Er is de laatste jaren nogal wat veranderd bij Mastodon. Vorig jaar overleed zanger/gitarist Brent Hinds, enkele maanden nadat hij was ontslagen bij de progressieve (sludge)metalformatie. Daarnaast waren er nog meer tegenslagen, tragedies en frustraties. Het overgebleven trio legde het bijltje er gelukkig niet bij neer en uit alle emoties op Marrow Deep.
Op het eerste album zonder Hinds horen we behalve meerdere gastartiesten de nieuwe bandleden Nick Johnston (gitaar) en João Nogueira (keyboards). Laatstgenoemde is overigens al te horen op het vorige album Hushed And Grim (2021), maar is nu nadrukkelijker aanwezig met leadpartijen en solo's. Mede door zijn bijdragen komen er meer invloeden uit de progrock van de jaren zeventig en tachtig naar voren. Johnston drukt minder nadrukkelijk zijn stempel op de nummers, al valt met name zijn soleerwerk in positieve zin op, zoals in Poisonous Weapons en Golden Spires.
Behalve progressieve klanken horen we ook de psychedelica en heavy riffs weer terugkomen. Zo begint het album met een sterke riff in Barbarian's Blood en eindigt Snakes For Dinner headbangwaardig. In Poisonous Weapons komt de psychedelische kant net als in het relaxte The Vanishing sterk naar voren in de overtuigende fase halverwege de track. Your Ghost Again toont zowel de stevige als de psych-zijde van Mastodon.
Vocaal is het wel even wennen dat Hinds niet meer present is, maar drummer Brann Dailor en bassist Troy Sanders overtuigen met hun zang in onder meer Golden Spires en In The Ruins (over de impact van orkaan Helene op Sanders en zijn familie). Beiden hebben zich achter de microfoon verder ontwikkeld en dat draagt bij aan het hogere technische niveau van de band.
Op technisch vlak is Marrow Deep dan ook een hoogstaand album. Compositorisch zijn er sterke fases, maar is het hier en daar nog even zoeken naar hoe de kwaliteiten van Johnston en Nogueira het beste benut kunnen worden. Op de momenten dat de juiste formule gevonden wordt, is het volop genieten. Beide heren zijn beslist een waardevolle toevoeging aan een band die zich na diverse tegenslagen heeft herpakt en de emoties omzet in een interessante en onderhoudende collectie songs die zowel oude als nieuwe elementen bevat. De beste collectie sinds Crack The Skye (2009) volgens sommigen. Oordeelt u zelf.
Tracklist:
1. Barbarians Blood
2. Poisonous Weapons
3. Your Ghost Again
4. Snakes For Dinner
5. Out Like A Lamb
6. In The Ruins
7. They're Coming For You
8. Golden Spires
9. Moth And Bone
10. A Vampire's Demeanor
11. The Vanishing
12. The Three Fates




