“Dit is death metal zoals het bedoeld is. Rauw, zompig en vies.” Dit is slechts één van de vele, treffende reacties op Severed Survival van Autopsy. Een klassieker die iedere deathmetalfan in de kast zou hebben moeten staan. Het door Death geïnspireerde debuutalbum behoudt ook dertig jaar later nog altijd zijn overtuigingskracht.

Het verhaal van Autopsy begint als Charles Michael ‘Chuck’ Schuldiner op zoek is naar bandleden voor Death en de zeventienjarige Chris Reifert er als de kippen bij is om te reageren op een radio-advertentie. De twee jaar oudere Chuck ziet de samenwerking wel zitten en neemt in april 1986 samen met Chris de demo Mutilation op en in november van dat jaar het debuutalbum Scream Bloody Gore, dat in 1987 via Combat Records verschijnt.

Chuck verhuist nadien echter naar Florida. Chris blijft in San Francisco omdat hij daar zijn vrienden en familie heeft wonen en het te warm vindt in Florida. Hij blijft bevriend met Chuck, maar vanwege de verhuizing is hij geen drummer meer van Death. Hij speelt drie shows met Desecration voordat hij samen met gitarist Eric Cutler, die hij ontmoet via gemeenschappelijke vriend Steve DiGiorgio, Autopsy start. Eric Eigard sluit aan als bassist.

Op 1987 Demo, de eerste tape van het drietal, hoor je vooral een mix van Possessed en Death. Op de gevarieerdere tweede demo Critical Madness (1988), waarop Ken Sorvari (ex-Turmoil) de baspartijen speelt, zorgt Danny Coralles als tweede gitarist voor een vettere sound en zijn de doom-invloeden duidelijk aanwezig. Wat opvalt, is het wat strakkere, meer thrashende geluid ten opzichte van het debuutalbum. De demotracks Embalmed, Stillborn, Charred Remains, Ridden With Disease en Critical Madness worden in januari 1989 opnieuw opgenomen. Ditmaal voor het debuutalbum Severed For Survival, waarop daarnaast zes nieuwe nummers terechtkomen. Ken Sorvari is er dan niet meer bij.

Hoewel dit debuut vooral teruggrijpt op invloeden van Death, zijn er ook duidelijk doom-invloeden van onder meer Black Sabbath, Pentagram, Saint Vitus en Trouble te horen. Het onheilspellende Servant For A Vacant Coffin is daar een voorbeeld van. Kenmerkend voor de sound is het basspel van Steve DiGiorgio, die destijds in Sadus speelde. De baspartijen van de sessiemuzikant staan prominent in de mix en dragen daarmee duidelijk bij aan het karakter van dit eigenzinnige en primitieve debuut. Chris, die op de eerste demo nog vooral zijn high-pitched screams inzet, komt nu met veel ziekelijker extreme vocalen, waarbij de hoogte varieert.

Hoewel het geluid van de kickdrums niet goed is gemixt, kun je horen dat zijn drumtechniek verbeterd is ten opzichte van de demo’s. Er zijn meer tempowisselingen dan voorheen en meer fills. Strak is het geheel overigens totaal niet. Luister maar eens naar het einde van de solosectie in Stillborn, een cd-bonustrack. Wellicht niemand die erom maalt. Autopsy is namelijk te zien als een antithese op de snelheid en het technisch hoogstaande van veel andere deathmetalbands in die tijd, zoals bijvoorbeeld Morbid Angel en Death, dat steeds complexer te werk gaat.

De zompige sound zorgt voor een oprecht en smerig karakter. Dat karakter vind je tevens terug in de bloederige teksten. Die gaan over de dood, kannibalisme, necrofilie en andere onsmakelijke onderwerpen. Check die van Disembowel bijvoorbeeld. Ook het artwork sluit aan op de onsmakelijke thematiek. De initiële, door Kent Mathieu ontworpen, op de film Hellraiser gebaseerde hoes met vleeshaken wordt echter niet overal geaccepteerd. Peaceville ging op zoek naar een alternatief om de distributie te vergroten. Het resultaat is een minder schokkende zombie-apocalyps-cover van Kev Walker.

Je kunt beslist opmerkingen plaatsen over de techniek en productie, maar tegelijkertijd is het juist een charme dat deze plaat zo los, log, goor en slordig op de wereld losgelaten is. Destijds had men niet verwacht dat dit debuut zo’n grote impact zou hebben, maar vooral de meest memorabele tracks (Charred Remains, Ridden With Disease, Embalmed en Stillborn) zijn van grote invloed geweest op de Zweedse scene (Carnage, Dismember, Entombed) en veel andere bands, waaronder Incantation en Cannibal Corpse. In 2014 verscheen een tribute-album met de titel World Of Tombs.

Nadat de groep vanwege een onsuccesvolle tour en interne spanningen in 1995 uit elkaar valt, is deze sinds 2008 weer actief. Chris, Eric en Danny zijn momenteel samen met de in 2010 toegetreden bassist Joe Trevisano bezig met het componeren van songs voor een nieuw album. Het kwartet staat zo nu en dan op het podium. In 2017 nog op Netherlands Deathfest in Tilburg, waar de Amerikanen veel nummers van Severed Survival speelden, een cultklassieker die weliswaar niet over de hele lengte memorabel is, maar samen met de betere en grotere klassieker Mental Funeral (1991) significant heeft bijgedragen aan de ontwikkeling van death metal.

Tracklist:
1. Charred Remains
2. Service For A Vacant Coffin
3. Disembowel
4. Gasping For Air
5. Ridden With Disease
6. Pagan Saviour
7. Impending Dread
8. Severed Survival
9. Critical Madness
10. Embalmed
11. Stillborn*

* = bonustrack op cd
De jubileum-editie uit 2009 bevat een extra disc met bonustracks.