Metalfan.nl - Metal nieuws, reviews, interviews en meer...

25-07-2021

Ozzy Osbourne - Blizzard Of Ozz
Jaar van release: 1980
Label: Epic Records
Ozzy Osbourne - Blizzard Of Ozz
De jongere lezers van Metalfan.nl zullen het misschien niet geloven, maar er was ooit een tijd dat Ozzy Osbourne ongelooflijk cool was. Als frontman van Black Sabbath was hij begin jaren zeventig zelfs het boegbeeld van de ontluikende, duivelse heavy metal beweging. De eerste zes Sabbath albums zijn natuurlijk klassiekers. Eind jaren zeventig was de chemie tussen Ozzy en de andere bandleden daarentegen verdwenen en werd hij ontslagen.

Met de veel betere zanger Ronnie James Dio als vervanger maakte Black Sabbath vervolgens een ijzersterke comeback middels het album Heaven And Hell, terwijl het met de carriŤre van Ozzy Osbourne gedaan leek. Ozzy sloeg echter hard terug met zijn solodebuut Blizzard Of Ozz. De beste man (of wellicht zijn manager/echtgenote Sharon) was namelijk zo slim om zich te omringen met een stel eersteklas muzikanten. Gitarist Randy Rhoads (Quiet Riot), bassist Bob Daisley (o.a. Chicken Shack en Rainbow) en drummer Lee Kerslake (Uriah Heep) brachten de nodige ervaring met zich mee en bevonden zich als songwriters in deze periode op hun creatieve hoogtepunt. Het resultaat is een uitstekende plaat die de tand des tijds grotendeels heeft doorstaan.

Sterker nog, in lijstjes van Ďde beste heavy metal albums aller tijdení staat Blizzard Of Ozz vaak hoog genoteerd, zoals op de website metal-rules.com. Dat vind ik te veel eer, want Ozzy blijft een matige, nasale zanger en het album bevat een paar mindere nummers. No Bone Movies en Steal Away (The Night) zijn vrij middelmatige opvullers, de verplichte ballad Goodbye To Romance is nogal saai en Dee is een overbodig instrumentaaltje. De overige vijf songs maken dat echter meer dan goed, want zij behoren tot het allerbeste wat Osbourne op de plaat heeft gezet, zowel qua muziek als teksten. Bovendien klinkt dit album niet als een kopie van Black Sabbath, maar is sprake van een eigen stijl die Ozzy tot de dag van vandaag heeft vastgehouden.

Extra vermelding verdient het sprankelende, neo-klassieke gitaarspel van Randy Rhoads. Luister bijvoorbeeld eens naar de riffs van Crazy Train, de solo in Mr. Crowley of het slotstuk van Revelation (Mother Earth). Het is eeuwig zonde dat Rhoads begin 1982, op 25-jarige leeftijd, dodelijk verongelukte en alleen nog de opvolger Diary Of A Madman heeft volgespeeld. Wat ook spijtig is, is dat de Osbournes voor de re-release van dit album in 2002 de bas- en drumpartijen opnieuw hebben laten inspelen, door Mike Bordin en huidig Metallica-bassist Robert Trujillo. Als schamele goedmaker krijg je op die re-release het redelijke b-kantje You Lookiní At Me Lookiní At You er als bonustrack bij. De originele versie van Blizzard Of Ozz geniet echter de voorkeur en blijft na bijna dertig jaar een bijzonder leuke plaat.

Tracklist:
1. I Donít Know
2. Crazy Train
3. Goodbye To Romance
4. Dee
5. Suicide Solution
6. Mr. Crowley
7. No Bone Movies
8. Revelation (Mother Earth)
9. Steal Away (The Night)

Score: 87 / 100

Reviewer: Gilbert
Toegevoegd: 12 oktober 2008

Koop dit album in

[ Terug naar de Album Reviews ]

Reactie van Johnny op 12-10-2008 om 20:46u
Score: 95 / 100

Inderdaad het orgineel is erg goed. Ik had toen nooit verwacht dat Ozzy nog een goed album kon maken. Maar Ozzy heeft het slim aangepakt, altijd goede muzikanten om zich heen. Trouwens elk solo album van hem is zeer goed.
Helaas heeft hij veel krediet verspeelt bij veel fans door die leipe serie.
De laatste albums zijn volgens mij een beetje onderschat. Het laatste album mag er ook zijn. Het is jammer dat op elke live album (die echter allen zeer goed zijn) bijna de zelfde nummers staan vooral van de bovengenoemde album, terwijl hij genoeg andere ook goede nummer heeft.

Reactie van peetn op 13-10-2008 om 09:56u
Score: 90 / 100

fantastische schijf net als bijna al de andere ozzy albums,was in mijn ogen als tiener en nog lang daarna een soort god voor me,tot aan de serie natuurlijk ......................

Reactie van ZardoZ op 13-10-2008 om 11:47u
Score: 85 / 100

Ik kan me nog steeds kwaad maken over het feit dat die drum en baspartijen opnieuw zijn ingespeeld voor de release uit 2002. Dat was weer 'ns puur een centenkwestie, omdat de oorspronkelijke muzikanten nooit geld schijnen te hebben ontvangen voor hun werk op dit Ozzy album.

Mijn advies: mocht je dit album graag willen hebben, probeer dan in ieder geval de originele release of de heruitgave uit de jaren negentig te scoren (zal lastig zijn) dan de 2002 versie.

Reactie van Rinus op 13-10-2008 om 17:35u
Score: 90 / 100

Nog steeds een geweldige plaat.
Samen met dairy of a madman een van de betere Ozzy platen.

Reactie van ZardoZ op 14-10-2008 om 10:04u

...en ook Diary Of A Madman is in de uitgave uit 2002 voorzien van nieuwe drum- en baspartijen om de hierboven genoemde reden....

Reactie van Old Mhb op 15-10-2008 om 19:27u
Score: 87 / 100

Ik heb die eerste tot Bark at the moon nog steeds op Lp in perfecte staat. Komt omdat ik al die dingen getaped heb en ze daarna netjes op een veilige plaats opgeborgen heb.

Reactie van Rinus op 15-10-2008 om 22:22u

@Old MHB
ik vond lp's op een tape altijd veel minder klinken.
Ik heb ze gewoon gedraaid. Een aantal is nu grijs. Dat heeft ook wel weer zijn charmes.

Reactie van Een Metalfan op 19-10-2008 om 12:07u

Reactie van Patrick op 19-10-2008 om 12:11u
Score: 90 / 100

Geweldig album. Heel mooi gitaargeluid van Randy Rhoades. Het keyboard intro van Mr. Crowley is ook prachtig. Wisten jullie dat Rhapsody dat melodietje van die intro hebben gebruikt voor het refrein van Power of the dragonflame. Je moet het maar eens naluisteren. Lijkt heel erg op elkaar. Ozzy is the man.

Reactie van Matthijs op 23-10-2008 om 23:56u
Score: 90 / 100

Geweldig goed album. Ben eerlijk gezegd nooit fan geweest van Ozzy (Black Sabbath uitgezonderd), maar dit nadert genialiteit. De eerlijkheid gebiedt wel te zeggen dat Randy Rhoades het album eigenlijk op zijn conto mocht schrijven ipv Ozzy. Hij was een geweldige gitarist. De riff van Crazy Train in het begin is zo lekker. Brr kippenvel.

Reactie van Ge op 30-10-2008 om 20:03u
Score: 85 / 100

Wooo, stop... 'Dee, een overbodig instrumentaaltje'?

Hier laat Randy Rhoads in mijn 'oren' eigenlijk pas echt horen hoe veelzijdig hij is. Daarnaast is dit nummer ook nog eens geschreven voor zijn moeder, er zit dus nog een verhaal achter. Misschien dat het niet echt past op dit album, daar is over te discussieren, maar het is een mooi stukje klassiek gitaarwerk. Ik zou zeggen probeer het eens na te spelen.

Overbodig, pfffff.