Into The Grave 2026
Enquête

Wat vind jij de gaafste song uit het jaar 2011?

Amon Amarth - Destroyer Of The Universe
Anthrax - Fight 'Em 'Til You Can't
Arch Enemy - Yesterday Is Dead And Gone
Dream Theater - On The Backs Of Angels
Fleshgod Apocalypse - The Violation
Hell - On Earth As It Is In Hell
Iced Earth - Dystopia
In Flames - Deliver Us
Lamb Of God - Ghost Walking
Machine Head - Locust
Mastodon - Curl Of The Burl
Megadeth - Public Enemy No. 1
Nightwish - Storytime
Opeth - The Devil's Orchard
Powerwolf - We Drink Your Blood
Rammstein - Mein Land
Red Fang - Wires
Septicflesh - The Vampire From Nazareth
Sólstafir - Fjara
Symphony X - When All Is Lost
Taake - Myr
The Devil's Blood - On The Wings Of Gloria
Trivium - In Waves
Within Temptation - Faster
een andere kraker uit 2011, namelijk:

[ Uitslag | Enquêtes ]

    29 mei:
  • Dog With A Spoon, Astronutz en No Breakfast Goodbye
  • Plini en Sungazer
  • 30 mei:
  • Kamper Sloopfest
  • Outta Pocket, Hold My Own, Megalomaniacs en Premonition
  • Peter Pan Speedrock
  • Plini en Sungazer
  • 31 mei:
  • Motorpsycho
  • 1 juni:
  • Afsky en Yoth Iria
Kalender
Vandaag jarig:
  • Alan White (Oasis) - 54
  • Andrea Buratto (Secret Sphere) - 46
  • Bertrand Maillot (Karelia) - 47
  • Chrigel Glanzmann (Eluveitie) - 51
  • Garry Peterson (The Guess Who) - 81
  • Holly Knight (Device) - 70
  • Kevin Moore (Dream Theater) - 59
  • Lenny Kravitz - 62
  • Mark Hunter (Chimaira) - 49
  • Markus Hirvonen (Insomnium) - 46
  • Patrick Loisel (Augury) - 56
  • Phil Feit (Riot) - 67
  • Tommy Stewart (Godsmack) - 60

Vandaag overleden:
  • Alan White (Yes) - 2022
  • Luc Chauty (Midwinter) - 2004
  • Vince McAllister (Pentagram) - 2006
Review

Firespawn - Abominate
Jaar van release: 2019
Label: Century Media Records
Firespawn - Abominate
De derde langspeler van Firespawn alweer. Als we bassist A. Impaler mogen geloven, is dit een collectie songs waarbij de heren verder outside the box hebben gezocht naar invloeden dan voorheen. Dit om niet in herhaling te vallen ten opzichte van eerder werk. Een mooi reclamepraatje, maar is het ook daadwerkelijk gelukt om een fris klinkend album te maken?

Het is nog steeds overduidelijk death metal wat de klok slaat, maar het ervaren kwintet (met een indrukwekkend cv, opgebouwd in onder meer Entombed, Unleashed, Necrophobic) komt trager en uitdagender voor de dag dan op de vorige twee platen. Direct in opener The Gallows End gaan de mannen progressiever te werk dan op de eerste twee langspelers met tempowisselingen en een oosters getinte gitaarlead. Een interessante benadering die positief uitpakt, net als het drumwerk van Matte Modin dat af en toe aan Opeth doet denken (Death And Damnation en The Hunter) of aan Morbid Angel (Heathen Blood en Godlessness). Zelfs in de relatief straightforwardtracks komt hij met interessante twists.

Net als op Shadow Realms (2015) en The Reprobate (2017) is het gitaarwerk echter het attractiefste element van de composities. De ene keer is het traag groovend, zoals in het loodzware, wat minder overtuigende titelnummer, de andere keer meer thrash- of deathmetalgerelateerd. Verrassend is het Opethiaanse getokkel in het korte intermezzo Cold Void. De collectie songs biedt dus veel afwisseling, al zit je niet altijd op het puntje van je stoel. De gaafste riffs vind je in het dreigende The Great One, waarin ze elkaar heel intrigerend aanvullen, Godlessness en in The Hunter, dankzij de vette Cannibal Corpse-grooves waar je niet op stil kunt blijven zitten. De beste leadpartijen vind je in Death And Damnation, hoewel er meer momenten zijn die indruk maken. Zo zijn de ideeën vanuit de klassieke muziek knap omgezet naar snel gitaarwerk in Heathen Blood.

Zanger LG Petrov houdt niet zo van variatie. Hij buldert zich een weg door de composities. Zijn vocalen zijn in het verleden beter geweest, maar de neanderthaler is gelukkig wel verstaanbaar gebleven. Zowel de zang als de muziek klinken wat helderder, vooral de instrumentatie. Er zit minder distortion op de gitaarpartijen en daardoor ademt het geheel meer dan op de vorige twee full-lengths.

Abominate is vanwege de focus op vernieuwing de meest interessante Firespawn-release tot nu toe, al kan het kwintet niet over de hele lengte imponeren. Met zijn afwisseling tussen recht door zee-nummers en technischere/progressievere composities verveel je je echter niet snel, al kak je even in tijdens het titelnummer en tegen het einde. Een topalbum is het dus niet, maar de fans van Firespawn zullen zeker tevreden zijn dankzij meerdere gave tracks van een gemotiveerde en geïnspireerd klinkende groep ervaren muzikanten.

Tracklist:
1. The Gallows End
2. Death And Damnation
3. Abominate
4. Heathen Blood
5. The Great One
6. Cold Void
7. The Hunter
8. Godlessness
9. Blind Kingdom
10. The Undertaker
11. Black Wings Of The Apocalypse

Score: 80 / 100

Reviewer: Jeffrey
Toegevoegd: 23 juni 2019

Dynamo Metalfest 2026

Alle artikelen en foto's (afgezien van albumhoezen, door bands/labels/promoters aangeleverde fotos of anders aangegeven), zijn © 2001-2026 Metalfan.nl en mogen niet zonder schriftelijke toestemming gekopieerd worden. De inhoud van reacties blijven van de reageerders zelf. Metalfan.nl is niet verantwoordelijk voor reacties van bezoekers. Alle datums van de Nieuwe Releases, Concertagenda, Kalender en in de artikelen zijn onder voorbehoud.