Hoewel er nog altijd veel fans van Tarja Turunen zijn die haar in voor- en tegenspoed steunen, geeft een groot aantal van die liefhebbers toe dat haar solo-albums op enkele hoogtepunten en hits na toch wat achterblijven bij de hooggespannen verwachtingen. Niet eens per se vanwege de vergelijking met haar verleden bij Nightwish, waarmee ze de ene na de andere klassieker heeft voortgebracht, maar omdat het songmateriaal niet heel verheffend is.
Frisson Noir (Frans voor zwarte rillingen) zou zomaar weer veel twijfelaars over de streep kunnen trekken. Het is het stevigste album in haar solocarrière. De laatste tien jaar voerde rock de boventoon, maar anno 2026 is het metal wat de klok slaat. Nog nooit eerder was de instrumentatie zo stevig, krachtig en zwaar. Producer Neal Avron, met wie Turunen samenwerkte, zet de metalinstrumentatie - met name de heavy riffs - voorop in de mix, zodat de songs een rauw randje hebben, maar de algehele sound transparant genoeg blijft voor allerlei bijdragen. Daardoor zijn het orkest, koor en achtergrondgeluiden, zoals backingvocals en keyboardpartijen, goed te horen.
Het levert een veelzijdige plaat op waarop metal, klassiek, filmmuziek en gevarieerde zang elkaar ontmoeten. Constant gebeurt er wel wat. Daardoor blijven de composities spannend, vooral omdat er effectief gespeeld wordt met het contrast tussen hard en zacht. Daarnaast vallen de progressieve songstructuren op. Dat gebeurt onder meer in At Sea. Deze single van maar liefst meer dan tien minuten bevat onder meer knappe vioolsolo's. En als we dan toch met het noemen van gastartiesten bezig zijn: Tango is een samenwerking met Apocalyptica waar nog wel meer uit te halen was geweest. Leap Of Faith, een duet met Marko Hietala, is een wat meer rockende track met in de tweede helft fraaie filmmuziek. En zo is er wel meer fraais te ontdekken. De ene keer horen we een sterk staaltje zangkunst als de 48-jarige zangeres de hoogte in schiet in The Eternal Return, de andere keer een piano-intermezzo en gitaarsolo halverwege Blaze Forever.
Frisson Noir is veruit het meest ambitieuze album in de solocarrière van Tarja Turunen. Het is een spannende, geïnspireerde, zware, stevige en veelzijdige plaat, die aantoont dat de Finse volop aan het experimenteren is, en dat op een intrigerende manier. Zacht en hard versterken elkaar en vanwege alle experimenten blijft het album ook na meerdere luisterbeurten boeien. Dit zou zomaar eens het favoriete Tarja Turunen van velen kunnen zijn.
Tracklist:
1. Frisson Noir
2. The Eternal Return
3. Leap Of Faith (feat. Marko Hietala)
4. At Sea (feat. Mervi Myllyoja & Niklas Pokki)
5. Blaze Forever
6. The Trace Outlives (feat. Sayo Komada)
7. Tango (feat. Apocalyptica)
8. Anemoia (feat. Julián Bedmar & Valter Freitas)
9. I Don't Care (feat. Dani Filth)
10. Against The Odds (feat. Chad Smith)
