Tien jaar na het eerste soloalbum XXX van Kai Hansen is er een vervolg. De afgelopen vier decennia heeft de gitarist en zanger met Helloween, Gamma Ray en, in mindere mate, met Iron Savior en Unisonic, een niet te onderschatten invloed gehad op het geluid van de hedendaagse power-, speed- en heavymetal. De immer goedgeluimde Duitser heeft vele iconische songs afgeleverd, maar valt op dit tweede album niet louter terug op zijn standaardrepertoire. Verwacht op Born With A Hammer geen tracks die zonder meer in het straatje van Helloween of Gamma Ray passen. Hij heeft de plaat gemaakt met zijn zoon, gitarist Tim Hansen (Induction), en muzikale vrienden, te weten gitarist/bassist Alexander Dietz (Heaven Shall Burn), drummer Daniel Wilding (Carcass) en gitarist Eike Freese (Dark Age).

Het album bestaat uit tien tracks die aan alle kanten plezier in spel en opzet uitstralen, hoewel een aanzienlijk deel van de nummers danig afwijkt van waar de Duitser bekend mee is geworden. Vooral de pretpunksong Welcome To Life en de industrial-track Wait And See vallen buiten Hansens gebruikelijke repertoire. Hoewel de eerstgenoemde song aardig begint, weet deze als geheel niet echt te overtuigen of beklijven. Het zijn leuke experimenten, maar wanneer de muzikale veelvraat dichter bij huis blijft, klinkt het allemaal net wat lekkerder.

Feeding The Beast, Don’t Care en Triple Trouble zijn leuke tracks die beter passen bij wat je van Hansen kunt verwachten. De titelsong Born With A Hammer kent de gebruikelijke invloeden van onder meer Queen en lijkt qua opzet wel wat op een kortere versie van de epische Gamma Ray-track Heading For Tomorrow. Tekstueel is de song een soort autobiografie, met veel referenties aan het bewandelen van een eigen weg, het zijn van een eigengereid buitenbeentje of rebel en ga zo maar door. Het ligt er allemaal nogal dik op in niet al te overtuigende teksten die bol staan van huis-, tuin- en keukenrijmelarij. De teksten zijn op de plaat sowieso niet het sterkste punt, getuige I.D.G.A.F., dat voor I don’t give a fuck staat. De woordspelingen in dit nummer, die richting het niveau van Steel Panther gaan, heeft Hansen met zijn indrukwekkende carrière helemaal niet nodig. Dat geldt ook voor het constant herhalen dat iedereen op deze soloplaat zo lekker zijn eigen ding kan doen en dat het vooral leuk moet zijn. We kunnen het horen zonder dat alles uitgesproken moet worden.

Want de plaat kent zeker een aantal indrukwekkende songs, mede dankzij het behoorlijk stevige, rauwe geluid en het uitstekende spel. Sterker nog, met het meeste schrijf- en speelwerk is weinig mis. Af en toe pakken de experimenten minder goed uit of heeft Hansen moeite om alles zuiver te blijven zingen (Born With A Hammer), maar over het algemeen biedt deze plaat een meer dan fijne luisterervaring met een uitstekend geluid en bijzonder aanlokkelijke gitaarpartijen. Uitschieters zijn het eerdergenoemde Feeding The Beast, Triple Trouble en End Of The Road. Wellicht is laatstgenoemde voortgekomen uit het recente touren met Beast In Black, want de song klinkt als Hansens interpretatie van de stijl van die band. Daarnaast staan de tracks bol van muzikale knipogen en allerhande popcultuurreferenties. Er valt dus flink wat te ontdekken.

Een plaat van Kai Hansen is echter niet compleet zonder een nummer over de ruimte en sinistere aliens. Gelukkig is daar Invaders, dat tegen het einde van de schijf het absolute hoogtepunt vormt. De track kent prima coupletten, een bijzonder aanstekelijk refrein en een heerlijke spanningsboog die toont hoe muziek en teksten samen een fantastisch verhaal kunnen vertellen. Het geweldige basgeluid en de speelse gitaarpartijen mogen zeker niet onbenoemd blijven, evenals Hansens geweldige krijsen. Het is zo’n overweldigende, complete track dat het afsluitende, moderner klinkende Wonderland als mosterd na de maaltijd voelt.

Met Born With A Hammer viert Kai Hansen samen met muzikale vrienden zijn carrière van ruim veertig jaar in eigen stijl, waarbij plezier en het benadrukken van zijn eigen pad de hoofdingrediënten zijn. Hoewel niet elke song van deze schijf een overweldigend succes is, tillen het eigen karakter en vooral het uitstekende spel de plaat naar een hoger niveau, met Invaders als kers op de taart.

Tracklist:
1. Feeding The Beast
2. Welcome To Life
3. Don’t Care
4. Wait And See
5. Born With A Hammer
6. I.D.G.A.F.
7. End Of The Road
8. Triple Trouble
9. Invaders
10. Wonderland