Sonata Arctica en Eleine in Utrecht | Metalfan.nl Concertreview

Voor de heren en dame van Eleine is akoestisch spelen relatief nieuw. De Zweedse groep maakt normaal gesproken bombastische, symfonische metal. Toen de tour een jaar verschoven werd, besloten de bandleden de akoestische ep Acoustic In Hell (2022) te maken. Op Break Take Live na komen daarvan alle tracks aan bod. Live maken de wat eenvoudige arrangementen meer indruk dan op de ep, en dat terwijl de zware tonen van de bas en de twee zevensnarige gitaren het geluid wat brommend en monotoon maken. Voor de heavy bewerkingen is evenwel bewust gekozen. Het geeft de songs een groovend en voor akoestische begrippen stevig karakter. Rikard Ekberg spreekt de aanwezigen aan: “Who knew that acoustic music could be so metal?”

De zanger/gitarist is een geboren performer en met zijn vermakelijke woorden krijgt hij al snel het publiek mee. Op een bepaald moment neemt hij de show zelfs over (en wint zijn deel van het publiek van dat van Madeleine Liljestam in een wedstrijdje decibels produceren). Madeleine, naar wie de band is vernoemd, gooit vervolgens haar heupbewegingen maar weer eens in de strijd en scoort niet alleen bonuspunten met haar outfit, maar ook met het prachtige refrein van All Shall Burn. Eleine maakt er echt een feestje van. Er is veel beweging op het podium, er wordt synchroon geheadbangd en het publiek wordt veelvuldig betrokken. De gepassioneerde bandleden tonen veel speelplezier en krijgen de handen van de bezoekers dan ook terecht op elkaar.

De hoofdact kiest voor een heel andere aanpak. Sonata Arctica brengt de nummers terug naar de kern, naar hoe ze geschreven zijn: op akoestische gitaar of piano, met de nadruk op melodie en emotie. Tony Kakko, geen geboren powermetalzanger, komt in deze setting zelfs meermaals beter tot zijn recht dan in de originele versies. Voorbeelden zijn Shamandalie (alleen opgevoerd met gitarist Elias Viljanen), het ingetogen On The Faultline (Closure To An Animal), het bluesy As If The World Wasn’t Ending en Tonight I Dance Alone. Ook komen de nummers in hun algemeenheid beter tot hun recht, zoals On The Faultline (Closure To An Animal). Van For The Sake Of Revenge valt vooral het rijke arrangement in positieve zin op. Wolf & Raven varieert helaas wat in tempo, maar het blijft knap hoe snel toetsenist Henrik Klingenberg het loopje kan spelen. Hij verhoogt het niveau van meerdere tracks, zoals Letter To Dana. Ook Viljanen krijgt de handen op elkaar voor onder meer zijn bijdragen in Victoria’s Secret en een banjosolo in A Little Less Understanding.

De fans zingen en klappen al vroeg mee. Sommigen kennen alle teksten en staan vol bewondering te kijken, anderen zingen de refreinen mee en bevinden zich meedeinend op het ritme in hogere sferen. Er wordt zelfs gedanst. Favorieten als Letter To Dana, Don’t Say A Word, Tallulah, Victoria’s Secret en FullMoon krijgen uiteraard de meeste bijval en kunnen op de meeste meezingers rekenen, maar eigenlijk valt geen enkel nummer uit de toon. Naast de klassiekers misstaan bijvoorbeeld de albumbonustracks Tonight I Dance Alone (van Stones Grow Her Name uit 2012) en The Rest Of The Sun Belongs To Me (van Winterheart’s Guild uit 2003) niet.

De show is een stuk statischer dan die van Eleine. Drummer Portimo wisselt soms van plek (van cajón naar drumstel), maar verder is er weinig beweging. Kakko vertelt voorafgaand aan Half A Marathon Man dat hij in het verleden is gaan hardlopen om niet te snel buiten adem te zijn vanwege het bewegen op het podium. Dertig kilometer is zijn record, maar Klingenberg loopt marathons, vandaag nog de halve. Kakko laat weten dat hij vanwege zijn kinderen meer behoefte kreeg om over echte dingen te schrijven (bij zijn eerste I Have A Right en bij zijn tweede, met een knipoog A Little Less Understanding). Zo is er toch het nodige vermaak tijdens het optreden dat niet echt akoestisch is, maar semi-akoestisch. Daardoor is er wel wat power, want die mis je in sommige tracks wel, hoe mooi de arrangementen ook zijn. Het publiek heeft echter genoten van een Sonata Arctica, dat er vandaag zin in had.

Setlist Sonata Arctica:
1. The Rest Of The Sun Belongs To Me
2. I Have A Right
3. Tonight I Dance Alone
4. Letter To Dana
5. Tallulah
6. As If The World Wasn’t Ending
7. A Little Less Understanding
8. For The Sake Of Revenge
9. Half A Marathon Man
10. On The Faultline (Closure To An Animal)
11. Victoria’s Secret
12. FullMoon
13. Wolf & Raven

Toegift:
14. Shamandalie
15. Flag In The Ground
16. Don't Say A Word

Setlist Eleine:
1. Enemies
2. Whisper My Child
3. Memoriam
4. Hell Moon (We Shall Never Die)
5. Ava Of Death
6. All Shall Burn
7. Death Incarnate