Een goede bandnaam is het halve werk. Soms werkt een bandnaam omdat deze cryptisch of mysterieus is. Ook kan het werken als een naam confronterend of direct is. En in andere gevallen werkt een bandnaam als je als luisteraar direct een beeld krijgt van de muziek. Het Deense Speedslut valt in die laatste categorie. Het is immers onmogelijk om bij het lezen van deze naam aan iets anders te denken dan aan vuige, opgefokte speed metal. En inderdaad: deze band haalt de spikes en kogelriemen uit de kast en stoft de leren jasjes af om ruim dertig minuten lang het gaspedaal tot diep in het rood in te trappen. Het resulteert in het zeer vermakelijke debuutalbum Cimbrian Rites.

Al vanaf de vlammende openingstrack Pestridden Stallions is er geen houden aan bij dit viertal. De luisteraar krijgt een waar feestmaal voorgeschoteld in de vorm van snedige riffs, gejaagd drumwerk en vuige solo's. Dit korte album staat vol met dit soort shots pure adrenaline, waarbij drummer Malthe Ørvad Jacobsen haast non-stop doorjakkert en de gedreven riffs en felle solo's je om de oren vliegen. Zo is het onmogelijk om géén dikke grijns van oor tot oor te krijgen bij ongebreidelde speedmetalbommetjes als Armageddon, Whores Of Speed en het titelnummer, die perfect in het straatje passen van groepen als Hellripper, Bütcher en Vulture.

Hoewel Speedslut het tempo voortdurend hoog houdt, is er toch wel enige variatie. Zo heeft Asbestos Born Wrath een wat hoger 'vuist-in-de-lucht-gehalte' door het stoere refrein, maar trapt de band het gaspedaal wederom diep in tijdens de opgefokte coupletten. Dark Night Riders bevat heerlijke, authentieke heavymetalloopjes en enkele gang-vocals. En in het energieke en bijna swingende No One Escapes Death horen we stevige invloeden uit de thrash metal van het oude Exodus. Het nummer doet qua sfeer en ritme aan The Toxic Waltz denken, maar dan wel flink sneller gespeeld. Stench Of Evil is iets langzamer, begint met een heroïsch marstempo en bevat heerlijk getergde vocalen van Frederik Klitte. Het nummer kent bovendien een refrein dat zich perfect leent om luidkeels mee te schreeuwen. Tijdens de tweede helft zorgt een geweldige versnelling ervoor dat de vlam in de pan slaat.

Speedslut doet eigenlijk alles goed op Cimbrian Rites. Het is dan ook volstrekt logisch dat het relatief grote Listenable Records de heren onder de vleugels heeft genomen. De nummers vallen stuk voor stuk in de categorie 'met gierende banden door de bocht' door de vleesverscheurende riffs en vingervlugge, pinnige solo's. De maniakaal krijsende, snauwende en gillende zanger Frederik Klitte jut de boel verder op. De plaat heeft bovendien een authentieke, maar krachtige productie meegekregen (check vooral de heerlijke echo op de tomtoms tijdens de korte drumfills!), passend bij een tijdperk waarin de grenzen tussen speed, thrash, heavy metal nog poreus waren. De speelduur van net een half uur is precies goed, want daarmee bereikt de band maximale impact.

Ik kijk vooral uit naar het moment dat ik Speedslut live aan het werk kan zien. Het kan immers niet anders of het kwartet breekt ieder kelderhok volledig af door de braafste burger te veranderen in een woest zwaaiende en brullende primaat. Cimbrian Rites is verplichte kost voor iedereen die ook Hellripper en soortgelijk gespuis een warm hart toedraagt!

Tracklist:
1. Pestridden Stallions
2. Asbestos Born Wrath
3. Dark Night Riders
4. Into The Grave
5. No One Escapes Death
6. Stench Of Evil
7. Armageddon
8. Whores Of Speed
9. Cimbrian Rites