Beste Sam, Wouter, Laurens, Benjamin en Martijn,
In de eerste plaats wil ik jullie, Imprisoned In Flesh, feliciteren met de release van de vijfde ep Malignant Mankind. Jullie hebben deze release aan onze chief gepresenteerd, waardoor het materiaal bij mij terecht is gekomen. Dat kan gevolgen met zich meebrengen. Er is een mogelijkheid dat onze volgers op sociale media en bezoekers van de website dit zullen lezen.
Als Imprisoned In Flesh, dat sinds 2011 actief is in en rond het Zeeuwse Oostburg, brengen jullie af en toe een ep uit en bij hoge uitzondering wordt er opgetreden. Met dit schrijven kan daar verandering in komen. De groep fans, die jullie liefkozend Fleshlings noemen, kan gaan groeien. Als creators kunnen jullie meer druk ervaren door de voortdurende vraag naar nieuwe content. Imprisoned In Flesh is nu te vinden op Metalfan.nl, waardoor het nu toch te laat is voor reflectie.
Toen ik gevraagd werd om de ep te beluisteren, had ik mij ingesteld op kalmerende muziek. De naam van de band roept een associatie op met een ingetogen liedje van Cathedral (The Ethereal Mirror, 1993). In plaats daarvan word ik overweldigd door een krachtige dosis traditionele death metal in de stijl van Bolt Thrower, Carcass, Death en Cannibal Corpse. Maak je geen zorgen, als liefhebber op leeftijd vind ik dat uitstekend.
Een beetje onderzoek naar de eerder uitgebrachte ep's biedt een boeiende kijk op de zaak. De maatschappijkritische teksten, waaronder die over de misstanden in Afrika die hier vrijwel nooit in het nieuws komen, worden gewaardeerd. Dat kan ik echter niet rijmen met de tracklist van Malignant Mankind. Twee titels zijn gerelateerd aan dieren. Het is mogelijk dat er zelfs drie zijn. Het is begrijpelijk dat een Disney-imago wordt omzeild door het vierde nummer niet de titel 'Circle Of Life' te geven. Of zijn het er wel vier? Exterminatie duidt op het systematisch doden. Een massale uitroeiing kan betrekking hebben op zowel mensen als beesten of ongedierte.
Een compliment voor de hedendaagse productie, die helder en tegelijkertijd niet te clean is, is zeker op zijn plaats. Jullie laten horen dat je zowel old school kunt spelen als modern kunt klinken. Dat is ook van toepassing op de muziek, aangezien de composities voornamelijk gebaseerd zijn op klassieke death, maar in de gitaarpartijen ook progressieve elementen naar voren komen. Dat technische en complexere aspect trekt mijn aandacht, Laurens en Benjamin. Sam, ik waardeer je speelse aanpak van de baspartijen in de muziekstukken. Martijn, als dirigent achter de drumkit weet jij het orkestje netjes door elke wending te leiden. En Wouter, jij laat horen dat brute zangvaardigheden niet eentonig hoeven te klinken.
Het is te waarderen dat Extermination Reimagined en Ashes And Blood niet alleen als een stoomwals alles verpletteren. De technische en progressieve aspecten bieden afwisseling en dragen zeker bij aan het luisterplezier. In mindere mate is dat ook van toepassing op het raggende lied waarvan ik de titel niet zal noemen. De sample uit Jurassic World: Fallen Kingdom (2018), die aan het begin van Black Octopus te horen is, kan ik in mijn hoofd nog niet rijmen met het beeld van een inktvis. Dat neemt niet weg dat de melodieuze sectie en de solo halverwege het nummer naar een hoger niveau tillen.
Er is ongetwijfeld vooruitgang geboekt in zowel de kwaliteit van de songwriting als van de productie. Evenals op de voorgaande ep, From Arrogance To Extinction (2022), hebben jullie het beste voor het laatst bewaard. Jullie hebben mij volledig weten te overtuigen met de lofzang over de vogelachtige van alle dinosauriërs.
Heren, biedt dit schrijven nieuwe kansen? Jullie hebben contact met ons opgenomen, maar dat heeft gevolgen. Kunnen we afspreken dat we over ongeveer vier jaar een compleet album krijgen?
Tracklist:
1. Extermination Reimagined
2. Ashes And Blood
3. Black Octopus
4. From The Cunt To The Coffin
5. Raptor
