Nu is Mos Generator niet de naam waarvoor je me wakker hoeft te maken. Vorig jaar kocht ik hun laatste elpee Electric Mountain Majesty, maar die heeft de draaitafel niet vaak gehaald. Toch mag het optreden van vanavond gerust als erg goed de boeken ingaan. Live bevallen de nieuwe nummers eigenlijk best goed en vanwege tracks als Lonely One Kenobi en Silver Olympus ben ik na vanavond nieuwsgierig geworden naar de platen waar deze vandaan komen. Ik snap niet goed waarom Mos Generator me eerder niet pakte. Deze vlotte stoner wordt misschien niet door de beste zanger ondersteund, maar is goed luisterbaar en steekt goed in elkaar. Dit powertrio zet een heerlijk geluid neer, waarbij afwisseling en goede riffs aanwezig zijn. Het hoogtepunt is de noodgedwongen pauze halverwege, wanneer blijkt dat de frontman een tand verloren is. Terwijl hij het publiek vraagt er niet op te gaan staan, buldert iedereen van het lachen. Een bezoeker overhandigt kort daarna het kleinood aan de zielsgelukkige, bebaarde zanger die direct een beloning in het vooruitzicht stelt. Het optreden wordt gewoon afgemaakt en zo krijgt het puike optreden een memorabel randje.

Met een topplaat als Lore op zak en een puike livereputatie, kan een optreden van Elder alleen maar een feest worden. Toch zit het dit jonge drietal uit Boston niet echt mee. Nick DiSalvo’s gitaar bleek bij aankomst in Europa gebroken te zijn en zijn verdere apparatuur werkt deze weken ook niet echt mee. Het zit hem echt dwars en die houding siert hem. Op het podium laat hij er weinig van merken, maar na afloop is dat wel anders. Het meest storende is de harde pieptoon die te horen is tijdens de rustige passages. Nick doet zijn best om het te verhelpen, maar het lukt niet. Voor mij is het de enige smet, want ik hoor niets minder dan (weer) een powertrio dat uitstekend op elkaar ingespeeld is. De gitaarpartijen klinken misschien niet zoals ze horen te klinken, maar ik twijfel of er bezoekers zijn die dat verschil opgemerkt hebben. Nick’s vingervlugge spel is heerlijk om te zien en horen. Matt Couto is het drumbeest die de muziek steeds weer van opdwepende energie voorziet, terwijl Jack Donovan de bassende rots in de branding is.

De aandacht gaat vooral uit naar Lore en diens voorganger Dead Roots Stirring. Elder speelt vanavond weliswaar maar vier nummers in de reguliere set, maar toch staan de heren dan een uur op het podium. De nummers hebben toch al een jamkarakter, maar live lijkt het nog uitgebreider vertolkt te worden. Het publiek gaat helemaal op in krakers als Compendium, Spires Burn en Spirit At Aphelion. Na afloop krijgt Elder niet eens de kans om van het podium af te lopen en krijgen zelfs bier in de handen gedrukt om maar verder te spelen. Elder geniet, wij genieten en Gemini sluit deze memorabele avond af.