Enquête

Wat is jouw favoriete song uit het jaar 1999?

Behemoth - Chant For Eschaton 2000
Blink-182 - All The Small Things
Children Of Bodom - Downfall
Cradle Of Filth - From The Cradle To Enslave
Creed - With Arms Wide Open
Dimmu Borgir - The Insight And The Catharsis
Dream Theater - The Spirit Carries On
HIM - Join Me In Death
Immortal - Withstand The Fall Of Time
In Flames - Colony
Korn - Falling Away From Me
Limp Bizkit - Break Stuff
Marduk - Panzer Division Marduk
Metallica - No Leaf Clover
My Dying Bride - She Is The Dark
Nevermore - Dreaming Neon Black
Nightwish - Sleeping Sun
Opeth - Face Of Melinda
Rage Against The Machine - Guerrilla Radio
Slipknot - Wait And Bleed
Sonata Arctica - Fullmoon
Static-X - Push It
Testament - D.N.R. (Do Not Resuscitate)
Type O Negative - Everyone I Love Is Dead
een andere kraker uit 1999

[ Uitslag | Enquêtes ]

    21 november:
  • Accept, Dynazty en Tailgunner
  • Bees Made Honey In The Vein Tree, Hidden Since The Foundation Of The World en We Are The Harvest
  • Chelsea Wolfe en A.A. Williams
  • I Am Morbid, Atheist, Cancer en Narcotic Wasteland
  • Tusky en Rats And Daggers
  • 22 november:
  • I Am Morbid, Atheist, Cancer en Narcotic Wasteland
  • Iron Jinn en Temple Fang
  • Juneau & Traanbaard
  • Pro-Pain, Spear en Schizm
  • 23 november:
  • Long Distance Calling
  • Moral Law, Rising Risk en Spear
  • 24 november:
  • Imperial Triumphant en Knoll
  • 25 november:
  • Anna KiaRa en Piano Black
  • Coilguns
  • 26 november:
  • Farer, Crashing en Hidden Since The Foundation Of The World
  • Sace6
  • Sugar Spine en Braces
  • The Ruins Of Beverast en Imha Tarikat en Esoteric
  • 27 november:
  • Mental Cruelty, Ov Sulfer, Extermination Dismemberment en Sun Eater
  • The Crimson Ghosts en We'rewolf
  • TPS 10 year Preparty: Kristoffer Gildenlöw, Art Against Agony, Atlantis Chronicles
Geen concerten bekend voor 21-12-2026.
Kalender
Vandaag jarig:
  • Aaron Jellum (Lȧȧz Rockit) - 63
  • Ana Fernández (Darksun) - 46
  • Björk (The Sugercubes) - 61
  • Bryan Patrick (Manilla Road) - 60
  • Ian Taylor (Adolescents) - 55
  • Jeff Blue (producent) - 59
  • Mick Rock (fotograaf)† - 78
  • Myles Heskett (Wolfmother) - 49
  • Tobias Sammet (Edguy) - 49

Vandaag overleden:
  • Peter Grant (manager) - 1995
  • Willy Quiroga (Vox Dei) - 2024
Review

Master - Among The Seeds Of Death
Jaar van release: 2026
Label: Hammerheart Records

Master - Among The Seeds Of Death

Er zijn bands waarvan je bij iedere nieuwe plaat hoopt dat ze zich vernieuwen. En er zijn bands waarvan je vooral hoopt dat ze exact hetzelfde doen als op de vorige plaat. Master behoort zonder twijfel tot die laatste categorie. Al ruim veertig jaar maakt de band rond bassist en vocalist Paul Speckmann dezelfde primitieve en agressieve mengeling van death metal, thrash en hardcore punk. En hoewel dat op papier misschien niet erg spannend klinkt, blijkt het in de praktijk een formule die nog steeds werkt.

Master is een naam die vrijwel iedere liefhebber van oldschool death metal wel kent. De band werd opgericht in 1983 in Chicago en behoort daarmee tot de eerste generatie bands die aan de wieg stonden van het genre. Master speelde al death metal voordat eigenlijk duidelijk was hoe death metal moest klinken. Geïnspireerd door Venom, Motörhead en de vroege thrashmetal, ontwikkelde Speckmann een rauw en compromisloos geluid. Terwijl tijdgenoten als Death, Possessed en Morbid Angel uiteindelijk met een groot deel van de eer gingen strijken, hielp Speckmann met zijn directe, sterk door punk beïnvloede benadering de fundamenten van het genre te leggen. Zijn schorre vocalen, voortjakkerende baslijnen en politiek geladen teksten werden de handelsmerken van de band.

Op het titelloze debuut uit 1990 en de opvolger On The Seventh Day God Created... Master (1991) ligt de muzikale blauwdruk al grotendeels vast. Latere albums als Let's Start A War (2002), The Human Machine (2010) en The Witchhunt (2013) laten hooguit verschuivingen in tempo en productie horen. Waar veel tijdgenoten hun geluid gaandeweg verfijnden, technischer werden of experimenteerden met andere stijlen, bleef Speckmann hardnekkig vasthouden aan zijn oorspronkelijke benadering. Dat maakt de discografie van Master even herkenbaar als voorspelbaar. Net als bij Motörhead en AC/DC weet je als fan precies wat je krijgt, en wat je krijgt valt eigenlijk nooit tegen. Het kwaliteitsverschil tussen de albums zit daardoor vooral in de kracht van de riffs, de energie van de uitvoering en de mate waarin de composities boven het vertrouwde stramien weten uit te stijgen.

Ook Among The Seeds Of Death, de zestiende langspeler van de band, past naadloos in dit rijtje. Master klinkt energiek, overtuigend en bij vlagen zelfs beter dan op voorganger Saints Dispelled (2024). De productie is krachtig en helder, zonder de rauwe kantjes weg te poetsen, en vooral de nadrukkelijk aanwezige basgitaar valt op. De nummers zijn direct en riffgericht, met een aanstekelijke afwisseling tussen opzwepende thrash-passages en tragere, zwaardere stukken. Speckmanns kenmerkende stem is nog altijd een van de grootste troeven van de band. Al in de eerste seconden van opener Twas Always A Plan wordt duidelijk dat we met een Master-album te maken hebben. Een gierend begin, lekker tempo en meteen zo'n klassieke Masterriff waarin de hardcore en thrash doorklinken, met daaroverheen de herkenbare rauwe snauw van Speckmann. Het tempo blijft hoog, met net genoeg melodie in de riffs om het geheel pakkend te maken. Simpel en effectief, zonder franje of frivoliteiten die de aandacht van de riffs afleiden. Die aanstekelijkheid is altijd een van de sterke punten van Speckmanns songwriting geweest.

Het titelnummer Among The Seeds Of Death laat een andere kant van Master horen. Het tempo ligt wat lager, de riffs zijn met nadrukkelijk tremolowerk meer op death metal geënt en de zang is wat staccato. Het geheel klinkt wat primitiever, bijna alsof we met een oefentrack te maken hebben, maar juist dat rauwe en ongepolijste klinkt verrassend lekker. Injustice And Lack Of Remorse maakt vervolgens duidelijk dat Master nog steeds in staat is tot het schrijven van puike death metal. Een meer thrashy benadering, een hoger tempo, een fijne bouncy riff en een paar effectieve tempowisselingen maken het tot een van de sterkste nummers van de plaat.

Het interessante aan Master is dat het een levende getuigenis is van de ontstaansperiode van het genre, toen de definitieve sound van death metal nog niet vastlag en er allerlei invloeden door elkaar heen wervelden. Invloeden die vreemd genoeg doen denken aan bands die pas later bekend zijn geworden, zoals de riff aan het begin van Let’s Revoke die aan Sepultura uit de beginjaren doet denken en de trage, doomy stukken in Dust’s Arrival die naar Autopsy neigen. Beide zijn uitstekende, catchy songs. A Cell With A Door And No Stove is bij momenten bijna pure hardcore met een aanstekelijke d-beat.

Speckman heeft zich altijd een bedreven songrwiter getoond en weet al deze invloeden doorgaans ook tot prima songs om te toveren die nergens haperen of vervelen, dit alles overgoten met de Master-saus. Toch heeft die onveranderlijke formule ook haar beperkingen. Laten we eerlijk zijn, het valt te prijzen dat de band vasthoudt aan zijn oldschool roots. Oldschooler dan dit bestaat ook niet. Maar de composities vertonen soms wel erg nadrukkelijk dezelfde vertrouwde patronen en niet elke riff is even memorabel, waardoor sommige nummers in elkaar overlopen. Het enthousiasme en de overtuiging waarmee de band speelt maakt echter veel goed. En de kwaliteit van de songs is over het algemeen ruim voldoende, met uitschieters als Injustice And Lack Of Remorse, Dust’s Arrival en Let’s Revoke, en het experimentele Unsettled Loss, die Among The Seeds Of Death tot een van de betere Master-platen maken.

Goed, uiteindelijk voegt deze plaat weinig nieuws toe aan wat Speckmann de afgelopen vier decennia al heeft laten horen. Nieuwe zieltjes zal de band er niet mee winnen. Maar wat maakt het uit? Uiteindelijk is het gewoon een goede Master-plaat. Het is als een oude vriend die langskomt en met wie je altijd over vroeger praat: gezellig, comfortabel en voor herhaling vatbaar. Among The Seeds Of Death is gewoon een lekkere oldschool deathmetalplaat. Laten we blij zijn dat er nog bands als Master bestaan.

Tracklist:
1. Twas Always A Plan
2. Among The Seeds Of Death
3. Injustice And Lack Of Remorse
4. A Cell With A Door And No Stove
5. Unsettled Loss
6. Within My Grasp
7. Watch As Children Burn
8. Dust’s Arrival
9. Let’s Revoke

Score: 79 / 100

Reviewer: Jürgen
Toegevoegd: 21 november 2026

Zoeken
    20 november:
  • Ankor - I See Red
  • Any Given Sin - Until We Disappear
  • Apotheus - The Complex Permutation
  • Berlial - Des Crevettes Sans Tête
  • Black Pegasus - Noctis Monstrum
  • Bonjour Tristesse - Disaster Triumphant
  • Cave Moth - Useless Spawn, Sapient Husk (EP)
  • Chants - Echoes
  • DOMKRAFT - Night Songs
  • Dothe - Dothe
  • Down - Volume V
  • Eyes of Agony - When They Return
  • Girish And The Chronicles - Disintegrate
  • Golgothan Remains - Born From Darkness Absolute
  • Grey Sky Bleed - Only Dust You Are
  • Grymheart - Wake Not The Beast
  • Herba Mate - Bolide I & II
  • In:tides - In:tides
  • Jupiter Cyclops - One Eye Opens
  • Lars Eric Mattsson - Spiriting
  • Maceration - Mercy To The Miserable
  • Obsidian Church - Stonebound
  • OmegaShift - The Burden of Storms
  • Pekka Laine - Pekka Laine & The Enchanted in Astral Mood
  • Psychoparalysis - Spectrum of Suffering
  • Rammstein - Live In Mexico City
  • Ravenswarm - Echoes of Ruin
  • Replicant / Elitist - Indomitable Hostility
  • SACCAGE - Chronophage
  • Saraksh - Abiram
  • Sick Saints - BrutalGlam
  • Sickwood - May the Surface Be Condemned
  • Somn - Consecration
  • Strange Horizon - The Plague Is Watching
  • Suicide Silence - Graceless
  • The Foreshadowing - Ozymandias
  • Thy Catafalque - XIII: Sárga erdő
  • Trivium - Crown In The Grave
  • Vulkan Grit - Godslaying Arcane Panoply
  • Wolf - Hour of the Wolf
  • 23 november:
  • Burnt Witch - Burnt Witch
  • 24 november:
  • Calvary / Veins Like Vines - (split)
  • Deliquesce - (dis)harmony
  • Deliquesce - (dis)harmony (EP)
  • Oerheks - De Stroom
  • 25 november:
  • Blasphemaniac - Ataque Diabólico a Sacralidade Brasileira
  • 27 november:
  • Altersoul - Origins (EP)
  • Aodon - Khamsin
  • Contrarian - Escaping Depravity
  • Dark Matter Theory - Out Of Darkness Cometh Light
  • Death & Legacy - Chapter V: Blood Revenge (EP)
  • ENERGUMEN - Dissolution Impulse
  • Ezra Brooks - Tales From The Ezra Brooks Cycle
  • Grid Theory - The Rewire
  • Jack Slamer - The Mask Of Broken Glass
  • Kalt Vindur - The Void of Time
  • Korpsesoturi - Korplish Sedamon
  • Molly Hatchet - Lost Horizon
  • Mystic Prophecy - In Metal
  • Neal Morse & The Resonance - River Of Light
  • NECROMUTILATOR - The Annihilation Chalice
  • Osyron - Osyron
  • Peeling Flesh - Peeling Flesh
  • Revnoir - Sometimes I Feel You, Sometimes I Don't
  • Rosetta - Temporal Lapse
  • Sacral Rage - Ark Of Cosmic Resonance
  • Savage - Malignant Reveries
  • Thief - Sermons from the Pit

Alle artikelen en foto's (afgezien van albumhoezen, door bands/labels/promoters aangeleverde fotos of anders aangegeven), zijn © 2001-2026 Metalfan.nl, en mogen niet zonder schriftelijke toestemming gekopieerd worden. De inhoud van reacties blijven van de reageerders zelf. Metalfan.nl is niet verantwoordelijk voor reacties van bezoekers. Alle datums van de Nieuwe Releases, Concertagenda, Kalender en in de artikelen zijn onder voorbehoud.