Metalfan.nl - Metal nieuws, reviews, interviews en meer...

02-12-2020

Interview: Eleine
Met Rikard Ekberg en Madeleine Liljestam
Door Jeffrey
Geplaatst in november 2020

Eind november komt Dancing In Hell van Eleine uit. Het is de derde full-length van de Zweedse symfonische metalband rond levenspartners Rikard Ekberg en Madeleine "Eleine" Liljestam. Het componistenduo praat ons graag bij over de ontwikkelingen rond de band, full-time muzikant zijn in deze bijzondere tijd, het belang van de steun van Patreons, Metal Archives, easter eggs en Zweedse chocoladeballetjes.

Eleine

Hoe is het om een album te promoten in deze bijzondere tijden?

Rikard: We doen net alsof er niets aan de hand is. We waren natuurlijk liever op tour geweest, maar het is niet anders. We blijven druk bezig om het album zo goed mogelijk te promoten.

Madeleine: We hebben het album bewust niet uitgesteld.

Toch is er nog wel een klein feestje, in jullie thuisstad Landskrona. Dat zou op 27 november plaatsvinden, maar is verplaatst naar 20 februari.

Rikard: We doen het voor onszelf en het album, maar belangrijker nog: voor de fans. Zij zijn hongerig naar een optreden en ze krijgen er energie van.

Madeleine: We gaan er gewoon voor, want we weten toch niet hoe vaak we het anders uit zouden moeten stellen. Er komen maximaal vijftig mensen. Het optreden vindt plaats in een theater. We hebben veel reacties van mensen gehad die teleurgesteld waren dat er veel geplande concerten niet door zijn gegaan. Daarom kijken ze enorm uit naar ons optreden. Wij zijn blij dat we wat voor die mensen kunnen betekenen. We hopen break even te draaien.

Het zijn geen makkelijke tijden voor artiesten. Het vraagt om veel creativiteit.

Rikard: Je mag blij zijn als je er als artiest een baan naast hebt. Wij zijn full-time muzikanten, dus voor ons is het extra lastig. We moeten, zoals jij al aangeeft, creatief zijn om het mogelijk te blijven maken de band te continueren.

Jullie zijn zelfs kleiner gaan wonen in 2017 om van de muziek te kunnen leven.

Rikard: Dat klopt.

Dat is nogal wat. Hebben jullie nog bijbaantjes om de kosten te kunnen opbrengen? Madeleine, ik weet dat jij bijvoorbeeld modellenwerk doet.

Madeleine: Ja, maar er zit niet veel geld in de alternatieve modellen-industrie. Ik vind het leuk werk. Het is handig voor promotie-doeleinden, omdat ik er als artiest veel van heb geleerd. We zijn full-time muzikanten sinds 2014 en we hebben het elk jaar voor elkaar gekregen om het hoofd boven water te houden, maar dit jaar is het toch wel een extra grote uitdaging. Alle inkomsten hebben we geïnvesteerd in Eleine. We hadden vorig jaar optredens op festivals en een grote show (An Evening With Eleine) en dit jaar zouden we nog meer optredens en tours gaan doen.

Rikard: Ik kan me nog herinneren dat ik tegen de band zei: “2020 wordt ons jaar.”

Jullie hebben gelukkig hulp van Patreons.

Rikard: Ja, dat is onze redding. Ik zou niet weten wat we zonder die mensen zouden doen. Het is een grote financiële steun en voor ons tevens een opluchting dat we door kunnen gaan waar we mee bezig zijn. We kunnen onszelf op dat platform bovendien presenteren op een manier die niet mogelijk is op andere sociale media. Mensen steunen ons echt. Dat deden ze ook tijdens onze eerste crowdfundingcampagne in 2016, om onze tour met Moonspell te kunnen bekostigen. We haalden ons doel binnen slechts enkele dagen. We zijn die mensen heel dankbaar.

Madeleine: Patreon is niet alleen financieel een steun, maar je blijft ook creatief, want je moet één keer in de zoveel tijd iets posten. Het helpt je om gefocust te blijven. Je doet bijvoorbeeld een fotoshoot en geeft vervolgens gratis prints weg. We vermaken ons prima met livestream-hangouts. Stel je eens voor dat we, als we nog tiener zouden zijn, een dollar per maand bij wijze van spreken, aan onze favoriete band kunnen geven, om tijdens een livestream vragen te kunnen stellen aan de bandleden. Het was destijds echter slechts mogelijk een brief te schrijven aan de officiële fanclub en dus niet eens aan de bandleden zelf.

Zo krijgen mensen ook een beeld van wat er allemaal komt kijken bij het maken van een album.

Rikard: Ja, vooral de productiefase. Ik schrijf alle gitaarriffs en neem ze op. Er zijn twee gitaarpartijen en van elk daarvan nemen we vier lagen van op, dus je hebt acht lagen gitaarriffs.

Heb je voor de orkestraties weer samengewerkt met Daniel Beijbom?

Rikard: Nee, dit keer heb ik het helemaal zelf gedaan, behalve voor All Shall Burn en een gedeelte van Dancing In Hell. Ik heb altijd al de basis voor de orkestraties geschreven en nu heb ik de juiste programma’s. Daniel heeft de orkestraties op Until The End gearrangeerd. De samenwerking verliep prima, maar toen we contact met hem opnamen voor de ep All Shall Burn, gaf hij aan dat hij naar de Verenigde Staten ging verhuizen om zijn droom als filmmuziekmaker waar te maken. Gaaf nieuws voor hem, maar voor ons niet handig. Ik heb hem toen gevraagd welke programma’s hij gebruikte, heb ze geïnstalleerd, ging ermee aan de slag, leerde hoe het werkte en sindsdien maken we geen gebruik meer van zijn diensten.

Welke programma's gebruik je?

Rikard: Voor de koren gebruik ik Symphonic Choirs van EastWest en Storm Choir. We maken echter ook gebruik van onze eigen zang. Voor de orkestraties gebruik ik Hollywood Orchestra van EastWest en ik gebruik Symphonic Orchestra.

Madeleine: Ze verschillen van elkaar in de zin dat Symphonic Orchestra wat ruwer is, meer zoals het geluid van een symfonisch orkest is. Hollywood Orchestra is wat gladder. We combineren die twee en dat werkt prima.

Het lijkt me een intensieve en interessante ontdekkingsreis.

Madeleine: Het is hard werken, maar ook zeker interessant. Want soms voeg je een vioolmelodie toe, maar ontdek je dat het tevens een mooie zanglijn is voor een ander nummer. Het is een creatief interessant proces en je groeit erdoor als songwriter.

De eerste vijf tracks op het album verschillen van de tweede vijf tracks. De eerste vijf zijn meer single-achtig en in de tweede vijf zijn er meer experimenten.The World We Knew is zo’n opvallende track. Kort en minimalistisch, als het ware een samenvatting van het album.

Rikard: Het album heeft als thema gevangen zitten in je eigen hel. Je leert om de vlammen te temmen, eromheen te dansen en er sterker uit te komen. The World We Knew is daar een reflectie van. Het is alsof je een nieuwe wereld betreedt. Je opent een heel nieuwe dimensie en dat terwijl je misschien dacht dat je nooit meer uit de misère zou geraken. Het minimalistische en fragiele biedt een contrast tussen het grootse karakter van de rest van de tracks.

Madeleine: Die From Within gaat eraan vooraf en gaat over verlies. Het is goed dat de zwaarmoedigheid wordt opgevolgd door iets positiefs.

Rikard: Ik had het wel gaaf gevonden als The World We Knew verbonden zou zijn geweest aan een animeserie die ik leuk vind.

Madeleine: Door Attack On Titan ben ik geïnteresseerd geraakt in anime. Epica heeft er muziek bij gemaakt. Het raakte me en voelde me en inspireerde me. Beslist een aanrader.

Ook Where Your Rotting Corpse Lies is anders dan de andere tracks en heeft een filmische touch.

Rikard: Ja, het is een erg donker nummer met invloeden uit black metal. We hebben wat tegenslagen gehad, haha. We hopen dat dat nummer ons een tour met Dimmu Borgir oplevert, haha.

Verzorg jij trouwens de cleane vocalen in All Shall Burn?

Rikard: Jazeker.

Je zou er meer mee moeten doen

Madeleine: Daar ben ik het mee eens.

Rikard: We hebben het tot nu toe geheim gehouden, want we willen een natuurlijke ontwikkeling doormaken. We willen ook dat mensen ergens hongerig naar worden. We willen niet alle kaarten direct op tafel gooien. Het lag echter al in de lijn der verwachting vanaf het eerste album dat ik melodieuze zang zou laten horen, maar we wisten nog niet precies hoe en wanneer.

Jullie doen veel samen. Schrijven jullie de teksten ook samen of hebben jullie al een thema klaarliggen op basis van de instrumentatie?

Madeleine: Er is niet echt één specifieke manier. We schrijven beiden. Soms begint een compositie met een melodie, maar soms ook met een tekst. Rikard schrijft de meeste teksten, maar er is constant overleg waar het onderwerp over zou moeten gaan. Rikard is beter in Engels dan ik. Als ik ergens over wil schrijven, doe ik dat vaak in het Zweeds, omdat ik dan veel beter mijn gevoel kwijt kan. We praten er dan over en dan weet Rikard de tekst heel treffend in Engelse woorden te brengen. Ik denk dat Where Your Rotting Corpse Lies het enige nummer is waarvan Rikard de tekst volledig zelf geschreven heeft. Rikard kan heel beeldend verwoorden wat ik bedoel.

Rikard: Ondanks dat ik het grootste deel van de teksten voor mijn rekening neem, heb ik haar touch nodig, zodat zij ook geraakt wordt door het nummer en de tekst. Daarmee raak je ook weer andere mensen, maar het is belangrijk om bij jezelf te blijven. Tevens is het leuk om dingen te verstoppen in de songs. Zo eer ik een paar keer Metallica, Arch Enemy en Star Wars.

Zo zit in The World We Knew een referentie aan All Shall Burn.

Rikard: Dat heb je goed gehoord. Ik heb The World We Knew aan een aantal nummers gekoppeld. Zo is het een soort reflectie van het album als geheel.

Verder zitten er wederom Perzische en Midden-Oosterse elementen in de muziek, zowel in de zanglijnen, als in de instrumentatie van het titelnummer. Dit komt ook terug in Madeleines outfit. Vanwaar de interesse in die cultuur?

Madeleine: Ik denk dat het te maken heeft met de cinematische invloeden in onze muziek, zoals die uit Gladiator en Troy. Toen ik tien was, kwam The Prince Of Egypt uit. Daarvan vond ik de atmosferische, monumentale muziek met een oriëntaalse vibe direct erg mooi.

Rikard: Bij de melodie uit het intro van het titelnummer moet ik op een of andere manier altijd aan Dracula denken, haha.

Madeleine: Het doet me denken aan de game Transylvania.

Eleine

Dancing In Hell verschijnt via Black Lodge Records, maar jullie hebben in 2017 ook nog een eigen label gehad. Wat is er met Algoth Records gebeurd?

Madeleine: We hebben het label in 2015 of 2016 opgericht, omdat we niet overhaast iets nieuws uit wilden brengen. Toen kregen we het aanbod om in 2016 op Sweden Rock op te treden. Dat was iets groots voor ons als nieuwe band, dus we moesten iets van een single hebben om wat te kunnen laten horen. Voor Until The End hebben we met verschillende labels contact gehad, maar het voelde nog niet helemaal goed. Toch raakten we in gesprek met Black Lodge Records en het eraan verbonden distributiebedrijf Sound Pollution. We wezen het aanbod af, maar zagen wel wat in hun idee om het album in eigen beheer uit te brengen en dan te laten distribueren door Sound Pollution. Daar gingen we op in, want het was te duur om de promotie en distributie zelf te doen. We zagen het als een leermoment, omdat we nu inzicht kregen wat er allemaal bij kwam kijken. Het was zeker interessant, duur en leerzaam. We hebben met Black Lodge afgesproken dat ze een ep en een full-length uitbrachten. Nu dat is gebeurd, gaan we verder kijken.

Eleine zou perfect passen bij Napalm Records.

Madeliene: We staan open voor verschillende opties. Napalm Records is daar eentje van.

Jullie willen ook het oudere materiaal weer opnieuw brengen.

Rikard:: Ja, maar dat is pas bij het tienjarig jubileum van een release.

Madeleine: We hebben het er wel over gehad, want ik ben bijvoorbeeld benieuwd hoe Death Incarnate klinkt met de symfonische arrangementen van Rikard.

Rikard: Ik zou het heel graag willen met Land Beyond Sanity.

Madeleine: Ik kijk nu al uit naar 2025.

Nu we het toch over data hebben: Op Metal Archives staat dat jullie in 2011 begonnen zijn, maar de band zelf vindt dat er pas drie jaar later noemenswaardige activiteit is geweest en dat dat jaar als startjaar geldt. Hoe zit dat?

Rikard: Het is een algemene misopvatting op basis van een interview dat niet de juiste info bevat. Het helpt niet dat die partij een deel van de info over Eleine heeft vastgelegd op Metal Archives.

Rikard: Ik heb Metal Archives geschreven dat we pas in 2014 zijn begonnen. Ik kreeg als reactie dat ze op basis van een Facebook-pagina gehandeld hadden die in 2011 in het leven is geroepen. Madeleine heeft in 2011 de naam vastgelegd. Destijds hadden we elkaar nog niet eens ontmoet trouwens. We hebben later een biografie opgesteld waarin data worden genoemd die eerder vallen dan de eigenlijke oprichting van de band. Dat is ook waar de verwarring vandaan komt. Ik ben degene die wat aanpassingen op de site heeft gedaan. Het kan altijd voorkomen dat er kleine foutjes worden gemaakt. Toch liep ik tegen de mededeling aan dat ze niet al mijn verzoeken konden inwilligen, maar daarop reageerde ik met: “Ik ben de oprichter van de band. Ik weet echt wel wat er wel en niet klopt.” Wat er nu op staat, klopt gelukkig grotendeels. We houden contact om de rest ook te laten veranderen. Om positief te blijven: ik heb ze ook laten weten dat ik dankbaar ben voor het vele werk dat ze doen. Waar kunnen mensen anders terecht voor hun info? Maar om voor eens en altijd duidelijkheid te geven: Eleine is opgericht in 2014.

En hoe gaat de nabije toekomst eruit zien nu er, afgezien van de speciale show in Landskrona, geen concerten mogelijk zijn?

Rikard: We hebben recentelijk een videoclip uitgebracht voor het titelnummer en misschien komen er nog wel meer. Het kost niets anders dan tijd. Die tijd besteed ik overigens gedeeltelijk aan het eten van Zweedse chocoladeballetjes. Die zijn fantastisch.

Madeleine: We hebben grootse plannen voor volgend jaar, maar moeten afwachten wat er mogelijk is.

[ Terug naar de Interviews ]