Ronnie James Dio. Zijn achternaam is evenredig lang aan de man zijn lichaamslengte. Toch maakt hij al ruim 30 jaar de ene na de andere plaat. Eerst met Elf, Rainbow en Black Sabbath, daarna onder de simpele naam Dio, en zijn geweldige stem is sinds jaar en dag een inspiratie voor menig heavy metal zanger. Zo ongeveer elke twee jaar komt er een nieuw Dio album uit, soms uit de studio, soms live. De vorige, Killing The Dragon, stamt uit 2002, dus in 2004 werd het tijd voor de opvolger: Master Of The Moon.

Het album opent lekker met het uptempo One More For The Road; een lekker stevige rocker. Daarna zakt het tempo even in. Het tempo, niet de kwaliteit. Het titelnummer en bijvoorbeeld The Man Who Would Be King zijn van die heerlijk trage nummers zoals Dio ze ook wel vaker maakt. Een lichte doom-ondertoon is in dit soort Dio nummers altijd wel te bespeuren, en zo ook weer op zijn nieuwe plaat. Toch is het niet allemaal traag, want de wat snellere nummers als Living The Lie en het wat saaie Death By Love veroorzaken de wat snellere headbang-momenten.

Echt vernieuwend is deze plaat echter niet. Het is een typisch Dio album, zoals hij er diversen gemaakt heeft in zijn loopbaan. En dat is eigenlijk het jammere hieraan. Aan de andere kant is dat ook weer positief, want je weet bij Dio tenminste wat je krijgt. Gewoon een oerdegelijk hardrock album.

Tracklist:
1. One More For The Road
2. Master Of The Moon
3. The End Of The World
4. Shivers
5. The Man Who Would Be King
6. The Eyes
7. Living The Lie
8. I Am
9. Death By Love
10. In Dreams