Uit Noorwegen komt een gloednieuwe progressieve metalband! Alhoewel, gloednieuw... "Celestial Entrance" is niet het debuut maar het tweede album van het zeskoppige Pagan's Mind, dat in 2000 opgericht werd. De voorganger, "Infinity Divine", ontving volgens horen zeggen uitstekende kritieken, en als die plaat enigzins op "Celestial Embrace" lijkt kan ik me dat wel voorstellen. We hebben hier namelijk te maken met een topper in het genre!

Pagan's Mind speelt progmetal met een Power Metal inval, en slaagt erin om deze twee alternatieve geneesmiddelen in een effectieve verhouding toe te dienen. Aan de ene kant heb je stevige Power Metal ritme's en haast Thrashy riffs, maar de andere kant van de munt is beslagen met een aanzienlijk arsenaal aan prog-kunstjes en gave details, waarvan de kunstzinnige waarde pas na meerdere luisterbeurten tot je doorgedrongen is. Instrumentbeheersing is prima te noemen, maar dat mag je toch ook wel verwachten van een progmetal band. Zanger Nils Rue verstaat z'n 'vak' en weet van begin tot eind te boeien, door middel van euforische hoge zang, indrukwekkende uithalen en opvallende vervormde halfgesproken stukjes. Deze kerel kan gewoon als de beste zingen.

Naast uitstekende techniek en prima zang heeft Pagan's Mind ook nog fijne keyboardpartijen te bieden. De keyboards worden niet ingezet om bombasme en een neo-klassiek element toe te voegen, maar om de muziek een zekere ethereale kwaliteit te geven. Af en toe komen ze achter de coulissen weg om een korte solo te geven, en het bescheiden doch waardevolle gebruik weet me zeker te behagen. Dit alles gecombineerd zorgt voor een interessante sound die, ondanks het feit dat vergelijkingen met andere bands al snel gemaakt zijn, een redelijk uniek gezicht heeft en niet snel gaat vervelen.

Eigenlijk zijn alle nummers die op "Celestial Entrance" staan wel het vermelden waard (bij deze dus), maar ik zal je de banaliteit van het worstelen door overbodige lappen tekst voor ieder nummer besparen. Laten we daarom maar eens de meest opvallende tracks onder de microscoop bekijken.
Het tweede nummer, "Through Osiris' Eyes", is werkelijk een geweldig nummer! Spannend, meeslepend en in het bezit van een schitterend refrein. Ik houd wel van progressieve compositie's die naast complexe arrangementen ook pakkende zanglijnen en melodieën herbergen, en daar ben ik vast niet alleen in.
Het vierde nummer "...Of Epic Questions" heeft ook interessante karakteristieken. Dit nummer is vooral vocaal er interessant: de zanger gaat een dialoog aan met een soort demon (wellicht de Gehoornde Heer zelf?) en brengt daarbij, zoals de songtitel al aangeeft, de grote bestaansvragen aan de orde. Muzikaal is dit nummer de perfecte mix tussen Dream Theater en Symphony X (minus de symfonische elementen).

Erg boeiend is het twee-delige instrumentale nummer "Back to the Magic of Childhood", onderverdeeld in het bijna drie minuten durende "Conception" en "Exploring Life", dat ruim op negen minuten klokt. Het eerste deel is een fijne, Dream Theater-achtige overture die de luisteraar als het ware opwarmt voor het epische en zeer complexe tweede deel. Het is in dit nummer dat het progressieve element van Pagan's Mind het meest op de voorgrond staat en de band voert de ingewikkelde arrangementen op kundige wijze uit. Een boeiende luisterervaring en gewoon klassewerk van een band die naar mijn mening zwaar onderschat is! Hopelijk komt daar met deze cd snel verandering in.
Na het mooie, met piano doorspekte "In Brilliant White Light", krijgen we een lekkere stevige up-tempo song voor de kiezen. Op "Aegean Shores" neemt het metalen aspect van de band het heft in handen, wat het nummer samen met het boeiende gitaarwerk en de ethereale synths tot een ware knaller maakt. Het theatrale einde kan ik ook zeker waarderen. De lange afsluiter "The Prophecy of Pleiades" is niet het beste wat Pagan's Mind te bieden heeft, maar kent desondanks een gaaf stukje Steve Vai-achtig gitaarwerk dat een hoop goedmaakt. Toch denk ik dat het album wellicht iets sterker was geweest als dit laatste nummer had ontbroken, want door dit nummer passeert het de zeventig minuten grens, wat niet opmerkelijk is voor een progressief album, maar in het geval van Pagan's Mind het geheel iets aan kracht doet inleveren. Maar dat is dan ook het enige punt van kritiek dat wat betreft deze plaat kan aanvoeren!

Ik verwacht dat er in de progmetal wereld weinig onenigheid zal ontstaan over de kwaliteit van dit uitstekende album. Liefhebbers van het genre zullen "Celestial Entrance" wel weten te vinden. Waardering gegarandeerd.

Tracklist:
1. Approaching
2. Through Osiris' Eyes
3. Entrance: Stargate
4. ...Of Epic Questions
5. Dimensions of Fire
6. Dreamscape Lucidity
7. The Seven Sacred Promises
8. Back to the Magic of Childhood part 1: Conception
9. Back to the Magic of Childhood part 2: Exploring Life
10. In Brilliant White Light
11. Aegean Shores
12. The Prophecy of Pleiades