Enquête

Welke formatie die daadwerkelijk bestaat of heeft bestaan, bezit de grappigste bandnaam?

Anal Vomit
Babymetal
Band Zonder Banaan
Bongzilla
Butthole Surfers
Cycle Sluts From Hell
Dead Kennedys
Eskimo Callboy
Gay For Johnny Depp
Gentle Art Of Cooking People
Haribo Macht Kinder Froh
Iwrestledabearonce
Kiss The Anus Of A Black Cat
Kutschurft
Pigeons Playing Ping Pong
Pistol Whippin' Party Penguins
Power To The Pipo
Rectal Smegma
Revolting Cocks
Schijten Met Een Stijve (S.M.E.S.)
Spock's Beard
Tony Danza Tapdance Extravaganza
Uncle Acid And The Deadbeats
We Butter The Bread With Butter
een andere grappige bandnaam, namelijk:

[ Uitslag | Enquêtes ]

    17 juni:
  • Blood Incantation en Neptunian Maximalism
  • Cradle Of Filfth
  • Escuela Grind
  • Hulder
  • Snot, Doodseskader en 3 Eyed Kids
  • 18 juni:
  • Escuela Grind
  • Graspop Metal Meeting
  • Guns n' Roses
  • Kylesa
  • Sólstafir, Oranssi Pazuzu en Hulder
  • The Heavy Eyes
  • Venom Inc. en Torture Squad
  • 19 juni:
  • Graspop Metal Meeting
  • Guitar Wolf en The Etters
  • Kylesa
  • Ok Goodnight, Benthos en Ursa
  • The Exploited
  • 20 juni:
  • Graspop Metal Meeting
  • Guns n' Roses
  • The Exploited en Hard Shoulder
  • 21 juni:
  • Ankor
  • Faetooth
  • Graspop Metal Meeting
  • Neal Morse (akoestisch)
  • The Exploited en Skroetbalg
  • 22 juni:
  • Alter Bridge
  • Tom Morello en James And The Cold Gun
  • 23 juni:
  • Agnostic Front en Lies!
  • Black Veil Brides
  • Immortal Disfigurement en Gutrectomy
    17 juli:
  • Bengal Tigers en Starscream
  • Dong Open Air
Kalender
Vandaag jarig:
  • Barry van Trigt (Whispering Gallery) - 51
  • Ed Colver (fotograaf) - 77
  • Jello Biafra (Dead Kennedys) - 68
  • Jose Ojeda (Darksun) - 45
  • Michael Monroe (Hanoi Rocks) - 64
  • Mick (Destinity) - 48
  • Nakao Kentarō (Number Girl) - 52
  • Philip Chevron (The Pogues)† - 69
  • Tim Goatham (Season's End) - 39
Review

Heart Of A Coward - Severance
Jaar van release: 2013
Label: Century Media Records
Heart Of A Coward - Severance
Heart Of A Coward zal voornamelijk bekend zijn als de band van voormalig Sylosis zanger Jamie Graham. Nadat deze uit de band is gestapt heeft hij zich volledig op dit project gericht, waarbij het debuutalbum Hope And Hindrance in 2012 uit kwam. Nu een jaar later is de opvolger hiervan ook al gearriveerd onder de naam Severence.

De muziekstijl op Severence laat zich niet makkelijk in een hokje stoppen qua genre. Je zou het kunnen omschrijven als metalcore met hardcore invloeden. Soms melodieus maar vaak hard en rechtdoorzee. Het geschreeuw van Jamie Graham wordt af en toe onderbroken voor cleane zang, of een paar keer ondersteund door loodzware grunts. Dit wordt dan verpakt in een tiental heftige songs, die mogelijk een aantal luisterbeurten nodig hebben voordat deze zich volledig openbaren.

Wat gelijk opvalt bij de eerste luisterbeurt, is dat de band voor een hardere aanpak heeft gekozen dan op zijn voorganger. Alle nummer zijn meer straight in your face, en het melodieuze aspect is iets naar achteren geschoven. De gitaren zijn lager gestemd en het drumwerk is ook zwaarder te noemen. Maar voor mensen bekend met het eerste album blijft het allemaal zeer herkenbaar. Dit komt voornamelijk door brulboei Jamie Graham die regelmatig voor vocaal vuurwerk zorgt.

Maar ondanks dat hij superieur brult op het gehele album, komt zijn cleane zang niet overal goed uit de verf. Hij mist dan net de kracht en overtuiging om het nummer naar een hoger niveau te tillen, dit ligt in sommige gevallen ook aan de passages waarbij de zang de vaart eruit haalt. Daartegenover staan heerlijke heavy songs als Deadweight en Psychophant waar gewoon heerlijk op gebeukt wordt. Op laatstgenoemde wordt het vijftal niet geheel onverdienstelijk bijgestaan door gastzanger Scott Kennedy van Bleed From Within. Voor rustpunten is er weinig tijd, alleen op het nummer Eclipsed wordt er rustig aan gedaan. Deze is met zijn lange intro en vrij abrupte einde een vreemde eend in de bijt.

Met Severance weet Heart Of A Coward het debuutalbum misschien niet te overtreffen, maar wel te evenaren qua niveau. Fans van het eerdere werk zullen misschien even moeten wennen aan de zwaardere aanpak, maar het spreekt voor de groep om zich niet te willen herhalen. Het resultaat mag er zijn, en ook liefhebbers van het core genre kunnen gerust dit album eens een kans geven.

Tracklist:
1. Monstro
2. Prey
3. Distance
4. Nauseam
5. Deadweight
6. Eclipsed
7. Psychophant
8. Mirrors
9. Desensitise
10. Severance

Score: 78 / 100

Reviewer: Marcel
Toegevoegd: 26 november 2013

Dynamo Metalfest 2026

Alle artikelen en foto's (afgezien van albumhoezen, door bands/labels/promoters aangeleverde fotos of anders aangegeven), zijn © 2001-2026 Metalfan.nl en mogen niet zonder schriftelijke toestemming gekopieerd worden. De inhoud van reacties blijven van de reageerders zelf. Metalfan.nl is niet verantwoordelijk voor reacties van bezoekers. Alle datums van de Nieuwe Releases, Concertagenda, Kalender en in de artikelen zijn onder voorbehoud.