Of misschien moet ik maar niet meer ontbijten met haring en slagroom.
Maar ik dwaal af. We hadden het over een vette metalplaat. En oh dat is dit zeker, de nieuwe van Perzonal War. De band met de verloren gewaande tweelingbroer van James Hetfield op zang. Of zouden Duitse doctoren het kloonverbod aan hun laars hebben gelapt? De toekomst (of het verleden) zal het leren. Feit is dat "Faces" een megaschijf is. Van de pompende en stuwende, rossende en knallende, beukende en hakkende ritmesectie tot de snoeiharde riffs is het donder en bliksem zoals we niet meer hebben meegemaakt sinds Piet Paulusma een juiste voorspelling deed. Maar laat me het melodieuze aspect niet vergeten. De agressie en melodie zijn zo goed uitgebalanceerd als ware het Spineshank op de jaren '80 heavy/thrash tour.
Zoals gezegd lijkt zanger Metti verdammt veel op Hetfield zo nu en dan. Had Metallica niet weer deze stijl kunnen spelen? Achwat, Perzonal war is een meer dan voldoening brengend suggoraat.
Het is echter niet alleen raggen 'til you drop. Op track 5 mag de drummer even de vingers strekken. Wel snel, want al spoedig wordt er weer beroep op hem gedaan. Intussen worden de handen van de gitarist nog even extra op de proef gesteld. Lekker voor de afwisseling, waarvan op dit album toch al geen schaarste heerst.
Als we deze plaat niet op de campingterreinen van de grote festivals gaan horen schallen dan zou dat een groot gemis zijn. Mij gaan jullie in ieder geval horen (op Wacken)!
Tracklist:
1. Devil In My Neck
2. Burning Symbols
3. My Secret
4. Divergent
5. From Within Through Time
6. Into The Fire
7. All I Gave
8. Tears
9. The Essential
10. Faces
11. Signs Of Chaos
12. Just Some Pain
13. The Sleeper (Limited Edition Bonus)
14. What We Call Progressive (Limited Edition Bonus)
15. Multimedia Section (Limited Edition Bonus)
.jpg){kind=small}
