Nee hè, niet weer een supergroep. Toch wel, want met leden die hun cv hebben opgebouwd bij onder meer Shining, Neal Morse Band, Intervals en Haken mag je daar gerust van spreken. Hoe super een supergroep is, hangt natuurlijk niet alleen af van een cv, maar vooral ook van de muziek die de gerenommeerde muzikanten samen maken. Hoe is dat bij Temic, een door toetsenist Diego Tejeida (ex-Haken) en gitarist Eric Gillette (The Neal Morse Band) opgerichte band, die verder bestaat uit drummer Simen Sandnes (Evergrey, Shining, Arkentype), bassist Jacob Umansky (Intervals, ex-Ok Goodnight) en zanger Fredrik Bergersen Klemp (Maraton, 22)?
Met Tejeida als een van de initiatiefnemers van het gezelschap, verwacht je wellicht veel toetsenwerk en dat is ook wat je krijgt, aangevuld met moderne prog metal. Daarin hoor je invloeden uit de popmuziek (zang), progrock (gitaar), djent (bas en gitaar), funk (bas) en experimentele hoek (keyboards). Een deel van de nummers is synth-georiënteerd en het andere deel is gebouwd rond riffs. Hier en daar zijn er duidelijke knipogen naar Haken en Portnoy's Shattered Fortress. Laatstgenoemde naam komt niet als een verrassing omdat Tejeida en Gillette samen met die band tourden.
Uiteraard is kwaliteit op technisch vlak gegarandeerd met zulke topmuzikanten, maar hoe zit het met de compositorische kwaliteiten? Ook die zijn in orde, al moet je geen meesterwerken verwachten. Hoewel Terror Management Theory solide is, lekker vloeit, prettig wegluistert en voldoende afwisseling bevat om in zijn geheel te beluisteren, mist de plaat iets dat je omverblaast.
Ook Fredrik Bergersen Klemp, die een solide stem heeft die soms aan die van Tom Englund van Evergrey doet denken, kan het verschil niet maken. Zijn zang komt vooral tijdens de kalmere stukken het beste uit de verf, zoals in het lekker opzwepende, melodieus rockende Once More. Ondanks dat Bergersen Klemp het verschil niet kan maken, komt hij met enkele memorabele refreinen, zoals die van Mothallah, waarmee men sterk afsluit.
Het meest opmerkelijk zijn de experimenten op keyboard, die verspreid over het album kortstondig opduiken. Ze geven diverse tracks net even wat extra, al zijn niet alle escapades, zoals de dubstepelementen, even geslaagd. Hier en daar is het nog zoeken naar een goede balans. Tejeida komt met een ruim palet aan vooral atmosferische geluiden die de plaat kleur bezorgen, want hoewel de andere muzikanten prima presteren, vallen hun bijdragen slechts zelden op. Uitzonderingen daarop zijn Skeletons en het instrumentale Friendly Fire. Het is daarbij vooral gitarist Eric Gillette die af en toe excelleert.
Hoewel Terror Management Theory een solide progmetalplaat is waarop technisch niets aan te merken valt, bevat deze tevens weinig memorabels. Het is prettig luistervoer dat de topmuzikanten voorschotelen, met Falling Away en Friendly Fire als uitschieters. Temic mag dan "droom" betekenen in het Nahuatl (de taal van de Azteken), een droomdebuut is Terror Management Theory niet. Het is gewoon een goede progmetalplaat.
Tracklist:
1. TMT
2. Through The Sands Of Time
3. Falling Away
4. Count Your Losses
5. Skeletons
6. Acts Of Violence
7. Friendly Fire
8. Paradigm
9. Once More
10. Mothallah
