Dat zien we nog niet gelijk als de eerste noten van Intervals op ons afgevuurd worden. Zoals intussen wel traditie genoemd mag worden, laat een deel van het publiek het soloproject van Aaron Marshall voor wat het is. Daar trekt de goedgemutste Canadees zich echter niks van aan.
De niet al te spraakzame notenkraker laat samen met zijn makkers de instrumenten het werk doen. De langzamerhand toch volstromende zaal laat zich echter niet onbetuigd. Tussen de nummers door worden de mannen steevast op stevig applaus getrakteerd. Mooi om te zien hoe band en publiek van elkaar genieten. Tegelijkertijd is het weer die vermaledijde eerlijkheid die ons gebiedt te zeggen dat dit allemaal maar voorspel is. Dat is natuurlijk een beetje een inkoppertje bij het voorpgramma, maar laten we eerlijk zijn. Een band als Intervals kun je natuurlijk niet gaan vergelijken met Karnivool. Hoe goed de mannen ook hun best doen. Dat neemt niet weg dat Intervals gewoon een geslaagd optreden weggeeft.
Maar als populariteit af te meten valt aan het ontvangstapplaus, dan doen de Down-Underse heren het gewoon vele malen beter. Het maakt daarbij ook nog eens totaal niet uit uit welke periode van de in 1998 opgerichte band put om de setlist te vullen. Er wordt luidkeels in allerlei schakeringen van zuiverheid (en valsheid) meegezongen en geblèrd. Opvallend is wat dat betreft daarbij dat de nieuwe nummers zich klaarblijkelijk al in het collectieve geheugen van de fans hebben weten te vestigen. Natuurlijk, hitsingles als New Day, Simple Boy en We Are springen er ietwat uit, maar wie had dat ook anders verwacht?
Frontman Ian Kenny heeft er duidelijk zin in. Met zijn eigenzinnige moves lijkt hij uit te drukken dat het niet uitmaakt hoe je geniet, áls je maar geniet. Nou, dat is niet tegen dovemansoren gezegd natuurlijk. Als in een metaforische collectieve epileptische aanval golven de armen, benen en hoofden mee op de muziek.
Na ruim anderhalf uur komt er al weer een eind aan een van de beste en strakste concerten die ik in tijden gezien heb. Gezien heb? Ondergaan heb! Niet in de laatste plaats omdat het geluid in 013 zo ontiegelijk goed staat afgesteld. Daarbij helpt het natuurlijk dat de heren gewoon zijn blijven touren. Van roestigheid en ontwenning valt niet te spreken. Laten we hopen dat ze de komende jaren ook terug blijven komen naar Nederlandse podia. Dan zijn we er zeker weer bij!
Setlist:
1. Ghost
2. Simple Boy
3. Aozora
4. Goliath
5. Drone
6. We Are
7. Deadman
8. All It Takes
9. Animation
10. Themata
11. Roquefort
12. New Day
Toegift:
13. Opal
14. Salva
