Allereerst betreedt Bambie Ray Robinson het podium. De 32-jarige zangeres, beter bekend onder haar artiestennaam Bambie Thug, mixt sinds 2020 verschillende stijlen, waarbij alternatieve pop de hoofdmoot vormt. De “ouija-pop” van de Ierse bevat elementen van punk, industrial, rock en nu-metal. Met name de stevigere tracks, zoals de nieuwe single Redrum Rave en Tsunami (11:11) leveren een positieve reactie van het publiek op, en uiteraard komt Doomsday Blue, waarmee ze vorig jaar zesde werd tijdens het Eurovisiesongfestival, ook aan bod. De rustigere, poppy tracks kunnen op minder enthousiasme rekenen. Veel van wat je hoort, zoals de instrumentatie, komt van backingtrack en dat doet afbreuk aan de live-beleving. Bovendien oogt het grote podium met daarop slechts de stage set-up van Poppy en de excentrieke vocaliste geflankeerd door twee dansers heel leeg. Bambie Thug komt beter tot haar recht in wat kleinere clubshows en maakt ondanks het beleefde applaus dat ze dankbaar in ontvangst neemt, op slechts een klein gedeelte van de aanwezigen een positieve indruk.

De fans van Poppy hebben de laatste jaren geen geluk gehad. De Amerikaanse zangeres zou in 2020 naar Amsterdam komen voor een headlinershow, maar die werd een paar keer verschoven en ging uiteindelijk door ziekte helemaal niet meer door. Wel stond ze vorig jaar nog in het voorprogramma van Bad Wolves. Vandaag keert Moriah Rose Pereira terug naar onze hoofdstad, waar ze in 2018 nog het in dat jaar verschenen album Am I A Girl? promootte. Het overgrote deel van het metalpubliek maakte echter pas twee jaar later kennis met haar muziek dankzij het album I Disagree (2020). Daarna zijn nog drie albums verschenen met daarop uiteenlopende stijlen, waaronder shoegaze, grunge en metalcore. Vandaag worden vooral het meest recente album Negative Spaces (2024) en I Disagree belicht.

Ten opzichte van Bambie Thug wordt Poppy instrumentaal bijgestaan door een drummer en een gitarist/achtergrondzanger. Meer livemuziek dus, al komt er nog wel een en ander aan elektronische muziek en zang van backingtrack. Ten opzichte van de statische shows van jaren geleden is er een flinke stap voorwaarts gemaakt. De dertigjarige frontvrouw is veel beweeglijker, de heren komen met hun soleerwerk ook nog even in de spotlight en tussen de songs door klinkt een stem die het publiek aanspreekt (“Hi audience”) en je via vragen aan het denken zet over existentialisme. Verder is het een vermakelijke show met nummers die prima uit de verf komen (vooral Concrete, Scary Mask en New Way Out) en op drie plekken een moshpit en op verzoek een wall of death opleveren. Het is jammer dat de prima show er na een half uur al weer opzit. Het is dan ook te hopen dat Poppy, die met een “thank you” afscheid neemt van de enthousiaste toeschouwers, als headliner terugkeert naar ons land.

Hypes komen en gaan, maar als je AFAS Live binnenloopt, blijkt al snel hoe populair Babymetal nog steeds is. De shirts en andere souvenirs vliegen als warme broodjes over de toonbank. Daarbij moet wel vermeld worden dat het optreden oorspronkelijk gepland stond in Ziggo Dome met een capaciteit van 7.500 bezoekers (alleen staanplaatsen) en drie maanden geleden werd aangekondigd dat er verhuisd werd naar AFAS Live met een capaciteit van 6.000. Een doordeweekse dag, het feit dat Babymetal de laatste jaren regelmatig optreedt in Nederland, duurdere tickets en een tour die de omringende landen aandoet (en daarmee minder volk van buitenaf aantrekt) lijken de belangrijkste redenen te zijn dat er minder tickets zijn verkocht. Desondanks is AFAS Live goed gevuld en is er een grote golden circle. Al vroeg zijn velen aanwezig om niets van de shows te missen.

De setlist toont veel overeenkomsten met die van vorig jaar, maar bevat tevens tot drie maal toe een vooruitblik op het komende album Metal Forth. Halverwege de set komen de groove-metaltrack Kon! Kon! (het geluid dat een vos maakt) en Song 3 aan bod. Eerstgenoemde is een samenwerking met Bloodywood waarbij de zangers op een groot scherm te zien zijn en de Indiase teksten van Jayant Bhadula mee te lezen zijn. Laatstgenoemde gaat over de magische kracht van het getal drie en wordt voorafgegaan door een filmisch intro met geanimeerde beelden over het beklimmen van een berg, het gevaar van een beer en onweer dat de beer wegjaagt en is een samenwerking met Slaughter To Prevail, waarbij sommige van de screams door Moametal gedaan lijken te worden. En dan is er nog From Me To U, dat al een tijdje geleden uit is gekomen. Waar het begrijpelijk is dat bij de andere samenwerkingen de artiesten niet op het podium verschijnen, maar op het scherm te zien zijn, is het een teleurstelling dat Poppy niet even mee komt zingen.

Verder is het een feest der herkenning. Het is meteen feest met Babymetal Death en Megitsune en Pa Pa Ya!! maakt de kelen van de bezoekers nog verder los. Ratatata vergroot de drie pits en Gimme Chocolate!! is een geweldige afsluiter waarbij de fans uit hun dak gaan. Zoals we van de band gewend zijn, wordt er uitermate strak gespeeld. Geheel verdiend krijgen de instrumentalisten voorafgaand aan Metal!! om en om de spotlight op zich gericht voor een solo. Het draait echter vooral om de drie zangeressen/danseressen die nagenoeg tot in perfectie synchroondansen en hun moves geïmiteerd zien worden door de doorgewinterde fans van jong tot oud. Dat ze af en toe voluit moeten zingen om boven het instrumentale geweld uit te komen, gaat enkele keren ten koste van de zuiverheid. De energie wordt in de zaal er echter niet minder van, al had het geluid enkele decibellen minder hard gemogen.

Babymetal voldoet aan de verwachtingen met een geregisseerde, flitsende show. Knalhard, zeer energiek en zeer vermakelijk om naar te kijken. De verrassing mag er dan af zijn, met wat nieuwe nummers op de setlist tussen de klassiekers valt er weinig tot niets te klagen. Een korte show voor een headliner? Dat zeker, al werd dat ook aangekondigd en elf nummers is de standaard voor de band die voor een setlist kiest met veel singles, omdat het gros van het publiek de casual geïnteresseerden zijn. Fans van het overige werk komen er wat bekaaid van af en zullen de speciale shows elders moeten bezoeken. Vandaag was de standaard heilig, de energie hoog en hebben velen zich prima vermaakt.

Setlist Babymetal:
1. Babymetal Death
2. Megitsune
3. Pa Pa Ya!!
4. BxMxC
5. MetalI!!
6. Kon! Kon!
7. Song 3
8. Headbangeeeeerrrrr!!!!!
9. Ratatata
10. Gimme Chocolate!!

Toegift:
11. From Me To U
12. Karate
13. Road Of Resistance

Setlist Poppy:
1. Have You Had Enough?
2. V.A.N (Bad Omens-cover)
3. The Cost Of Giving Up
4. Scary Mask
5. I Disagree
6. Concrete
7. New Way Out

Setlist Bambie Thug:
1. Hex So Heavy
2. Egregore
3. Last Summer (I Know What You Did)
4. Bye Boy
5. Careless
6. Redrum Rave
7. Doomsday Blue
8. Tsunami (11:11)