Hier hebben we lang op moeten wachten. Voorganger The Boats Of The Glen Carrig stamt alweer uit 2015. In 2020 was er nog wel Live Prey. Hoewel dat live-album alleen nummers bevat van het debuut The Call Of The Wretched Sea (2006), is dat nauwelijks een voorbode van wat je verwachten kunt op The Coral Tombs.

Op deze vijfde langspeler gaan de Duitsers namelijk vooruitstrevender te werk. Dat was op de afgelopen platen ook al te merken. De ‘nautical’ doom wordt steeds verder verrijkt met progressieve en andere elementen. Dit keer zetten de heren je de eerste minuut al op het verkeerde been. Blasts, screams, dissonante riffs? Het lijkt wel alsof je het verkeerde album op hebt staan. Na die eerste minuut gaat de storm liggen. We horen clean gitaargetokkel en melodieuze klaagzang in wonderschone harmonie. Later in de openingstrack komt de kenmerkende funeral doom aan bod.

De eerste vier tracks van The Coral Tombs zijn fantastisch. Het eerste halfuur is dan ook relatief snel voorbij en dat terwijl het tempo vrijwel constant laag ligt. Ahab houdt de aandacht moeiteloos vast door de buitengewoon sfeervolle composities goed op te bouwen. Constant is er spanning en zit je te genieten van de memorabele ideeën en de meeslepende verhalen van gitarist/toetsenist/zanger Daniel Droste, die gebaseerd zijn op de roman Twenty Thousand Leagues Under The Seas van Jules Verne. Het neerslachtige Colossus Of The Liquid Graves bevat ijzersterke, zware doomriffs, die door de wat rauwere sound ten opzichte van de laatste paar albums veel impact hebben. Mobilis In Mobili is zeer sfeervol en maakt vooral veel indruk met zijn soundtrack-achtige benadering. Het pijnlijk mooie The Sea As A Desert, met hypnotiserend, psychedelisch gitaarspel, behoort tot de mooiste tracks uit het oeuvre van de oosterburen.

De laatste drie composities van elk meer dan tien minuten zijn helaas minder memorabel. A Coral Tomb begint nog wel overtuigend met dreigend getokkel, maar verliest na enkele minuten zijn overtuigingskracht. Er is minder afwisseling dan in de eerste vier nummers en de gedachten dwalen mede daardoor sneller af, zeker met Ægri Somnia. Wel is een compliment op zijn plaats voor het inventieve, jazzy drumwerk in die tracks en het mooie leadgitaarwerk in het afsluitende The Mælstrom (met Greg Chandler van Esoteric). Tevens is er een compliment voor het productieteam, dat alle bijdragen uitstekend tot hun recht laat komen, waaronder de verhalende, melodieuze klaagzang, die vaker te horen is dan de diepe grunts.

Hoewel de laatste drie songs de euforie van de eerste vier niet evenaren, is The Coral Tombs een verplichte aanschaf voor funeraldoomfans. Er zijn slechts enkele bands in deze niche die zo conceptueel sterk en muzikaal veelzijdig te werk gaan als Ahab. De Duitsers komen met een zeer goed geproduceerde en sfeervolle vijfde langspeler die zeker de eerste helft meermaals kippenvel oplevert. Geduld wordt beloond.

Tracklist:
1. Prof. Arronax’ Descent Into The Vast Oceans
2. Colossus Of The Liquid Graves
3. Mobilis In Mobili
4. The Sea As A Desert
5. A Coral Tomb
6. Ægri Somnia
7. The Mælstrom