Eind oktober vindt in 013 te Tilburg voor de eerste keer het tweedaagse Kamfest plaats, een door Kamelot geïnitieerd festival. Op beide dagen is de powermetalformatie headliner en kunnen we dus veel songmateriaal van Dark Asylum verwachten, alweer de veertiende langspeler van gitarist Thomas Youngblood en consorten. Dit keer zitten we in een donker "asiel", een verlaten Victoriaanse kathedraal waar de "puppet king" aan de touwtjes trekt. Elke track stelt een kamer voor, zonder dat deze met de andere tracks verbonden is.
Zoals we het laatste decennium van de heren gewend zijn, bieden ze ook nu theatrale power metal. Dit keer met een nog wat cinematischere inslag. Veel verrassingen hoeven we niet te verwachten en er zijn veel elementen uit het verleden die terugkeren. Zo zijn er gothic elementen van Ghost Opera (2007) en Silverthorne (2012) en zelfs folkmelodieën van Eternity (1995). Toch klinkt Dark Asylum vooral modern en sluit de plaat goed aan op de voorgangers. Zo is er veel melodie en zijn er hier en daar wat progressieve elementen die het wat uitdagender maken.
Het is vooral de eerste helft van de plaat die je regelmatig op het puntje van je stoel brengt en de tweede helft die je in je stoel doet zakken. Na een obligaat intro maken vooral het krachtige titelnummer en het bombastische Sanctuary een zeer positieve indruk. Deze tracks hebben mede dankzij de arrangementen en de proggy elementen het benodigde amusementsniveau. Ook het minder bijzondere Ashen World is genietbaar. De tweede helft bevat de minder interessante nummers. Zo missen The Sleeping Mind, Kaleidoscope en de powerballad Enigma (Think Of Me) iets bijzonders.
Zoals altijd zijn er gastartiesten. Ditmaal zijn dat er behoorlijk wat. De bekendste zijn Tobias Sammet (Avantasia) en Clémentine Delauney (Visions Of Atlantis). Daarnaast horen we Ignacia Fernández (Decessus), beter bekend als Miss Chili. In Sanctuary levert dat een mooi vocaal spel tussen de drie vocalisten op. In Ashen World komt de wonderschone dame met de sjerp met haar extreme vocalen wat minder uit de verf. Hoewel Karevik prima kan zingen, bezorgt Sammet met zijn theatrale, vertellende manier van zingen One Last Masquerade net dat beetje extra.
Het is jammer dat Dark Asylum wat te lang duurt, want de eerste helft is ijzersterk. Daarin zijn er meerdere verrassende elementen die veelal uitstekend zijn verwerkt, waaronder de gastvocalen. In de tweede helft kabbelt de groep helaas wat meer voort en gebeurt er niet veel bijzonders. Een plaat met twee heel verschillende kanten dus.
Tracklist:
1. Sanctorium
2. Ashen World (Feat. Ignacia Fernández)
3. Dark Asylum
4. Sanctuary (Feat. Clémentine Delauney & Ignacia Fernández)
5. Nocte Veritas
6. One Last Masquerade (Feat. Tobias Sammet)
7. Ivy, My Dear
8. Godlike Alchemy
9. The Sleeping Mind (Orphic Paradigm)
10. Kaleidoscope
11. Enigma (Think Of Me)
12. Cassandra’s Disease
13. Beneath The Moon (Tunglið) (Feat. Rannveig Sif Sigurðardóttir)
