Eerder dit jaar liet multi-instrumentalist Justin Broadrick weten dat Godflesh niet meer zal optreden, omdat de gezondheid van de eigenzinnige artiest dat niet meer toelaat. Met name het produceren van extreme vocalen is te pijnlijk, een element dat al sinds de jaren tachtig kenmerkend is binnen het geluid van de industrial metalband, net als de machinale beats, het dissonante gitaarwerk en de laaggestemde bas.

Dat recept van Broadrick en bassist G.C. Green horen we ook op het voorlaatste album van het duo terug. Decay is direct herkenbaar als zijnde Godflesh. Krassende gitaren, een monotoon voortploegend, traag ritme en een bas die repetitief doordreunt, brengen je naar verlaten, donkere, natte straten in een kille stad waar niets te doen is. Het dystopische palet ademt uitzichtloosheid en vergankelijkheid en bevat slechts af en toe een sprankje hoop, maar dat is slechts voor even.

Zo dreunt Decay voort met zijn desolate visie op de wereld. De machinale beats, de industriële geluiden (zoals het slaan van metaal op metaal) en de onheilspellende dissonantie van de gitaren brengen de luisteraar in een sombere isolatie. Slechts Fear Of Colony en Fear Of Man bevatten enige melodie en een memorabel refrein. Daarna ploegt men voort. Na ruim veertig minuten verpletteren en verpulveren laat Godflesh je vertwijfeld in stilte achter en mag je alle hoop weer proberen te hervinden om verder te gaan.

Tracklist:
1. Master And Slave
2. Living / Ending
3. Feral Colony
4. Fear Of Man
5. Fodder
6. Consume Me