De Duitse heavymetalgroep The Night Eternal werkt langzaam maar zeker aan zijn internationale bekendheid. De groep rondom leadzanger Ricardo Baum debuteert in 2021 met het ijzersterke Moonlit Cross, dat via het vermaarde undergroundlabel Ván Records verschijnt. Met de bijna even sterke opvolger Fatale (2023) bewijzen de mannen geen eendagsvlieg te zijn. De authentieke heavy metal vol gelikt gitaarwerk, heerlijke zang en uitstekende composities met kop en staart raakt precies de juiste snaar. Nadat de groep ook live (in het voorprogramma van een tour met Lucifer) een zeer goede indruk achterlaat, is het kwintet klaar voor de volgende stap in zijn carrière. Het is dan ook niet meer dan logisch dat Metal Blade Records de groep onder zijn vleugels heeft genomen. Weet The Night Eternal zich met Cold Velvet definitief op te werken tot een gevestigde naam?

Opener Where This World Ends laat alvast een groep horen die zijn draai heeft gevonden en van daaruit ook de ruimte durft te nemen. De track begint donker en ietwat slepend en wordt melodieuzer vanaf het moment dat het heerlijke gitaarwerk van Richter en Käseberg door de dreigende sfeer begint te breken. Die zeer fraaie, harmonieuze heavymetalleads zijn inmiddels een beetje het handelsmerk van dit gitaristenduo. Zo staat ook het puike When The Last Candle Dies er vol mee. The Night Eternal is op zijn best in Eurydice (Don't Look Back), dat vanaf de eerste luisterbeurt beklijft dankzij het stuwende ritme. Dit nummer zal ongetwijfeld uitgroeien tot nieuwe publieksfavoriet: de krachtige ritmesectie en spookachtige ondertoon werken zeer goed, terwijl het zeer pakkende refrein verslavend is. Ook The Watcher Of The Burning Veil zal het live goed gaan doen met zijn aan Iron Maiden refererende meezingstuk.

De muziek van The Night Eternal ademt klassieke heavy metal uit elke porie, maar wat de groep voor heeft op veel andere bands die zich laven aan deze bron der traditie, is dat de Duitsers een zeer prettig occult en gothic-randje aan de muziek toevoegen. Zo horen we niet alleen invloeden van klassieke heavymetalgrootheden als Iron Maiden, maar ook van groepen als Danzig, Type O Negative en zelfs Tribulation. In het onweerstaanbare The Veins Of Time komen die invloeden perfect samen. De track wordt gekenmerkt door de heerlijk druilerige sfeer, maar swingt ook door het ijzersterke gitaarwerk. Qua sfeer doet het nummer me enigszins denken aan het fijne debuutalbum Loud Arriver (2022) van Sonja, dat op de beste momenten precies een soortgelijke snaar weet te raken.

Met Cold Velvet blijft The Night Eternal zijn stijl trouw, maar legt de band ook andere accenten. Zo ligt het tempo soms wat trager en zijn de nummers bedachtzamer en iets minder energiek. Daar staat tegenover dat ze ook wel wat gelaagder zijn. Als ik een kritiekpuntje zou moeten noemen, is het dan ook dat de muziek iets van het elan van de eerste twee platen ontbeert. Het materiaal is echter nog steeds kwalitatief zeer goed. Zanger Ricardo Baum klinkt sterk als altijd en met het pakkende gitaarwerk van het uitstekend op elkaar ingespeelde tandem Rob Richter en Henry Käseberg heeft de band een sterke troef in handen. Ook productioneel gezien klinkt Cold Velvet uitstekend. De sound is vol, maar de muziek blijft organisch klinken.

Al met al is Cold Velvet een zeer prettig album. Laten we hopen dat de band de internationale erkenning krijgt die deze verdient, want met dit soort fijne heavymetalbands is de toekomst van het genre in goede handen als de oude garde met pensioen gaat.

Tracklist:
1. Where This World Ends
2. Eurydice (Don't Look Back)
3. Caught In A Spell
4. When The Last Candle Dies
5. The Veins Of Time
6. The Watcher Of The Burning Veil
7. Shapes Of Sorrow
8. Dance On Crimson Ground