Saxon in Poppodium 013, Tilburg
Enquête

Wat is vooralsnog jouw favoriete studio-album, dat in september 2022 is uitgebracht?

Allen/Olzon – Army Of Dreamers
An Abstract Illusion – Woe
Autopsy – Morbidity Triumphant
Behemoth – Opvs Contra Natvram
Blind Guardian – The God Machine
Bloodbath – Survival Of The Sickest
Clutch – Sunrise On Slaughter Beach
Electric Callboy – Tekkno
Graceless – Chants From Purgatory
House Of Lords – Saints And Sinners
King's X – Three Sides Of One
Megadeth – The Sick, The Dying... And The Dead!
Ozzy Osbourne – Patient Number 9
Parkway Drive – Darker Still
Razor – Cycle Of Contempt
Sammy Hagar And The Circle – Crazy Times
Slipknot – The End, So Far
Stake – Love, Death And Decay
Stratovarius – Survive
Tankard – Pavlov's Dawgs
The Dead Daisies – Radiance
The Devil Wears Prada – Color Decay
The Hu – Rumble Of Thunder
Venom Inc. – There's Only Black
een ander studio-album uit september 2022

[ Uitslag | Enquêtes ]

    3 oktober:
  • Saxon en Diamond Head
  • 4 oktober:
  • Brainstorm, Rage en Tri State Corner
  • Cradle Of Filth en Alcest
  • Hypocrisy, Septicflesh, The Agonist en Horizon Ignited
  • Samael en Diabolical
  • 5 oktober:
  • Cradle Of Filth en Alcest
  • Liturgy
  • Paradise Lost
  • Samael en Diabolical
  • 6 oktober:
  • Heideroosjes
  • Maiden United en Powerized
  • 7 oktober:
  • Arena
  • Asagraum en Wesenwille
  • Cradle Of Filth en Alcest
  • Evergrey, Fractal Universe en Virtual Symmetry
  • Navarone
  • Veneration Of The Dead Preludiuim
  • 8 oktober:
  • Cradle Of Filth en Alcest
  • Heideroosjes
  • Veneration Of The Dead
  • 9 oktober:
  • Amaranthe, Beyond The Black, Butcher Babies en Ad Infinitum
  • Into The Void
  • Lionheart, Terror, Get The Shot en Dying Wish
Kalender
Vandaag jarig:
  • Allen Woody (The Allman Brothers Band)† - 67
  • Denis Cossette (Hanker) - 58
  • Eddie Cochran† - 84
  • Eddie DeGarmo (DeGarmo & Key) - 68
  • Herman Li (Dragonforce) - 46
  • Jason Hook (Five Finger Death Punch) - 52
  • Joey Radziwill (Sacred Reich) - 26
  • Jorge Sáez (Ebony Ark) - 44
  • Josh Klinghoffer (Red Hot Chili Peppers) - 43
  • Lindsey Buckingham (Fleetwood Mac) - 73
  • Lyor Cohen (platenbaas) - 63
  • Stevie Ray Vaughan† - 68
  • Tommy Lee (Mötley Crüe) - 60

Vandaag overleden:
  • Darryl James DeLoach (Iron Butterfly) - 2002
  • J.D. Kimball (Omen) - 2003
  • Mikko Laine (Sole Remedy) - 2011
  • Skip James - 1969
Review

Poppy - Flux
Jaar van release: 2021
Label: Sumerian Records

Poppy - Flux

Na haar breuk met producer/regisseur/songwriter Titanic Sinclair verraste Poppy met het sterk door rock en metal beïnvloede album I Disagree, waardoor de rock- en metalwereld kennismaakte met de excentrieke artieste. Op de eerder dit jaar uitgebrachte ep Eat werd die ingeslagen weg vervolgd, maar zijn de songs tegelijkertijd gestroomlijnder.

Het gestroomlijnde wordt in eerste instantie doorgezet op Flux. Die nieuwe langspeler begint namelijk met drie rechttoe-rechtaansongs die geïnspireerd lijken door grunge- en poppunkbands als Bloodhound Gang, Nirvana, Green Day en Beastie Boys. Het titelnummer heeft een verslavend refrein, Lessen The Damage bevat kort maar krachtige poppunk en So Mean heeft een refrein dat heel veel lijkt op dat van Nirvana’s Lithium.

De straight forward singles Flux, Her en So Mean geven echter een verkeerd beeld van het geheel. Het album is namelijk grofweg verdeeld in twee types nummers. Aan de ene kant heb je uptempo tracks als de eerste drie plus het Remo Drive-achtige Her, dat als vijfde aan bod komt, maar beter tot zijn recht zou komen als het nummer verder vooraan had gestaan. Aan de andere kant is het vanaf On The Level vooral dreampop en shoegaze wat de klok slaat. In die tweede categorie zit meer diepgang en hoor je meer verrassingen, zoals de blastbeats in On The Level. In Bloom is het de ritmesectie die de oren spitst. Het new wave-achtige Hysteria is een van de hoogtepunten. Daarin zitten wat screams verstopt, maar metal kom je verder niet tegen.

Poppy komt vooral met veel ingetogen zang, soms zelfs dromerig (As Strange As It Seems). Haar verleidelijke, zoete, alternatieve popstem is de grootste kracht op dit album, zoals blijkt uit de overtuigende afsluiter Never Find My Place, waarvan de tekst aantoont dat de Amerikaanse nog steeds haar verleden aan het verwerken is. Ondanks de donkere kant is er meer licht in de duisternis dan op I Disagree. Het boze heeft plaatsgemaakt voor een nieuwe fase, waarin acceptatie en zelfs een positieve blik op de toekomst blijkt (On The Level).

Flux is een heel prettig album, waarop helaas de flow tussen de compacte composities af en toe ontbreekt. Hoewel een aantal liedjes wel bij elkaar past, is het meer een collectie losse nummers, waarbij Her op een verkeerde plek staat. De opvolger van I Disagree bevat veel minder metal en zal derhalve een aantal metalfans doen afhaken, maar wie openstaat voor een unieke combinatie van stijlen en gestroomlijnde songs heeft aan Flux een fijn album.

Tracklist:
1. Flux
2. Lessen The Damage
3. So Mean
4. On The Level
5. Hysteria
6. Her
7. Bloom
8. As Strange As It Seems
9. Never Find My Place

Score: 75 / 100

Reviewer: Jeffrey
Toegevoegd: 8 november 2021

Alle artikelen en foto's (afgezien van albumhoezen, door bands/labels/promoters aangeleverde fotos of anders aangegeven), zijn © 2001-2022 Metalfan.nl, en mogen niet zonder schriftelijke toestemming gekopieerd worden. De inhoud van reacties blijven van de reageerders zelf. Metalfan.nl is niet verantwoordelijk voor reacties van bezoekers. Alle datums van de Nieuwe Releases, Concertagenda, Kalender en in de artikelen zijn onder voorbehoud.