Lisa Johansson is terug bij Draconian. Al een tijdje natuurlijk - vanaf 2022 om precies te zijn - maar In Somnolent Ruin is het eerste studio-album waarop we de zangeres na het vertrek van haar voorgangster Heike Langhans horen. Er is nog wel meer veranderd bij de doom/deathformatie. Drummer Daniel Johansson (Antikvlt, Aspernamentum, ex-Wormwood) is de opvolger van Jerry Torstensson, van wie na bijna 25 jaar afscheid genomen werd. Een andere nieuwkomer is gitarist Niklas Nord (Death Trap, Harassed, Stålbritta). Daniel Arvidsson heeft zijn gitaar ingeruild voor een bas.

Van al die wijzigingen is de wisseling achter de microfoon het meest evident. Alhoewel, op de eerste vijf full-lengths van Draconian is Johansson al te horen, dus voor fans van het oude werk zal de terugkeer een zegen zijn. Niet dat Langhans het slecht deed. Integendeel, Sovran (2015) en Under A Godless Veil (2020) zijn mede dankzij de Zuid-Afrikaanse prachtige platen, maar dus met een heel ander karakter achter de microfoon. Waar Langhans indruk maakt met een diepe, etherische, ruimtelijke en kalme voordracht, moet Johansson het meer hebben van het expressieve en het klassieke. Daartussen varieert ze ook nu weer heel geslaagd. Zo klinkt ze ingetogen in I Welcome Thy Arrow en theatraal in The Monochrome Blade.

Op deze achtste langspeler vindt men het wiel niet opnieuw uit, maar wisselt het kwintet slim in tempo en karakter. The Monochrome Blade is wat steviger en meer metal. Anima is daarentegen in eerste instantie dromerig à la Swallow The Sun voordat er een verrassende wending komt met karakteristieken van Katatonia. Cold Heavens is de snelste en meest directe track. Het is echt een single waarin Johansson de show steelt. The Face Of God gaat daarentegen meer richting occulte doom. Misanthrope Rivers komt nog het meest in de buurt van het oudere werk, terwijl er ook fases zijn die meer overeenkomsten vertonen met het atmosferische, recentere werk.

Karl-Daniel Lidén (productie, mix, mastering) heeft het geheel prachtig samengebracht. Wat een vol, transparant, rijk en diep geluid! Daarbij zijn bepaalde elementen ook nog eens fraai uitgelicht, zoals het bluesy soleerwerk van gitarist Johan Ericson in I Welcome Thy Arrow en de expressieve zang van Johansson. Een ander voorbeeld is het keyboardwerk, dat de muziek epischer maakt. Luister maar eens naar The Face Of God.

Zo heeft A Solomnent Ruin van alles wat en is er een divers en overtuigend hoofdstuk toegevoegd aan de discografie. The Face Of God en I Welcome Thy Arrow, The Monochrome Blade en Misanthrope River zullen voor veel fans tot de favorieten behoren. Hoewel niet iedere track een hoogtepunt is, bewijst Draconian ieder album weer aan de top van de gothic doom/death te staan. Kwaliteit gegarandeerd.

Tracklist:
1. I Welcome Thy Arrow
2. The Monochrome Blade
3. Anima
4. The Face Of God
5. I Gave You Wings
6. Asteria Beneath The Tranquil Sea
7. Cold Heavens
8. Misanthrope River
9. Lethe