Het was te verwachten dat Elder zijn muzikale koers na de prima plaat Reflections Of A Floating World (2017) ging wijzigen. Hoewel de progressieve stonerrock van de Amerikanen complex en boeiend genoeg blijft, is de tijd rijp voor vernieuwing. Op de vorig jaar verschenen ep The Gold & Silver Sessions licht de groep al een tipje van de sluier op, maar met de vijfde studioplaat Omens is het duidelijk dat Elder in de ban is van psychedelische jamsessies.

Waar gastmuzikant Michael Risberg met zijn toetsenwerk op Reflections Of A Floating World al voor meer psychedelische geluiden en geflirt met krautrock zorgt, spelen de synthpartijen op Omens een prominente rol. Risberg maakt inmiddels deel uit van de vaste line-up. Zijn spel zorgt ervoor dat de lange composities melodieuzer klinken, waarin er veel ruimte is voor rustige, psychedelische passages. Deze vormen een geslaagd contragewicht van de krachtige, stuwende gitaarpartijen die nog altijd deel uitmaken van Elders uitgesponnen composities.

De melodieuzere insteek van deze nieuwe songs legt wel de nadruk op de achilleshiel van Elder, namelijk de zang. Het is bekend dat Nick DiSalvo geen wereldzanger is, maar op de vorige platen werd dat min of meer verdoezeld door de intensiteit van de krachtige songs. Door het melodieuze karakter moet DiSalvo anders gaan zingen. En hier valt hij behoorlijk door de mand. Met name in de titeltrack en In Procession is zijn beperkte zang een flinke smet op deze twee prachtige songs. Erg jammer, want de melodielijnen zelf zijn zeer mooi, maar de uitvoering matig.

Omens is een album van een band die onderweg is naar een nieuw hoofdstuk. Het is niet altijd even geslaagd, maar dit is wederom een waardige plaat die de liefhebbers van Elder niet links hoeven te laten liggen. Toch krijg je het idee dat Elder hier meer uit had kunnen halen.

Tracklist:
1. Omens
2. In Procession
3. Halcyon
4. Embers
5. One Light Retreating