Pit
Enquête

Welke gemaskerde of geschminkte artiest ziet er het gaafst uit?

Alice Cooper
Behemoth
Buckethead
Carach Angren
Cradle Of Filth
Dimmu Borgir
Ghost
Gwar
Heilung
Hell
Immortal
Imperial Triumphant
King Diamond
Kiss
Lordi
Mayhem
Mgła
Mortiis
Mudvayne
Mushroomhead
Powerwolf
Satyricon
Slipknot
Turisas
een andere uitgedoste act, namelijk:

[ Uitslag | Enquêtes ]

    1 februari:
  • Bullet For My Valentine, Jinjer en Atreyu
  • Life Of Agony en Prong
  • 2 februari:
  • An Evening With Knives en Der Mancha Red
  • For I Am King en Another Now
  • 3 februari:
  • Faceless Entity en Morvigor
  • For I Am King
  • Grind Over Den Haag
  • Harakiri For The Sky, Schammasch en Groza
  • Undawn, Grown Cold en Reality Spill
  • Wormrot en Cnnctn Lst
  • 4 februari:
  • Drachten Deathfest
    met o.a. Pestlence, Cancer, Master en Wormrot
  • Dying Fetus, Nasty, Frozen Soul en Cabal
  • Harakiri For The Sky, Gaerea en Schammasch
  • Scumbash
  • 5 februari:
  • For I Am King, Another Now en Reformist
  • Kataklysm, Soilwork en Wilderun 
  • Leprous, Monuments en Kalandra
  • Slapshot, Death Before Dishoner, Risk en American War Machine
    1 maart:
  • Brutus, Psychonaut en Doodseskader
  • Electric Callboy
Kalender
Vandaag jarig:
  • Marco Kautonen (Sethian) - 46
  • Oliver Grbavac (Fleshcrawl) - 41
  • Ron Welty (The Offspring) - 52
  • Urs Fischer (Felony) - 49

Vandaag overleden:
  • Jon Zazula (Megaforce Records) - 2022
Review

Ahab - The Giant
Jaar van release: 2012
Label: Napalm Records
Ahab - The Giant
Na het indrukwekkende eerste album The Call Of The Wretched Sea voer het nautikdoomgezelschap Ahab een andere koers met het veelzijdige The Divinity Of Oceans. Een progressieve richting die niet door alle fans met gejuich begroet werd. Zij hoopten dan ook dat The Giant een terugkeer zou zijn naar de sound van het debuut. Qua emotie is dat het geval, maar de Duitsers zeilen op het derde album muzikaal verder op het traject dat met de voorganger was ingezet.

The Giant is dus in zekere zin een vervolg op The Divinity Of Oceans, maar meer nog dan het geval is op het eerdere studiowerk, verkent het kwartet nieuwe territoria. Er ontstaat hierdoor een gevarieerd album vol post-rock, post-metal, sludge, psychedelische, progressieve rock en (traditionele) doom. Het levert prachtige werkstukken op die ook na vele luisterbeurten hun kracht blijven houden.

Het begint al direct goed met prachtige zang in Further South. Daarna zijn er memorabele momenten middels een wegstervende lead in het meeslepende Aeons Elapse, een geweldige hook halverwege Deliverance (Shouting At The Dead) en de postrockintro plus de opvolgende sludgeriff in Antarctica The Polymorphess. Opvallend aan deze songs is dat ze in vergelijking met The Divinity Of Oceans een bepaalde thematiek in het gitaarspel langer vasthouden, hetgeen een gestroomlijnd gevoel meegeeft.

Een van de weinige nadelen van deze plaat, waarvan het concept overigens gebaseerd is op The Narrative Of Arthur Gordyn Pym Of Nantucket (een korte roman van Edgar Allen Poe), is dat deze langdradig kan aanvoelen. Dat komt onder andere doordat er relatief weinig memorabele momenten zijn vanaf Fathoms Deep Below. Voor wie hier geen last van heeft, is er zelfs voordeel te behalen. De dubbel-lp bevat namelijk twee bonustracks.

Het is vooral knap hoe Ahab veel verschillende stijlen weet te combineren en toch geen richting verliest. Vocaal is er ook veel afwisseling, al wint de verbeterde cleane zang terrein op de grunts. In Antarctica The Polymorphess en het titelnummer zingt overigens Herbrand Larsen van Enslaved mee. Dat is even wennen, want zijn stem wijkt af van de doorsnee doomvocalist, maar na een paar luisterbeurten kijk je er niet meer raar van op.

Emotioneel ligt The Giant dichter bij het debuut dan bij zijn voorganger. Muzikaal neemt het er verder afstand van, al kun je bijvoorbeeld aan Fathoms Deep Below en het begin van Deliverance (Shouting At The Dead) horen dat de roots en de funeraldoomelementen nog steeds verwoven zijn. Het is echter de psychedelische factor die, samen met andere invloeden, terrein wint. Ahab blijft zich derhalve ontwikkelen en maakt geen twee keer dezelfde plaat. Dat is misschien een teleurstelling voor fans die zweren bij het karakter van The Call Of The Wretched Sea, maar een verademing voor liefhebbers die openstaan voor de horizonverbredende ontwikkeling van Ahab.

Tracklist:
1. Further South
2. Aeons Elapse
3. Deliverance (Shouting At The Dead)
4. Antarctica The Polymorphess
5. Fathoms Deep Below
6. The Giant
7. Time's Like Molten Lead (bonus track)
8. Evening Star (bonus track)

Score: 81 / 100

Reviewer: Jeffrey
Toegevoegd: 27 augustus 2015

Ahab - The Giant
Reactie van Artorius op 27-08-2015 om 10:54u
Score: 95 / 100

Persoonlijk ben ik nogal enthousiast over dit album. Het is een lange zit, maar dan wel op het puntje van mijn stoel, hoe vaak ik ' m ook beluister. Er zijn niet veel albums, waarvan ik dat kan zeggen. Een klassieker!

Ahab - The Giant
Reactie van AHAB-fan op 30-08-2015 om 00:14u
Score: 100 / 100

Dit is geen muziek, dit is kunst. Dit gaat namelijk veel verder dan muziek. Inderdaad een absolute klassieker met de daarbij behorende zeldzame 100 procent score!

Pitfest

Alle artikelen en foto's (afgezien van albumhoezen, door bands/labels/promoters aangeleverde fotos of anders aangegeven), zijn © 2001-2023 Metalfan.nl, en mogen niet zonder schriftelijke toestemming gekopieerd worden. De inhoud van reacties blijven van de reageerders zelf. Metalfan.nl is niet verantwoordelijk voor reacties van bezoekers. Alle datums van de Nieuwe Releases, Concertagenda, Kalender en in de artikelen zijn onder voorbehoud.