In Light, No Shape is het vierde album van de Britse progressieve metalband Cognizance. Het is bovendien de eerste plaat waarop oprichter/gitarist Alex Baillie de zang voor zijn rekening neemt. De formatie kreeg bekendheid toen in 2020 de Oostenrijkse drummer David Diepold als drummer bij Obscura werd gepresenteerd.
De ritmesectie, bestaande uit David en bassist Chris Binns, is onveranderd sinds het debuut Malignant Dominion (2019). De opvolger Upheaval (2021) is opgenomen met Paul Yage (Apostolis Karydis) als tweede gitarist. Na Phantazein (2023) heeft zanger en medeoprichter Henry “Big Mac” Pryce de band verlaten. Door de wijziging in de bezetting is het begrijpelijk dat Cognizance zich heeft moeten aanpassen, maar de invloed die dat heeft op de plaat is gering.
Het belangrijkste aspect van dit nieuwe album is de strakke focus op pure kracht, gecombineerd met vernuftige invalshoeken. Het laat horen dat er veel talent en creativiteit aanwezig is. Niet alleen het gitaarwerk van Alex is uitstekend, maar hij slaagt er ook in om als grunter te overtuigen. De muziek is ingenieus gecomponeerd en complex, maar bevat ook tal van toegankelijke passages. venijnigheid van death metal is zeker aanwezig en bovendien heeft de plaat een duister karakter.
Aanvankelijk lijkt Transient Fixations op een intro, maar het is een compleet nummer met subtiele melodieuze accenten, krachtige grunts, een gelaagde instrumentatie en een stevig ritme. Inflection Chants verenigt meerdere gitaarpartijen met trage, melancholische passages en gefluisterde zang. In dit nummer overheerst de invloed van ouderwetse death metal. A Game Of Proliferation bevat daarentegen juist moderne invloeden en samples, evenals een eenvoudige melodie en rauwe momenten. De kwaliteit van de productie is uitstekend: alle instrumenten zijn goed te horen.
Het dynamische Chasm richt de aandacht op het technische gebied, met dissonante en technisch ingewikkelde passages. In deze track is het slagwerk de finishing touch. Het sterke Vertical Illusion heeft talrijke tempowisselingen en is iets complexer. A Reconfiguration is ritmisch sterk en wordt met iedere luisterbeurt beter. Dat is eveneens van toepassing op het stuwende Witness Marks en Subterranean Incantation. Ook na meerdere luisterbeurten blijven dit de favoriete nummers. Induced Contortions is eveneens een krachtige track met polyritmische ritmes en gecompliceerde riffs. Het technische vakmanschap dat deze formatie te bieden heeft, komt ook goed uit de verf in de veelzijdige afsluiter The Zone.
De technische death van Cognizance is relatief toegankelijk dankzij de sfeervolle details, fraaie melodieën en groovende ritmes, zonder de strakke precisie te verliezen. Het klinkt levendig, maar niet overdreven opzichtig. Is de muziek echter te ingewikkeld of juist niet voldoende complex om een groter publiek te bereiken? Deze gematigde stijl is ongetwijfeld een uitdaging om te componeren, maar voor fans van technische death mogelijk niet prikkelend genoeg.
In Light, No Shape is een uitstekend album met pakkende ideeën die op een technisch hoogstaand niveau worden uitgevoerd. Of Cognizance er met deze plaat in slaagt om zowel de vaste achterban tevreden stellen als een nieuwe groep luisteraars aan te spreken, valt nog te bezien.
Tracklist:
1. Transient Fixations
2. Inflection Chants
3. A Game Of Proliferation
4. Chasm
5. Vertical Illusion
6. A Reconfiguration
7. Witness Marks
8. Subterranean Incantation
9. Induced Contortions
10. The Zone
