De Duitse moderne metalband League Of Distortion verzorgt de aftrap. De groep heeft zowel zijn titelloze debuutalbum (2022) als opvolger Galvanize (2024) uitgebracht via Napalm Records, een label dat wel vaker een neusje heeft voor potentieel commercieel succesvolle bands. Zangeres Anna Brunner (Exit Eden) zorgt met haar outfit en kettingen voor een wat rebellieachtige uitstraling, waardoor ik in het begin wat Arch Enemy-vibes krijg, maar de muziek is een stuk melodieuzer en minder extreem. We krijgen een redelijk simpele mix van power metal, moderne metal en metalcore voorgeschoteld. Muzikaal gezien zijn er raakvlakken te horen met zowel Amaranthe (het poppy karakter) als Infected Rain (de modernere sound). Brunner beschikt over een prima stemgeluid en weet het publiek aardig op te zwepen. De meezingrefreinen zijn af en toe wel erg simpel (My Hate Will Go On, Wolf Or Lamb), maar de interactie met het publiek heeft wel zijn effect. Voor een relatief jonge band krijgt League Of Distortion het publiek in Melkweg zeer goed mee. Het is hapklare metal die snel verteerbaar is, maar die best eens groot kan gaan worden. Er zijn genoeg slechtere voorprogramma’s denkbaar.

Niet lang geleden zou ik er geld op durven inzetten dat de internationale hardrockgroep Dogma snel op weg zou zijn naar wereldwijde roem. De uit vijf vrouwen bestaande groep combineert de theatrale elementen én de catchy nummers van Ghost en giet deze in een verhaallijntje over seksueel bevrijde nonnen. Het optreden vorig jaar in concertzaal dB's bewijst dat deze combinatie niet alleen visueel aantrekkelijke liveshows oplevert, maar ook dat veel nummers hitpotentie hebben. Het rommelt echter behoorlijk in de gelederen. Drie leden hebben een nieuwe start gemaakt onder de naam Vindicta, maar de overgebleven leden zijn doorgegaan als Dogma, aangevuld met twee nieuwe gitaristen (Dominika Sowa en Ani Blackrose) en een nieuwe zangeres (Daniela Guerra).

Helaas hebben die wisselingen een enorme impact gehad op de groep, want er is vanavond nog slechts een schim over van de band die vorig jaar met veel zelfvertrouwen en kwaliteit op het podium in Utrecht stond. Bassiste Nixe (Patricia Flores) is de enige die met de attitude die Dogma nodig heeft op de planken staat. De nieuwe gitaristen kijken vooral wat verschrikt en timide, waardoor ook het hele concept achter de muziek doodslaat. Nu moet erbij vermeld worden dat de nieuwe leden ook niet bepaald geholpen worden door de ronduit dramatische sound. Van het toch smakelijke gitaarwerk is vanavond in ieder geval nauwelijks iets te horen. De nieuwe zangeres zingt bovendien zwaar ondermaats. Ze klinkt onzeker, onvast, zonder overtuiging en zeker naarmate het einde behoorlijk vals. Enorm jammer, want de Madonna-cover Like A Prayer en het heerlijke Father I Have Sinned blijven geweldige nummers. Het optreden komt zeer abrupt tot een eind, wat het amateuristische gevoel verder versterkt. Laten we hopen dat de band zich in de toekomst herpakt, anders is het snel klaar vrees ik.

Het publiek is vanavond vooral aanwezig voor Lord Of The Lost. In 2023 eindigt de gothic/glamrockgroep namens Duitsland roemloos onderaan in de finale van Eurovisie Songfestival met Blood & Glitter, maar dat is natuurlijk geen enkele indicatie van de kwaliteiten van deze groep. De tournee staat in het teken van de ambitieuze OPVS NOIR-trilogie, die vorig jaar en dit jaar is uitgebracht. Liefst negen nummers vanavond zijn afkomstig van een van deze drie platen. De combinatie van kleverige gothicrock, warmbloedige vocalen en licht-industriële stampritmes blijkt perfect tot zijn recht te komen in een livesetting. Het geluid is goed en de aimabele frontman Chris Harms is uitstekend bij stem. Het zestal (inclusief twee toetsenisten!) maakt een gedreven indruk en werkt zich in rap tempo door het eerste deel van de setlist heen. De muziek is zowel donker als dansbaar en zowel catchy als stevig.

Tussendoor neemt Harms af en toe de tijd om een praatje te maken. Zo oogst hij veel applaus met zijn korte speech voor aanvang van het strijdlied I Hate People, waarin hij zich afzet tegen de manier waarop iedereen voortdurend maar moet oordelen over de ander. Het Marilyn Manson-achtige beuknummer zet de zaal in vuur en vlam. Een bijzonder moment is het livedebuut van Please Break The Silence, waarin Harms een krachtig en gevoelig duet aangaat met League Of Distortion-zangeres Brunner. Naarmate de strakke show zijn eind nadert, volgen de grootste meezinghits. Zo krijgt Lord Of The Lost de zaal van voor tot achter mee met de stevige uitvoering van de Eurovisie-track Blood & Glitter, dat gewoon een prima nummer blijft. Wie destijds heeft gekeken, weet dat de groep ook een cover heeft gemaakt van de inzending uit Finland. De Käärijä-cover Cha Cha Cha wordt vanavond ook gespeeld en levert zelfs een nóg luider applaus op.

Hoewel de muziek van Lord Of The Lost op plaat soms niet van begin tot eind weet te overtuigen, slaagt de band er live wel in om het publiek bijna twee uur te boeien en te enthousiasmeren. Daarmee tonen de Duitsers zich een waardig headliner. De lange rij bij de merchandise na afloop spreekt boekdelen. Deze gothicrockers zorgen ervoor dat iedereen vanavond met een glimlach op het gezicht de donkere nacht ingaat.

Setlist Lord Of The Lost:
1. Kill The Lights
2. My Funeral
3. Damage
4. Prison
5. Epiphany
6. Forever Lost
7. Drag Me To Hell
8. I Hate People
9. Blood For Blood
10. Priest
11. In The Field Of Blood
12. I'll Sleep When You're Dead
13. On This Rock I Will Build My Church
14. In Darkness, In Light
15. Loreley
16. Winter's Dying Heart
17. I Will Die In It
18. The Things We Do For Love
19. Doomsday Disco
20. Blood & Glitter
21. Please Break The Silence
22. Cha Cha Cha(Käärijä-cover)
23. Light Can Only Shine In The Darkness

Setlist Dogma:
1. Forbidden Zone
2. My First Peak
3. Made Her Mine
4. Fate Unblinds
5. Carnal Liberation
6. Like A Prayer (Madonna-cover)
7. Pleasure From Pain
8. Bare To The Bones
9. Father I Have Sinned

Setlist League Of Distortion:
1. Galvanize
2. My Hate Will Go On
3. My Enemy
4. Wolf Or Lamb
5. Crucify Me
6. L.O.D.