, doch organisch in elkaar.
In Death Throes is een solide plaat waar de heren van Vomitory trots op mogen zijn. Origineel is het allemaal niet, maar wie zich daar niet aan stoort, heeft aan deze tiende langspeler van de Zweedse band een prettige kleine veertig minuten aan thrashende en grindende death in handen. Niet heel memorabel, maar vanwege de afwisseling tussen snelle en langzame stukken en meer variatie dan op de voorganger raak je niet snel verzadigd. Vomitory blijft bij zijn leest en dat gaat de ervaren band goed af.
Tracklist:
1. Rapture In Rupture
2. For Gore And Country
3. Forever Scorned
4. Wrath Unbound
5. In Death Throes
6. Cataclysmic Fleshfront
7. Two And A Half Men
8. Erased In Red
9. The Zombie War General
10. Oblivion Protocol
