Het is eigenlijk toeval dat er een live-album van Ahab op de markt is gekomen. Live Prey bevat opnamen die gemaakt zijn door de in house-technicus van het Death Row Fest in Jena in 2017. Het resultaat beviel de bandleden dermate dat de eigenaar van Low Fidelity Assaults, een underground tape-label, hen aanbood om er een officiële bootleg van te maken. Ook Napalm Records was onder de indruk en wilde wel lp’s en cd’s laten persen. Zo geschiedde.

Het is een mooi moment voor een live-album met alleen songs van het debuutalbum The Call Of The Wretched Sea (2006), want de Duitse nautische (funeral)doomband viert dit jaar het vijftienjarige jubileum. De oosterburen willen graag laten horen dat ze in anderhalf decennium als songwriters en muzikanten gegroeid zijn. Ze doen dat door onder andere het muzikale niveau van de ritmesectie te verhogen.

Voor sommige fans gaat er niets boven de sound van het originele album. Hoewel er zeker wat aan te merken is op de productie van die plaat, zorgt het geluid op het debuut namelijk voor een kenmerkende, diepe en dreigende sfeer. Op het live-album is het rauwe gelukkig nog wel aanwezig, maar is er tevens gekozen voor een directer, voller en helderder geluid. Anders dus.

Zo is de cleane zang in Below The Sun naar voren gehaald en zijn de riffs in het snellere gedeelte minder modderig. The Pacific begint in tegenstelling tot de studioversie met een filmfragment. Er zit minder reverb op de bas- en de snaredrum en het cleane stuk halverwege is gearrangeerd. Het heldere getokkel aan het begin van Old Thunder is psychedelischer en atmosferischer en de drumpartijen zijn jazzier.

Aan de opbouw van de tracks is nauwelijks tot niets gewijzigd, afgezien van het toevoegen van enkele filmische intro’s. Het zijn vooral details die zijn veranderd, zoals uit de vorige alinea blijkt. Daarop zijn twee uitzonderingen. In Ahab’s Oath, dat een langere intro heeft, zorgt een heel ander keyboardgeluid voor een sterkere en bombastischere climax. Ook The Hunt heeft een langere intro. Het laatste deel is trager dan het origineel en wordt iets vaker herhaald.

Live Prey is dus enerzijds herkenbaar en anderzijds vernieuwend. Zeker de doorgewinterde fans van het debuutalbum zullen nuanceverschillen ontdekken. Zo zijn de riffs in magnum opus The Hunt massiever en hebben ze daardoor meer power. Aan de andere kant gaat er wel wat van de charme van de diepe undergroundsfeer verloren, ten faveure van een gedefinieerder geluid. Live Prey toont een doorontwikkeld Ahab, dat met zijn (funeral) doom en nautische thematiek aan de top van de doomscene bivakkeert.

Tracklist:
1. Below The Sun
2. The Pacific
3. Old Thunder
4. Ahab's Oath
5. The Hunt