Moet iedere nieuwe release een meerwaarde hebben en een betekenisvolle toevoeging zijn aan een discografie? Wat onderscheidt een ep precies van een album? En heeft een ep met herhalingen van ouder materiaal misschien nut om zichtbaar te blijven in de aandacht van fans en media?

Dit zijn vragen die bij mij opkomen tijdens het beluisteren van de nieuwe ep We Stand United van Eleine. De release bevat vijf tracks, waarvan enkel de korte intro en de titeltrack nieuw zijn. Daarnaast vinden we twee live-opnames en een symfonische versie van Promise Of Apocalypse, alle drie afkomstig van het album We Shall Remain (2023). De laatste track verscheen bovendien al in juli als single.

Na enig onderzoek en gesprekken met enkele artiesten blijkt dat de keuze voor een ep of album sterk verschilt. Een ep uitbrengen betekent niet automatisch minder werk, ook hierbij zijn artwork, marketing en productie nodig. Vaak ligt de doorslaggevende factor in het thema of verhaal dat men wil vertellen. Wanneer dat compacter is, kan een ep de logische keuze zijn.

De ep opent met Towards The Fields, een Oosters klinkende, harmonieuze intro, die op sfeervolle wijze spanning opbouwt. De zang van frontvrouw Madeleine “Eleine” Liljestam komt goed tot zijn recht, subtiel ondersteund door percussie. Daarna volgt de titeltrack, een energiek en meeslepend nummer met orkestrale details, een pakkend refrein, sterke riffs en een geslaagde gitaarsolo. De industriële beat geeft het geheel een hoopvolle en krachtige lading.

Het begin van de ep schept dus een prima indruk. Toch wordt dit snel verstoord. Al bij de tweede track valt de gebrekkige soundkwaliteit op. Er is een krakende sound en het slagwerk is zo prominent in de mix aanwezig dat het de rest meer ondermijnt dan versterkt. De twee daaropvolgende live-opnames lijden nog sterker onder slechte geluidskwaliteit en klinken alsof ze met een smartphone uit het publiek zijn vastgelegd. De afsluiter klinkt weliswaar degelijk, maar de vraag is of dit nummer werkelijk iets toevoegt, vooral omdat de track al verschenen is.

Als fans uitkijken naar nieuw werk van deze Zweedse band en mogelijk zelfs een pre-order hebben aangeschaft, is de kans groot dat deze teleurgesteld achterblijven. Is het gerechtvaardigd om geld te vragen voor een release die in feite net zo goed als single had kunnen verschijnen? Kwalitatief schiet deze ep tekort. Gezien het plotselinge ontslag van drummer Jesper Sunnhagen en bassist Fillip Ståhlberg in februari 2025 wegens vermeend grensoverschrijdend gedrag richting fans, heeft Eleine momenteel al meer dan genoeg – zij het negatieve – aandacht. We Stand United lijkt dan ook niet bedoeld om de band opnieuw op de kaart te zetten. Wat de bedoeling erachter ook is, dit is niet de juiste manier.

Tracklist:
1. Towards The Fields (Intro)
2. We Stand United
3. Never Forget (Live at Masters Of Rock 2024)
4. We Are Legion (Live at Masters Of Rock 2024)
5. Promise Of Apocalypse (Symphonic Version)