Soms zijn er zaken die je in je leven nodig blijkt te hebben waar je pas bewust van wordt op het moment dat je ze tegenkomt. In mijn geval geldt dat, moet ik enigszins besmuikt constateren, na het horen van de geweldige cover van How Much Is The Fish, de jarennegentighit en 'foute uur-favoriet' van de Duitse rave/happyhardcoregroep Scooter. De track is als afsluiter te vinden op What We Leave Behind, het nieuwe album van de symfonische, melodieuze folk/deathmetalformatie Brymir. Het blije centrale deuntje (oorspronkelijk afkomstig van Zeven Dagen Lang van de Nederlandse groep Bots) en het energieke refrein blijken uitstekend te werken in een metaluitvoering en doen me tegelijkertijd met nostalgie terugdenken aan de tijd dat ik opgroeide met de opzwepende deuntjes van H.P. Baxxter en consorten.
Een leuke cover is natuurlijk niet voldoende om een heel album mee te vullen, dus de belangrijkste vraag is hoe Brymir het er verder vanaf brengt op What We Leave Behind. De Finnen draaien alweer een tijdje mee en zijn inmiddels toe aan hun vijfde langspeler. Op de vorige platen laat het gezelschap een weliswaar niet al te originele, maar zeer degelijk uitgevoerde kruising van folk metal en melodieuze death metal horen, die zich ergens tussen het oudste werk van Ensiferum en Children Of Bodom bevindt. Daarbij heeft vooral de eerstgenoemde band een onuitwisbare indruk gemaakt – niet voor niets begon Brymir onder de naam Lai Lai Hei (vernoemd naar het vrolijke nummer op het tweede Ensiferum-album Iron).
Het verrassend sfeervolle intro Slaying Star zet de luisteraar nog even op de verkeerde voet. Normaliter zijn de intro's bij dit soort bands zeer pompeus, maar in dit geval bouwt de klassieke instrumentatie rustig op. Als het felle Sleipnir echter vol furie uit de startblokken schiet, wordt het duidelijk dat Brymir alle registers opentrekt. Flitsend gitaarwerk, bombastische keyboardklanken, een jachtig tempo en aanzwellende koorzang: het nummer klinkt alsof het oude Ensiferum een flinke adrenalinekick heeft gekregen. Ook in Tempestbound gaat het viertal zeer energiek te werk. De koorelementen en blastbeats vechten om het hoogste woord. Gelukkig vergeten de mannen niet om ook af en toe een lekkere melodielijn te schrijven die als muzikaal ankerpunt kan dienen. In het uitstekende titelnummer komt Brymir het best tot zijn recht. De track bevat niet alleen sprankelende keyboardpartijen en gelikte riffs, maar de band neemt ook af en toe gas terug, waardoor het nummer als geheel eigenlijk nog beter tot zijn recht komt.
Het tweede deel van What We Leave Behind is een stuk diverser. Op sommige momenten, zoals in True Darkness, komt de band donkerder en steviger voor de dag door meer richting klassieke death metal te navigeren. Enkele aanvullende intermezzo's benadrukken juist het filmische karakter van de muziek. Die epische en heroïsche kant komt ook goed naar voren in het sterke Buried Legion, waarin Viktor Gullichsen indruk maakt met enkele langgerekte screams. In The Roaring King en Broken Dawn ligt het tempo dan weer lager. Eerstgenoemde is een relatief rechtlijnig mid-tempo nummer, dat het midden houdt tussen Amon Amarth en Equilibrium, terwijl laatstgenoemde track het meest uitgesponnen is. Maar wie denkt dat het album als een nachtkaars uitgaat, wordt nog even wakker geschud met die heerlijke Scooter-cover.
What We Leave Behind is een leuk en vooral energiek plaatje geworden, waarop fans van eerder genoemde bands, maar ook Wintersun, Æther Realm en Blackguard genoeg van hun gading zullen vinden. De productie is nogal volgepropt, maar nergens storend. Wie de band live aan het werk wil horen, kan dat begin volgend jaar doen, als de heren op tour zijn met Bloodred Hourglass.
Tracklist:
1. Slaying Star – Intro
2. Sleipnir
3. Tempestbound
4. What We Leave Behind
5. True Darkness
6. Moment Of Silence
7. Buried Legion
8. Thy Self The Highest Love – Prelude
9. The Roaring King
10. Broken Dawn
11. How Much Is The Fish (Scooter-cover)

