Gotthard is een band van uitersten; razend populair in eigen (Zwitser-)land, bij het grote internationale publiek wil het echter maar steeds niet lukken, alhoewel een redelijk grote schare, vooral Europese, old school hardrockfans de band hoog heeft zitten. Dit album is alweer hun 9e studioproduct sinds het debuut uit 1992 en dus mag je je met deze voorgeschiedenis afvragen of er vooruitgang in zit.

Ik was nooit een groot bewonderaar van Gotthard maar ik moet zeggen dat het songmateriaal me alleszins meevalt. Aanstekelijke refreinen sieren de eerste twee tracks, met een pompende ritmesectie, heldere zang van Steve Lee maar ietwat vlak klinkende gitaren. Dat is wel de rode draad van het album; de goed gezongen refreinen zijn het bindmiddel van de songs die nergens overgeproduceerd overkomen.

Songs als I Don't Mind en Right From Wrong zijn de wat powervollere nummers van het album, waar aan de andere kant een poging wordt gedaan met de tranentrekkende rockballad Don't Let Me Down om de radiostations te bereiken. Gotthard slaagt er in ieder geval om de aandacht van de luisteraar gedurende het album vast te houden en dat is in dit genre niet eenvoudig. De vraag hoe de heren ooit groot kunnen worden in de USA blijft overeind....

Nee, niks mis met dit album. Steve Lee is een mooie mix van Coverdale en Tyler en is prima in vorm, de rest van de band zet een gelijkwaardige prestatie neer. Van mij had de productie iets uitbundiger gemogen maar waarschijnlijk bewaart men de echte power voor de podia.

Tracklist:
1. Shangri-la
2. Unspoken Words
3. Need To Believe
4. Unconditional Faith
5. I Don't Mind
6. Break Away
7. Don't Let Me Down
8. Right From Wrong
9. I Know, You Know
10. Rebel Soul
11. Tears To Cry
12. Ain't Enough (Bonus Track)