Tegen half acht gaan de lampen uit. De zaal is nog verre van vol wanneer de mannen van Evergrey het podium betreden. De band opent met het solide Falling From The Sun. Zoals bij ongeveer elke openingsband voor Iron Maiden moet ook Evergrey hard werken om respons te krijgen, terwijl de lichtprogressieve nummers van de Zweden toch wel redelijk in het straatje van de gemiddelde Maidenfan kunnen liggen. De band besluit de nadruk te leggen op de latere albums, waardoor helaas niets van de uitstekende platen uit de begindagen voorbijkomt. Aangezien Evergrey vorige week het nieuwe album Architects Of The New Weave uitbracht, bestaat een redelijk deel van de set uit songs van deze plaat. Na het uitstekende King Of Errors volgen namelijk nog twee nieuwe tracks, waaronder het titelnummer van het nieuwe album. Hopelijk heeft de band wat nieuwe zieltjes kunnen winnen want dat verdient Evergrey wel. Later dit jaar komt de band in ieder geval nog terug voor enkele shows.

Dan is het wachten op Iron Maiden. Wanneer UFO's Doctor Doctor begint, begint ook het gejuich van de fans. Daarna gaan de lichten uit en de schermen aan om de introfilm te tonen, terwijl The Ides Of March uit de speakers schalt. Ook het eerste stukje van opener Murders In The Rue Morgue komt van tape, maar dan komen de mannen het podium oprennen en begint de liveshow pas echt. Voor wie er vorig jaar bij was in Arnhem, zal de show vanavond niet veel nieuws brengen. Bandleider Steve Harris wil immers dat de fans overal dezelfde ervaring krijgen. Zo beginnen we dus weer met drie songs van Killers, waarbij Eddie weer tijdens het titelnummer het podium op komt lopen om de bandleden aan te vallen.

Na Phantom Of The Opera is het een tijdje gedaan met de "Di'Anno"-nummers. Het intro van The Number Of The Beast begint en op de schermen worden beelden getoond van oude horrorfilms. Ook wordt de pyro aangebroken tijdens dit nummer, terwijl het publiek lekker "666" meebrult. Dan is het tijd voor de enige wijziging in de setlist. Infinite Dreams heeft namelijk de plek van The Clairvoyant ingenomen. Fans vragen al jaren om deze song en krijgen nu eindelijk hun zin. De laatste keer dat dit nummer op de setlist stond, was op de tour voor het bijbehorende Seventh Son Of A Seventh Son-album in 1988. Het is alleen een beetje jammer dat de backdrop niet is aangepast, want deze toont nog altijd het artwork van The Clairvoyant en ook op de schermen rondom de band staan de symbolen die bij dat nummer horen. Ondanks dat is het wel fantastisch om deze song eindelijk live te horen.

Daarna gaat alles weer terug naar het vertrouwde. Powerslave, 2 Minutes To Midnight en Rime Of The Ancient Mariner vormen weer samen een blokje, waarbij opvalt dat bij 2 Minutes... de achtergrond redelijk statisch is (al ontploft de kernbom achter Eddie wel aan het einde), terwijl Rime... voorzien wordt van veel animaties. Ook heeft frontman Bruce Dickinson traditiegetrouw zijn masker weer op tijdens Powerslave. Hij verkleedt zich sowieso diverse keren vanavond. Sinds zijn heupoperatie van enkele jaren geleden springt hij iets minder over het podium, maar dan nog rent hij van hot naar her. Net als bassist Steve Harris en gitarist Janick Gers, overigens. De andere twee gitaristen, Dave Murray en Adrian Smith, blijven wat meer aan de linkerkant. Het geluid vanavond is erg goed, al is dat ook wel afhankelijk waar je staat. Toch hoor ik in enkele songs even een raar gitaargeluid dat er niet hoort (nee, het is niet Janick), dus ergens gaat er iets mis.

Het 'refrein' van The Trooper wordt natuurlijk luidkeels meegezongen en Eddie kan natuurlijk weer op gejuich rekenen als hij in uniform op het podium verschijnt. De grote verkleedshow van Bruce gaat ook bij dit nummer door en traditiegetrouw staat hij met een Union Jack te wapperen. Tijdens de gitaarsolo pakt hij echter nog een Nederlandse vlag waarmee hij Eddie op zijn kop slaat. Tijdens Hallowed Be Thy Name krijg ik tegenwoordig een kleine brok in m'n keel, nadat we dat nummer op iemands uitvaart gedraaid hebben (r.i.p. Mav!), maar de uitvoering van vanavond is weer subliem. Vooral bij dit nummer valt op dat 'nieuwe' drummer Simon Dawson het tempo weer wat heeft teruggeschroefd, want zijn voorganger Nicko McBrain wilde deze meestal vol gas spelen. Het lagere tempo van Hallowed... is denk ik ook beter voor Bruce zijn stem, al klinkt hij vanavond wel echt heel goed. Beter nog dan vorig jaar, om eerlijk te zijn. Traditiegetrouw wordt afgesloten met Iron Maiden, waarbij we Eddie nu zien loskomen uit zijn cel van de Piece Of Mind-albumhoes.

Aces High opent de toegift, natuurlijk voorafgegaan door de stem van Winston Churchill. De song wordt vergezeld door vele animaties van Eddie in zijn Spitfire. Daarna mogen we weer luidkeels Fear Of The Dark meezingen, terwijl Bruce met zijn lamp aan de achterkant van het podium loopt. Wie de achtergrond tijdens afsluiter Wasted Years goed bekijkt, kan nog aardig wat easter eggs ontdekken. Zo komen diverse data voorbij van wanneer albums uitgekomen zijn, maar ook zomaar een Ed Hunter Eddie. Het sluit een uitstekende avond af, al blijven enkele albums (vooral Piece Of Mind en Somewhere In Time erg ondervertegenwoordigd deze tour. Volgend jaar neemt de band een pauze, dus wie nog een show met alleen deze oude songs wil horen, heeft binnenkort nog een kans in Antwerpen.

Setlist Iron Maiden:
1. Murders In The Rue Morgue
2. Wrathchild
3. Killers
4. Phantom Of The Opera
5. The Number Of The Beast
6. Infinite Dreams
7. Powerslave
8. 2 Minutes To Midnight
9. Rime Of The Ancient Mariner
10. Run To The Hills
11. Seventh Son Of A Seventh Son
12. The Trooper
13. Hallowed Be Thy Name
14. Iron Maiden

Toegift:
15. Aces High
16. Fear Of The Dark
17. Wasted Years

Setlist Evergrey:
1. Falling From The Sun
2. Where August Mourn
3. Heaven
4. Eternal Nocturnal
5. Call Out The Dark
6. King of Errors
7. Architects Of The New Weave
8. Leaving The Emptiness
9. OXYGEN!