Vijf jaar na de release van Positive Aggressive keert Godslave terug met zijn meest persoonlijke studioalbum tot nu toe. De band combineert verpletterende thrash met epische melodieën en vertelt eerlijke verhalen over veerkracht, hoop en persoonlijke groei. Het resultaat is klassieke Bay Area-thrash uit Saarland, gedreven door een kenmerkende positieve instelling.
Wat Godslave écht onderscheidt van de genre-genoten, zijn de teksten over het overwinnen van tegenslag. In elke track staan innerlijke kracht en zelfontplooiing centraal. Die diepgang gaat perfect hand in hand met beukende thrash boordevol vlijmscherpe riffs. Frontman Thommy klinkt woest; zijn zang voelt niet als een moraliserend vingertje, maar als een gebalde vuist die je helpt om weer overeind te krabbelen.
Van een koerswijziging is absoluut geen sprake, wat meteen duidelijk wordt bij de opener Reset, Rebuild, Reclaim. De track is snel en intens, maar biedt ook ruimte aan groovende passages en een refrein dat alle ruimte krijgt om te schitteren. Dat de bandleden groot fan zijn van Overkill is geen geheim; die invloed komt duidelijk naar voren in A Future In Motion, een krachtige track met aanstekelijke punkinvloeden. And Yet I Stand is eveneens een energieke Bay Area-knaller, die meer neigt naar de stijl van Exodus.
Repaid In Kind opent opvallend met een geluidsfragment van Alec Guinness uit de film The Fall Of The Roman Empire (1964), waarin hij spreekt over het ontwikkelen van medeleven en medelijden. Ondanks die vreedzame boodschap ontpopt de track zich tot een felle thrasher met pakkende hooks. De zang reikt hoog, zakt geregeld af naar een lager register en krijgt op die momenten een rauw randje. Het gitaarwerk van Bernie en Manni is gevarieerd, vol melodieuze leads en solo's die altijd in dienst staan van de compositie.
De nummers denderen gelukkig niet alleen maar rechtdoor, maar nemen op de juiste momenten gas terug. Er is een duidelijk patroon te ontdekken: de coupletten zijn snel en fel, waarna het tempo in de refreinen zakt naar een zwaar, slepend ritme. Opvallend is het organische verloop van deze tempowisselingen, waarbij vooral het dynamische slagwerk van Tobi een hoofdrol opeist. Voor de productie trok de band naar de SU2 Studios in Dillingen. Het werk van Phil Hillen en Manuel Zewe resulteert in een krachtige en transparante sound, die modern, maar absoluut niet klinisch klinkt.
Part Of The Pack heeft een groots refrein; een echte hymne die smeekt om publieksparticipatie tijdens liveshows. De tekst snijdt de universele zoektocht aan om ergens bij te horen. Square One komt daarentegen met pure agressie op je af. De gitaren klinken aanvankelijk wat rauwer, maar al snel eist de melodie haar plek op binnen het razende geweld. Het tempo ligt vervolgens wat lager in The Road Not Taken. Desondanks is dit een uiterst dynamisch nummer geworden, gekenmerkt door ademruimte, een uitstekend opgebouwde spanning en een krachtige, explosieve ontlading.
Hoewel er nergens sprake is van een echt ondermaats nummer, valt niet iedere track even goed in de smaak. Let The Fire Come combineert blackened death met beukende passages en hardcore-achtige breaks. Het is weliswaar bruut en zwaar, maar de compositie komt wat onsamenhangend over. Het instrumentale Sum Of All Wounds—overigens zeker geen rustpunt—dient als opmaat naar afsluiter The Fire That Calls Me. Deze finale bevat een gastbijdrage van zangeres Laura Guldemond (Burning Witches) en ademt een duidelijke power metal-vibe. Hoewel de track aanzienlijk meer variatie laat horen in de zang van Thommy, weet het nummer de aandacht niet volledig vast te houden. Dat kan uiteraard een smaakkwestie zijn.
Godslave bewijst met dit zelfgetitelde album dat onderwerpen als empathie, depressie en vergeving perfect hand in hand kunnen gaan met brute kracht en muzikale zwaarte. Vergeleken met het eerdere werk klinkt deze plaat net iets melodieuzer. De dubbele gitaarpartijen eisen een prominentere rol op, er sijpelen subtiel wat meer power metal-invloeden door en het stempel van met name Overkill blijft onverminderd aanwezig. Het eindresultaat is uitstekend luistervoer—en absoluut niet alleen voor liefhebbers van thrash metal.
Tracklist:
1. Reset, Rebuild, Reclaim
2. Future In Motion
3. Repaid In Kind
4. Part Of The Pack
5. Square One
6. The Road Not Taken
7. And Yet I Stand
8. Let The Fire Come
9. The Sum Of All Wounds
10. The Fire That Calls Me



