Artillery? Dat was toch die Deense band die in 1990 een album mocht opnemen met Flemming Rasmussen, de producer van Master Of Puppets? Dat was inderdaad Artillery en ik kan er gelijk aan toevoegen dat die plaat nog altijd tot de favorieten van ondergetekende behoort. Natuurlijk waren het debuut en Terror Squad ook heerlijke rauwe rampestampers, maar By Inheritance had pas echt alle elementen van goede thrash in zich. Supervette riffs, memorabele nummers en een flinke dosis technisch vernuft, waardoor de nummers ook bijna twintig jaar na dato nog kaarsrecht overeind staan. Artillery was ook de band die in 1999 al eerder een reünie vierde met het leuke B.A.C.K., maar dat liep niet uit op grote successen. De Denen proberen het tien jaar na de vorige cd opnieuw met When Death Comes en dat doen ze via het Poolse Metal Mind label. Die platenmaatschappij bracht immers ook alle oude albums enkele jaren geleden opnieuw uit in een mooie box.

Opvallend is dat het markante stemgeluid van Flemming Rønsdorf op deze nieuwe cd ontbreekt. De nieuwe man achter het gilstokje is ene Søren Adamsen, een zanger die sommige mensen wellicht nog kennen van Crystal Eyes. Ik was nogal bang voor deze verandering in de line-up, want Flemming voegde toch altijd wel iets toe met zijn rauwe en baldadige strot. Søren is meer een zanger in de ware zin van het woord. Hij heeft een krachtige stem waarmee hij moeiteloos hoog en laag zangwerk aan kan. Af en toe komt hij ook heel agressief uit de hoek, dus uiteindelijk valt het allemaal reuze mee. Sterker nog, ik heb Flemming tijdens de beluistering maar weinig gemist. De nieuwe man voelt zich als een vis in het water, want het uitstekende materiaal op deze cd is hem op het lijf geschreven. De band brengt immers nog steeds op Amerikaanse leest gestoelde thrash met veel aandacht voor spetterende riffs, melodie en gitaarsolo's. Adamsen past daar perfect bij. Muzikaal is dit één van de strakste thrashplaten van de afgelopen jaren en ook qua composities heeft Artillery een flink pepertje in de reet gekregen. De plaat knalt ook nog zeer overtuigend uit de speakers dankzij de supervette productie.

Compositorisch moeten we het deze keer meer zoeken in een soort combinatie van het meer technisch georiënteerde werk van By Inheritance en het directe B.A.C.K.. Zo duiken hier en daar nog steeds wat Arabische invloeden op in sommige melodielijnen. De melodieën zijn overigens heel erg sterk, want een ongelofelijk pakkend nummer als Damned Religion blijft weken in je kop rondzingen. Het titelnummer is misschien wel het meest ideale voorbeeld van 'het nieuwe' Artillery. Frituurvette riffs worden op zeer natuurlijke wijze afgewisseld met gierende leads en men draait de handen nog steeds niet om voor een flinke hoeveelheid tempowisselingen. De plaat laat zich keer op keer beluisteren, zonder dat er maar een moment sprake is van verveling.

Van alle thrashplaten die de afgelopen jaren gefabriceerd zijn door de bands van weleer behoort When Death Comes absoluut tot de bovenlaag. Waar de nummers op de vorige cd nog wel eens van wat mindere kwaliteit waren, daar is er nu een compleet genietbaar pakket voor handen. Probeer overigens de gelimiteerde versie te pakken te krijgen, want daar staan nog twee niet te versmaden bonusnummers op. Het eindresultaat blijkt een zeer sterke en bovenal ook zeer muzikale plaat van deze oude rotten.

Tracklist
1. When Death Comes
2. Upon My Cross I Crawl
3. 10.000 Devils
4. Rise Above It All
5. Sandbox Philosophy
6. Delusions Of Grandeur
7. Not A Nightmare
8. Damned Religion
9. Uniform
10. The End
*11. Refuse To Live - Part 2
*12. Warhead

*Bonustracks