Enquête

Welke song bevat jouw favoriete gitaarsolo aller tijden?

Accept - Metal Heart
Alter Bridge - Blackbird
Black Sabbath - War Pigs
Dragonforce - Through The Fire And Flames
Guns N' Roses - November Rain
Iron Maiden - Powerslave
Jimi Hendrix Experience - All Along The Watchtower
Joe Satriani - Surfing With The Alien
Judas Priest - Painkiller
Led Zeppelin - Stairway To Heaven
Lynyrd Skynyrd - Free Bird
Mayhem - Freezing Moon
Megadeth - Hangar 18
Metallica - Fade To Black
Ozzy Osbourne - Crazy Train
Pantera - Floods
Pink Floyd - Comfortably Numb
Rage Against The Machine - Killing In The Name
Rainbow - Stargazer
Slayer - Angel Of Death
Steve Vai - For The Love Of God
UFO - Rock Bottom
Van Halen - Eruption
Yngwie Malmsteen - Black Star
een andere rock- of metalsong, namelijk:

[ Uitslag | Enquêtes ]

Kalender
Vandaag jarig:
  • Bas Maas (Doro) - 49
  • Chris Goss (Masters Of Reality) - 68
  • Chris Tsangarides (producent)† - 70
  • Gilby Clarke (Guns N' Roses) - 64
  • Tarja Turunen (Nightwish) - 49
  • Tony Hajjar (At The Drive-In) - 52
  • Vibeke Stene (Tristania) - 48

Vandaag overleden:
  • Dennis "D-Roc" Miles (Body Count) - 2004
Review

Orakle - Eclats
Jaar van release: 2015
Label: Apathia Records

Orakle - Eclats

Hele volksstammen brengen de zomervakantie door in Frankrijk en Parijs heeft een bijzondere aantrekkingskracht op vele Nederlanders. Zelf hoor ik daar niet bij. Het land kan me niet bekoren en datzelfde heb ik vaak met Franse metalbands. Toch is juist in Frankrijk op metalgebied wel iets gaande, vooral wat betreft black metal. Een band die mijn aandacht in positieve zin heeft getrokken, is Orakle, met het derde album Eclats.

Al mijn vooroordelen over Franstalige metal verdwijnen als sneeuw voor de zon. De band uit Parijs gaat uitgesproken progressief te werk en brengt een interessante combinatie van progrock en symfonische black metal, waarin ook vele andere muziekstijlen zijn verwerkt. Het resultaat is een smeltkroes van muzikale ideeën die van begin tot eind weet te boeien. Na iedere luisterbeurt valt je weer iets anders op en daarmee is Eclats een album dat je echt even moet leren kennen. Het is ook zeker een plaat waarvoor je even de tijd moet nemen om te luisteren.

Er zit zeven jaar tussen Eclats en het vorige album, Tourments & Perdition. Deze periode lijkt de band vooral gebruikt te hebben voor het ontwikkelen van een eigen geluid. Het nieuwe werk klinkt veelzijdiger en bijna als improvisatie, maar deze experimentelere benadering is heel bewust en vakkundig uitgevoerd. Hierdoor verveelt zelfs een uitsponnen track als Le Sens De La Terre geen moment. De zang is overwegend clean, maar precies op de juiste momenten gaat zanger/bassist Frederic A. Gervais over op grunts of screams. Een echte uitschieter staat niet op dit album, maar Nihil Incognitum geeft een redelijk goede indruk van het album als geheel.

Eclats is vooral een prettig luisteralbum, hoewel er best een aantal betere platen in hetzelfde genre te vinden is. Vooral liefhebbers van progressieve metal met een wat deprimerend geluid zullen deze plaat kunnen waarderen, maar ook fans van Opeth, Leprous en Alcest zouden het eens moeten luisteren.

Tracklist:
1. Solipse
2. Incomplétude(s)
3. Nihil Incognitum
4. Apophase
5. Le Sens De La Terre
6. Aux Éclats
7. Bouffon Existentiel
8. Humanisme Vulgaire

Score: 79 / 100

Reviewer: Marc
Toegevoegd: 13 juli 2015

Alle artikelen en foto's (afgezien van albumhoezen, door bands/labels/promoters aangeleverde fotos of anders aangegeven), zijn © 2001-2026 Metalfan.nl en mogen niet zonder schriftelijke toestemming gekopieerd worden. De inhoud van reacties blijven van de reageerders zelf. Metalfan.nl is niet verantwoordelijk voor reacties van bezoekers. Alle datums van de Nieuwe Releases, Concertagenda, Kalender en in de artikelen zijn onder voorbehoud.