Met uitzondering van een korte pauze midden jaren negentig, bestaat de Amerikaanse hardrockformatie al sinds de vroege jaren tachtig. Onder leiding van enig origineel lid, gitarist Steve Blaze, is de groep met XI: The Days Before Tomorrow toe aan hun elfde langspeler. Het aantal personeelswisselingen binnen Lillian Axe is niet meer te tellen en ook dit elfde album wordt weer gekenmerkt door een wisseling van de wacht, want dit is het eerste album waarop vocalist Brian Jones zijn kunsten mag vertonen.

Naar eigen zeggen heeft Steve Blaze, die zelf voornamelijk verantwoordelijk is voor het schrijven van de nummers, veel geëxperimenteerd met diverse stijlen en dat hoor je terug. Het resultaat zijn elf songs die vrij divers zijn en hun samenhang vooral ontlenen aan het melancholische stemgeluid van Brian Jones. Het album opent sterk met het stevige Babylon en het groots opgebouwde Death Comes Tomorrow. In die opbouw schuilt dan ook meteen het probleem waar ik mee worstel op deze plaat, want ondanks dat het groots en episch aandoet, lijken de songs niet altijd een mooi geheel te vormen. Het lijken vaak stukken die op zichzelf mooi klinken, maar op miraculeuze wijze aan elkaar zijn geplakt, waardoor een hechte organische samenhang nog wel eens wil ontbreken.

Buiten wat onsamenhangende experimenten is er echter ook flink wat te ontdekken op The Days After Tomorrow, want met bijvoorbeeld The Great Divide laat de groep horen hoe sommige van de experimenten op dit album zouden moeten klinken. Het nummer is groots en voorzien van prachtige vocalen en teksten. Brian Jones laat hier horen flink wat gevoel in zijn stem te kunnen leggen en over een mooi bereik te beschikken. Buiten deze groots aangezette songs, kent het album ook de wat meer standaard rocksongs en wat aardige ballads. De productie is aardig, maar laat soms wat te wensen over. Het verschilt erg per song en niet altijd komt ieder instrument goed uit de verf. Het is duidelijk dat Steve Blaze een begenadigd gitarist is en dat laat hij horen ook, want zijn partijen hebben een prominente plaats in ieder lied.

Dit elfde album van Lillian Axe laat me achter met een dubbel gevoel. Het zit op veel punten goed in elkaar, maar laat soms ook wat te wensen over. Het kent een aantal juweeltjes, maar weet op sommige punten niet echt te overtuigen. Een aantal mooie nummers zoals het eerder genoemde The Great Divide de rocker Bablyon en de ballad Angels Among Us bieden in ieder geval genoeg moois om dit album een kans te geven.

Tracklist:
1. Babylon
2. Death Comes Tomorrow
3. Gather Up The Snow
4. The Great Divide
5. Take The Bullet
6. Bow Your Head
7. Caged In
8. Soul Disease
9. Lava On My Tongue
10. My Apologies
11. Angels Among Us