Het woord veelbelovend wordt vaak misbruikt, maar bij Abuser lijkt het perfect te passen. De Poolse band, opgericht in Wrocław in 2018, beschikt op zijn debuutalbum Blood Marks over precies dat wat een jonge thrashband nodig heeft: een hoog startniveau, een goed muzikaal instinct en het vermogen om agressie te koppelen aan discipline. Zelf noemt de band Kreator en Sodom als belangrijkste referentiepunten voor zijn sound. Daarmee leggen de heren de lat hoog, niet alleen omdat die namen al ruim veertig jaar tot de ruggengraat van de Europese thrash behoren, maar ook omdat het in een genre dat zo oud, populair en overbevolkt is, bijna onmogelijk lijkt om nog fris te klinken.

City Of The Innocent zet wat dat betreft meteen de toon. Een zware midtemporiff, strak gespeeld en gedragen door de brutale, hese zang van zanger Pawel Dominiak, trekt het nummer open, gesteund door stuwend drumwerk dat urgentie en tempo brengt. De geest van de klassieke Duitse thrash is duidelijk aanwezig: sober, agressief, dynamisch en volledig gericht op de riff. Vernieuwend is het allerminst, maar het klinkt zoals goede thrash moet klinken: intens en gespierd en zonder dat het ooit voelt als gemakzuchtig kopieerwerk.

In de nummers die volgen wordt het tempo verder opgeschroefd. De riffs zijn snel, scherp en onberispelijk uitgevoerd, met duidelijke echo’s van het Kreator uit de beginjaren. Hierbij eist drummer Jakub Klimkiewicz nadrukkelijk de hoofdrol op. Hij is niet zomaar het fundament onder de nummers, maar een motor die voortdurend duwt en opjaagt.

Opvallend is vooral hoe strak en volwassen Abuser nu al klinkt. De tempowisselingen zijn effectief, de dynamiek is goed gedoseerd en de riffs zijn gevarieerd genoeg om ervoor te zorgen dat de nummers blijven boeien. Vanaf het begin ligt het tempo hoog, maar de band weet dat hoge energieniveau een heel album lang vast te houden zonder in eentonigheid te vervallen. Dat is geen geringe prestatie: veel jonge thrashbands verwarren snelheid met intensiteit, maar Abuser begrijpt dat agressie nooit op zichzelf kan staan.

Gelukkig wordt niet alles op dezelfde halsbrekende tempo gespeeld. Fin De Siècle heeft een moderner, dreigender geluid en beweegt meer richting klassieke Sodom. Het nummer klinkt ingehouden en beheerst, alsof het voortdurend wacht op een uitbarsting die elk moment kan komen. Juist die spanning maakt het sterk. De solo laat horen dat de band gevoel heeft voor melodie op het juiste moment. Het einde is helaas wat te uitgesponnen; kort het met een minuut in en je hebt een absolute topsong. Niettemin laat dit nummer uitstekend horen wat Abuser op het gebied van songwriting in huis heeft.

Naast de duidelijke thrashinvloeden loopt er ook een spoor van melodische death metal door de plaat, bijvoorbeeld in het sterke Struggling For Reality. De combinatie van furieuze thrashriffs en tragere, melodieuzere passages werkt hier bijzonder goed, mede dankzij slim geplaatste tempowisselingen. Ook in Lethal Obsession en Monument Of Atrocity is die melodeath-invloed hoorbaar, al verloopt het mengen van stijlen niet altijd even vloeiend. Beide nummers hinken wat op twee gedachten en missen daardoor de diepte en vanzelfsprekendheid van de sterkere songs.

Het is daarom goed dat de meeste nummers kort blijven, vaak onder de drie minuten. Toch zijn het gek genoeg juist de langere songs die het meest beklijven. Naast het al genoemde Fin De siècle en City Of The Innocent, die allebei richting de vijf minuten gaan, laat vooral het razende en beukende Abuser de luisteraar naar adem happen. Hier klinkt de band op zijn meest genadeloos: harde, snelle riffs, strak aangetrokken en zonder overbodige lucht. Dit is thrash zoals Kreator die in zijn gloriedagen kon laten klinken: niet alleen snel, maar ook bezeten.

Veelbelovend dus. Want hoewel Blood Marks hier en daar nog zwakkere momenten kent, klinkt de plaat als een klok en verveelt hij geen moment. Zowel het muzikale vakmanschap als de songwriting bevinden zich al op een opvallend hoog niveau. Abuser is erin geslaagd een debuut te maken dat van begin tot einde de intensiteit en agressie van klassieke thrash vasthoudt, zonder clichématig of versleten te klinken. Dit is een band om in de gaten te houden.

Tracklist:
1. Cry Of The Innocent
2. Suspended In Torture
3. Blood Marks
4. Painbringer
5. Fin De Siécle
6. Monument Of Atrocity
7. Struggling For Reality
8. Lethal Obsession
9. Abuser
10. Witnessing Madness