In 1977 stichtte Glenn Danzig het horrorpunkgenre met het geweldige The Misfits-debuut, Static Age. Op dit album was al zijn ‘Evil Elvis’ zang te horen, die befaamd producer en deeltijdgoeroe Rick Rubin later inspireerde om hem te vragen een band te beginnen rond dit imposante stemgeluid. Zo geschiedde. Wederom wist Danzig een genre te vernieuwen. Deze keer door de bluesmetal van zijn soloband.

In 1988 werd het debuut Danzig (I) uitgebracht. De band valt in de eerste plaats op door de vrij unieke combinatie van de donkere blueszang, en de Black Sabbath-achtige riffs, die beter bij het metal imago van de band passen. Andere kenmerken zijn Glenn’s opvallende ‘Wolverine-voorkomen’ en de iconische hoes en bandlogo die bijdragen aan de vaak occulte thematiek van de band. Als comic-fan heeft Glenn al bij The Misfits goed door hoe belangrijk een imago en handelsmerken kunnen zijn voor een band. Nog altijd zie je de Misfits-schedel overal op shirts opduiken.

Met Twist Of Cain wordt de typische Danzig-toon gezet. Het nummer stamt nog uit de Samhain-periode en is een oersimpel nummer met een opzwepend tempo en een meezingrefrein. Net zoals het vergelijkbare Am I Demon, lijkt het in eerste instantie een wat hersenloos, rockend en testosterongedreven nummer, maar al snel raak je bevangen door hun bezwerende aard. Met een duivelse drang boren ze zich in je kop.

Hoewel Glenn over het algemeen graag experimenteert, drong Rubin aan op muzikale eenvoud. Een inperking die de band geen windeieren heeft gelegd, want de nadruk op de volle zang en het vuig rockende gitaarspel van John Christ hebben effect. Los van persoonlijke opvattingen over zijn wispelturige karakter, dient Glenn Danzig gewoon erkend te worden als een van de beste blues-, punk- en metalzangers.

Blijkbaar sloeg de stijl goed aan. Danzig (I) gaat meer dan een half miljoen keer over de toonbank en weet in 1994 door te dringen tot de ‘mainstream’ met de single Mother. Het pakkende nummer is een metafoor voor Tipper Gore (de vrouw van), die in al haar bemoeizuchtige wijsheid meende dat heavy metal-teksten een slechte invloed hebben op de jeugd. Het was aanleiding voor de invoering van de tot statussymbool en promotiemiddel verworden Parental Advisory-stickers, die nog altijd op cd’s prijken. Zo ook op Danzig (I). Vanwege één enkel ‘ondeugdelijk’ woord op het hele album.

Maar preuts Amerika was nog lang niet van de heer Danzig af. Danzig (I) werd opgevolgd en zelfs overtroffen door Danzig II: Lucifuge. Wat mij betreft het summum van de band. Na wat jaren liep de samenwerking met Rick Rubin stuk en kwam er meer ruimte om te experimenteren. Met wisselend succes. Een succes dat de eerste albums nooit heeft kunnen evenaren, en daarmee is de band een van de velen die achtervolgt blijft door het eigen verleden.

Tracklist:
1. Twist Of Cain
2. Not Of This World
3. She Rides
4. Soul On Fire
5. Am I Demon
6. Mother
7. Possession
8. End Of Time
9. The Hunter
10. Evil Thing