Alsof hij het nog niet druk genoeg heeft met touren en albums maken met Leprous, komt Einar Solberg met zijn tweede solo-album in drie jaar. Het debuut 16 (2023) is vooral een experiment, een plaat die de Noor wilde maken om te kunnen variëren met muzikale ideeën. Achteraf voelt de zanger/toetsenist zich het meest thuis in de cinematische songs, een categorie waar hij met Leprous zeker op Melodies Of Atonement (2024), afstand van neemt.

Op Vox Occulta vormt de orkestrale muziek juist de basis. Luister maar eens naar het titelnummer, waarin niet alleen de blazers en strijkers de sfeer neerzetten, maar ook Solberg op een bijna Hollywood-achtige manier voordraagt. Zo hebben we hem nog nooit eerder gehoord, en dat is juist de bedoeling. De veertigjarige muzikant wil steeds iets nieuws laten horen.

Het tweede kwartet songs doet het wat rustiger aan dan het eerste. Het licht progressieve Serenitas is bijna lieflijk in het refrein en doet in de verte wel wat denken aan een ballad van Snow Patrol. De epic Grex zit vol drama en bevat een zeer fraaie gitaarsolo. De compositie van bijna twaalf minuten verveelt geen moment en toont de meest opera-achtige kant van het album.

Toch horen we op deze plaat elementen van Leprous meer terugkomen dan op het debuut. Zo doet de melodie van het refrein van Stella Mortua wel wat aan dat van het nummer From The Flame uit 2017 denken en had ook het catchy Liberatio niet misstaan op een album van de progressieve band.

Overigens horen we buiten de bandleider geen leden van Leprous. Op dit tweede solo-album horen we naast The Norwegian Radio Orchestra de volgende muzikanten: violist Chris Baum (Bent Knee), gitaristen Pierre Danel (Novelists), Ben Levin (ex-Bent Knee) en John Browne (Monuments), bassist Jed Lingat en drummer Keli Guðjónsson (Agent Fresco). Met Grex, waarin een The Sky Is Red-achtig motief is verwerkt, horen we de samenwerking van deze artiesten op z'n fraaist. Mede dankzij Adam Noble (mix) en David Castillo (productie) is deze epic zonder meer een hoogtepunt op dit album en zelfs in de discografie.

Vox Occulta is een album waar je echt even voor moet gaan zitten. Het is een zeer cinematische en persoonlijke collectie songs waarin Solberg een geslaagde combinatie etaleert van orkestrale muziek, progressieve rock en soms voor hem nieuwe manier van zingen. Terwijl Melodies Of Atonement voor Leprous-fans iets progressiefs mist voor sommige fans, is er op Vox Occulta ruim voldoende te genieten.

Tracklist:
1. Stella Mortua
2. Medulla
3. Vox Occulta
4. Liberatio
5. Serenitas
6. Vita Fragilis
7. Grex
8. Anima Lucis