Met The Allfather Awakens zijn de Zweedse Vikingen van Amon Amarth alweer bij hun dertiende studioplaat aanbeland. Waar het de aanbidders van Odin op commercieel vlak uitmuntend afgaat en de groep zich op zijn piek bevindt, is het op creatief gebied de afgelopen jaren toch wat minder overweldigend. De groep bevindt zich dan ook in een lastig parket, want hoeveel inspiratie kun je nog uit dezelfde thematiek halen en hoeveel variatie en vernieuwing is er nog toe te voegen aan een sound die zo rotsvast staat? The Allfather Awakens is niet het gedroomde antwoord op deze vragen, maar laat horen dat Amon Amarth zeker nog krachtig om zich heen kan slaan.

Op voorganger The Great Heathen Army (2022) valt al te merken dat de band naar nieuwe invalshoeken zoekt. Met Get In The Ring wordt er afgeweken van de bekende Vikingthematiek en de videoclip van Find A Way Or Make One vertoont de bandleden eens niet in klederdracht, maar in een kantoorpand dat vervolgens wordt gemolesteerd. Daarnaast is er ook nog de opmerkelijke samenwerking met Biff Byford (Saxon) op het toepasselijke Saxons And Vikings. Het interessante hieraan is dat de groep zowel complimenten als haat krijgt vanuit zijn fanbase voor deze nieuwe invalshoeken, want waar de een klaagt dat de groep niet meer klinkt of eruitziet als Amon Amarth, klaagt de ander dat de band vastgeroest zit en zich constant herhaalt.

The Allfather Awakens komt ditmaal beide groepen tegemoet. Thematisch legt de groep zich weer helemaal toe op de Noorse mythologie en klinkt de band weer als vanouds. Daarnaast is met Upphaf de eerste ballade van het collectief opgenomen en proberen de heren hun sound toch weer te verrijken. In het geval van Upphaf pakt dit ook positief uit. Het nummer zorgt halverwege de plaat voor een fijne afwisseling en weet daarbij de Vikingsfeer te behouden.

Ook de rest van het materiaal laat een positieve indruk achter. Vooral de eerste helft van de plaat is wervelend. Gjallarhorn is een fijne uptempo binnenkomer en zal het live gegarandeerd goed doen en dat geldt ook voor Eight Legs Of Thunder met zijn galopperende ritme. Kvasir's Blood laat vervolgens met zijn marcherende cadans en grootse refrein Amon Amarth op zijn aanstekelijkst horen. Ook laat de groep zich van zijn zware en snelle kant horen. Het snelle Oden's Hunt grijpt terug naar vroegere tijden van de formatie, terwijl Die With A War Cry juist weer zwaarder en logger klinkt.

Het verschil met de voorgaande platen is dat The Allfather Awakens betere songs bevat, die daarbij ook een stuk dynamischer klinken. Amon Amarth klinkt op zijn dertiende wapenfeit vooral comfortabel als zichzelf, waarbij de band niet geforceerd op zoek is gegaan naar vernieuwing, maar ook niet simpelweg tien nieuwe nummers gerecycled heeft. Een wereldschokkende klassieker zal de band zijn fans niet meer voorschotelen, maar met de beperking die de band zichzelf qua gekozen sound en variatie heeft opgelegd, is dit absoluut een fijne plaat.

Tracklist:
1. Gjallarhorn
2. Eight Legs Of Thunder
3. Kvasir's Blood
4. We Rule The Waves
5. Upphaf
6. Die With A War Cry
7. Raven God
8. The Allfather Awakens
9. Oden's Hunt
10. Ascending Like An Eagle